Brief poranny, sobota, 25 lipca

Francja i Hiszpania walczyły z rozprzestrzeniającymi się pożarami, które zamieniły strefy turystyczne, miasta w głębi kraju i przedmieścia w korytarze ewakuacyjne. W południowo-zachodniej Francji pożary w Żyrondzie i Landach strawiły do 22 000 hektarów, zniszczyły co najmniej 100 budynków i zmusiły do opuszczenia domów ponad 141 000 osób, a prezydent Emmanuel Macron nakazał wojskowe wzmocnienie sił bezpieczeństwa cywilnego. W Hiszpanii połączone pożary wokół Madrytu i Ávili skłoniły rząd do ogłoszenia krajowego stanu nadzwyczajnego, przy 25 000 ewakuowanych i 20 000 osób objętych nakazem pozostania w domach w samym regionie Madrytu.

Urzędnicy opisywali zachowanie ognia językiem, który brzmiał mniej jak prognoza pogody, a bardziej jak segregacja rannych na polu bitwy. Przewodnicząca regionu Madrytu Isabel Díaz Ayuso nazwała pożar najgorszym w historii regionu, podczas gdy załogi starały się bronić miejscowości, zamiast bezpośrednio atakować czoło ognia. Pożar w Madrycie zagroził także kompleksowi łączności z głębokim kosmosem w Robledo de Chavela, jednej z trzech globalnych bram NASA do komunikacji z odległymi statkami kosmicznymi, po tym jak z obiektu ewakuowano około 90 pracowników.

UE wysłała samoloty, gdy zasoby krajowe znalazły się na granicy wydolności. Francja zabiegała o Canadairy, Air Tractory i śmigłowce, podczas gdy Hiszpania poprosiła o wsparcie lotnicze z europejskiego mechanizmu ochrony ludności. Upał, susza i wiatr zrobiły resztę: płomienie posuwały się przez suche lasy sosnowe i zarośla szybciej, niż załogi mogły bezpiecznie im stawić czoła. Pożary zmieniają adaptację do klimatu z planistycznego hasła w nocny problem logistyczny, a autobusy, maski, samoloty i nakazy ewakuacji są teraz częścią letniego ekwipunku Europy.

Donald Trump nałożył nowe cła w wysokości 10% lub 12,5% na towary od 60 partnerów handlowych, zastępując tymczasową globalną opłatę celną w wysokości 10%, która wygasła w piątek. Biały Dom osadził nowy minimalny poziom ceł w zarzutach dotyczących pracy przymusowej na podstawie sekcji 301 ustawy o handlu z 1974 r., po tym jak sądy uchyliły wcześniejsze narzędzia taryfowe i zmusiły administrację do poszukania solidniejszej podstawy prawnej. Ropa, gaz, nawozy i niektóre artykuły spożywcze uzyskały zwolnienia, ale środek nadal obejmuje niemal cały amerykański import.

Ta sama broń prawna jest teraz wymierzona w Europę. Trump zagroził nowym dochodzeniem na podstawie sekcji 301 po tym, jak Komisja Europejska ukarała Google grzywną w wysokości 890 mln euro, czyli około 1 mld dolarów, na mocy aktu o rynkach cyfrowych za faworyzowanie własnych usług w wyszukiwarce i ograniczanie twórcom aplikacji możliwości kierowania użytkowników do tańszych ofert poza Google Play. Google ma 60 dni na dostosowanie się, w przeciwnym razie grożą mu okresowe kary, a Waszyngton przedstawił sprawę jako dyskryminację amerykańskich firm.

Małe amerykańskie firmy szybko zaskarżyły program ceł w sądzie. Burlap and Barrel, nowojorski sprzedawca przypraw, oraz Collective Horology, kalifornijski sprzedawca zegarków, argumentowały, że sekcja 301 wymaga dochodzeń dotyczących konkretnych krajów i nie może po prostu odtwarzać ceł, które sędziowie już odrzucili. Bruksela, Ottawa, Canberra i Brasília wszystkie odpowiedziały sprzeciwem, twierdząc, że cła wyglądają mniej jak polityka pracy, a bardziej jak dźwignia handlowa. Ten spór zamienia moralny język o pracy przymusowej i cyfrowej uczciwości w starą twardą walutę ceł, cen i ryzyka na sali sądowej.

Starcie w pobliżu palestyńskiej wsi Tell, niedaleko Nablusu, zabiło czterech Palestyńczyków i dwóch Izraelczyków, według relacji izraelskiego wojska i władz palestyńskich. Przebieg wydarzeń pozostaje sporny: izraelska armia podała, że Izraelczycy zostali zaatakowani podczas konfrontacji i że ogień prowadzono z obu stron, podczas gdy palestyńscy świadkowie i lokalni urzędnicy twierdzili, że osadnicy weszli do wsi i strzelali razem z żołnierzami. Palestyńskie Ministerstwo Zdrowia poinformowało o czterech zabitych i czterech rannych, a izraelskie służby ratunkowe podały, że rannych Izraelczyków ewakuowano śmigłowcem.

Walid Zidan, przewodniczący rady wsi Tell, opisał osadników jako wchodzących z zamiarem użycia przemocy. Izraelscy urzędnicy przedstawili incydent jako śmiertelny atak wymagający szerszej odpowiedzi wojskowej.

Premier Beniamin Netanjahu nakazał wysłanie większej liczby żołnierzy, wyburzenia domów osób oskarżonych, konfiskaty broni oraz cofnięcie mieszkańcom wsi zezwoleń na pracę, według doniesień. Podjął też działania na rzecz przyspieszenia legalizacji placówek osadniczych, co bezpośrednio łączy politykę bezpieczeństwa z ekspansją osadnictwa na okupowanym terytorium. Minister finansów Becalel Smotricz wezwał do użycia „żelaznej pięści”, podczas gdy armia odwołała urlopy i przygotowywała to, co nazwała dużą operacją antyterrorystyczną.

Zachodni Brzeg stał się bardziej zapalny od początku wojny w Gazie, która wybuchła po ataku Hamasu na Izrael 7 października 2023 roku. Mieszka tam obecnie ponad 500 000 izraelskich osadników, nie licząc Wschodniej Jerozolimy, obok około trzech milionów Palestyńczyków. To starcie ma znaczenie, bo wypycha sporne lokalne zabójstwo w sferę krajowej odpowiedzi politycznej, gdzie żałoba, ziemia i siła teraz wzajemnie się wzmacniają.

Państwa członkowskie Międzynarodowego Trybunału Karnego zagłosowały za usunięciem głównego prokuratora Karima Khana po zarzutach niewłaściwego zachowania seksualnego, którym on zaprzecza. Zgromadzenie Państw-Stron zebrało się w siedzibie ONZ w Nowym Jorku i zagłosowało 82 głosami za, przy 13 przeciw i 15 wstrzymujących się, zapewniając bezwzględną większość wymaganą na mocy Statutu Rzymskiego. Zgromadzenie stwierdziło, że Khan dopuścił się poważnego naruszenia obowiązków, kończąc dwuletni skandal wokół jednego z najbardziej politycznie wystawionych na presję urzędów prawnych na świecie.

Prawnicy Khana zaatakowali procedurę i stwierdzili, że odmówiono mu uczciwej możliwości odpowiedzi. Zarzuty dotyczyły byłej współpracowniczki oraz domniemanych kontaktów seksualnych bez zgody podczas podróży służbowych i w pomieszczeniach powiązanych z biurem prokuratora. Khan tymczasowo odsunął się od obowiązków w 2025 roku, a zgromadzenie zawiesiło go w czerwcu przed piątkowym głosowaniem.

Sprawa rozwijała się w czasie, gdy trybunał mierzył się z niezwykle otwartą presją ze strony potężnych państw. Khan zabiegał o nakazy aresztowania rosyjskiego prezydenta Władimira Putina i izraelskiego premiera Benjamina Netanjahu, co przyniosło pochwały ze strony niektórych rządów i ostrą odwetową reakcję innych. Stany Zjednoczone objęły sankcjami pracowników MTK, podczas gdy Rosja skazała Khana zaocznie w związku z nakazem dotyczącym Putina, pokazując, jak szybko odpowiedzialność prawna zderza się z polityką wielkich mocarstw.

Trybunał musi teraz wybrać następcę, jednocześnie podtrzymując śledztwa i naprawiając wewnętrzną wiarygodność. To trudny podwójny występ: instytucja zbudowana po to, by sądzić najcięższe zbrodnie, musi teraz udowodnić, że potrafi pilnować samej siebie, nie stając się trofeum w cudzych geopolitycznych walkach.