Brief poranny, poniedziałek, 27 lipca

Pożar lasu, który wybuchł w pobliżu Saumos w Żyrondzie, do niedzielnego wieczoru zbliżył się na odległość 15 kilometrów od Bordeaux, po spaleniu 42 000 hektarów i zniszczeniu ponad 140 domów, a władze zastrzegają, że ten bilans wzrośnie. Mer Bordeaux Thomas Cazenave powiedział, że ewakuacja miasta nie jest planowana, ale minister spraw wewnętrznych Laurent Nuñez ostrzegł, że ogień wciąż przesuwa się w kierunku obszaru metropolitalnego.

Hiszpania walczyła z własnym historycznym frontem. Pożar w Ávili strawił 50 000 hektarów, przekraczając poprzedni rekord krajowy, podczas gdy pożary w Madrycie, Toledo i Castellón dodały kolejne dziesiątki tysięcy hektarów oraz wymusiły ewakuacje i nakazy pozostania w domach w kilku prowincjach.

Centra ewakuacyjne wokół Bordeaux wypełniły się osobami starszymi, rodzinami i turystami, gdy temperatura w schroniskach wzrosła powyżej 33 stopni Celsjusza. Prezydent Emmanuel Macron zaplanował na poniedziałek międzyresortowe posiedzenie kryzysowe, a Météo-France prognozowało od wtorku temperatury do 40 stopni Celsjusza i bardziej suche wiatry, warunki, które mogą napędzić nowe rozbłyski ognia. Pożary pokazują, jak letnie ryzyko w Europie przesunęło się z wiejskiej sytuacji kryzysowej w problem planowania miejskiego, a od ratuszy wymaga się teraz zarządzania dymem, drogami, szpitalami i masowym schronieniem, zanim nadejdą płomienie.

Stany Zjednoczone wstrzymały naloty na Iran po 13 kolejnych nocach, ale wojna raczej się rozszerzyła, niż ostygła. Siły Huti poinformowały, że zaatakowały obiekty Aramco w Dżizanie i Janbu, a greckie źródła bezpieczeństwa podały, że baterie Patriot przechwyciły pociski wymierzone w instalacje naftowe w Janbu, głównym saudyjskim porcie naftowym nad Morzem Czerwonym i trasie omijającej Ormuz.

Iran oskarżył też Ukrainę o zaatakowanie irańskiego statku handlowego na Morzu Kaspijskim, w którym zginął jeden marynarz, a drugi został ranny. Wołodymyr Zełenski nie wymienił narodowości celu, gdy chwalił uderzenia dalekiego zasięgu na Morzu Kaspijskim, ale oskarżył Rosję o przekazywanie Iranowi zdjęć rozpoznawczych Zatoki.

W Ormuz tankowiec eksplodował po wejściu na minę morską, a irańskie media podały, że statek zboczył z trasy zatwierdzonej przez Teheran. Dane MarineTraffic, o których informowała agencja Anadolu, pokazały w piątek tylko sześć potwierdzonych przepłynięć przez cieśninę, wobec 49 przez Bab al-Mandab, co jest dobitnym znakiem, jak szybko ubezpieczyciele, kapitanowie i handlowcy odsunęli się od Zatoki.

Waszyngton może sondować drogę wyjścia, ale mapa wojny rozszerza się szybciej niż otaczający ją język dyplomacji. Zamki rzadko rozstrzygają współczesne wojny; robią to wąskie gardła, a dwa z nich znajdują się teraz w środku tego samego kryzysu.

Berlińska policja zastrzeliła Abdula Ballouta, 21-letniego obywatela Niemiec libańskiego pochodzenia, po tym jak w niedzielny wieczór namierzyła go na terenie ogródków działkowych w Spandau. Władze podały, że był podejrzewany o wjechanie białym minivanem w ludzi w pobliżu parady Christopher Street Day w sobotnią noc, zabijając jedną kobietę i raniąc 29 innych osób, po czym uciekł z miejsca zdarzenia.

Śledczy poinformowali, że podejrzany należał do berlińskiego środowiska islamistycznego i był wcześniej skazany za przygotowywanie poważnego aktu przemocy zagrażającego państwu. Sąd dla nieletnich skazał go w maju na 22 miesiące pobytu w zakładzie dla młodocianych, ale zawiesił wykonanie kary, zaliczył czas już odbyty w Niemczech i Libanie oraz objął go dozorem kuratora, podczas gdy prokuratura złożyła apelację.

Atak zatrzymał paradę w pobliżu Bramy Brandenburskiej i sprowadził setki osób na czuwanie ze świecami, kwiatami i tęczowymi flagami. Kanclerz Friedrich Merz i ministrowie złożyli białe róże, a berlińscy politycy i urzędnicy federalni zażądali przeglądu tego, jak sądy, policja i programy deradykalizacji postępowały z podejrzanym już znanym państwu. Bezpośrednia kwestia bezpieczeństwa jest zamknięta; trudniejsza kwestia publiczna przenosi się teraz do sądów, które oceniały ryzyko, i do agencji, które próbowały nim zarządzać.

Indyjski kryzys egzaminacyjny stał się polityczną porażką rządu Narendry Modiego. Wyciek ogólnokrajowego egzaminu wstępnego na studia medyczne wymusił unieważnienie testu, do którego przystąpiły 2 miliony kandydatów, a co najmniej kilkunastu studentów odebrało sobie życie po tym, jak dowiedzieli się, że będą musieli zdawać go ponownie, podsycając gniew wśród absolwentów i tak już mierzących się z ponurymi perspektywami pracy.

Ruch przekuł sądową obelgę w odznakę. Prezes Sądu Najwyższego Surya Kant powiedział później, że został źle zacytowany, ale to sformułowanie pomogło studenckim organizatorom zbudować satyryczną Karaluchową Partię Ludową w sieć protestu, która przeszła od memów do marszów w Delhi, Mumbaju, Kolkacie i innych miastach.

W tygodniu rozpoczynającym się 21 lipca dziesiątki tysięcy ludzi wyszły na ulice, a policja starła się z protestującymi w kilku stanach. Do protestu w Delhi dołączył aktywista społeczny Sonam Wangchuk, rozpoczynając strajk głodowy. Rząd następnie co do zasady zgodził się wypłacić odszkodowania rodzinom zmarłych studentów i odstąpić od działań prawnych wobec demonstrantów, po czym Modi przyjął rezygnację Dharmendry Pradhana, a Pralhad Joshi przejął tekę edukacji.

Rezygnacja kupuje spokój, ale nie naprawia targu tkwiącego w centrum indyjskiej polityki młodzieżowej: rodziny wydają krocie na egzaminy, bo dyplomy obiecują ucieczkę, podczas gdy gospodarka wciąż wręcza wielu absolwentom zamknięte drzwi.

Brazylia odwołała ambasadora Julia Bitellego z Buenos Aires po tym, jak Javier Milei wykorzystał wiec w São Paulo, by zaatakować Luiza Inácia Lulę da Silvę oraz sędziego Najwyższego Trybunału Federalnego Alexandre’a de Moraesa. Milei przemawiał na konwencji Partii Liberalnej, która zatwierdziła Flávia Bolsonaro jako swojego kandydata na prezydenta, zamieniając brazylijskie wydarzenie kampanijne w incydent dwustronny. Dyplomaci wskazywali, że to pierwsze tego rodzaju odwołanie ambasadora w historii stosunków Brazylii i Argentyny.

Milei nie wymienił Luli wprost, ale nazwał prezydenta Brazylii skazańcem i złodziejem, a Moraesa zbył określeniem łysy śmieć.

Prezydent Argentyny następnie rozszerzył spór w wywiadzie dla Radia Mitre, bez dowodów twierdząc, że Brazylia, Meksyk i Partia Demokratyczna USA finansowały antyargentyńską kampanię związaną z krytyką podczas mistrzostw świata. Brasília już wcześniej odwołała swojego wysłannika, a ani Meksyk, ani Demokraci nie odpowiedzieli do niedzielnego wieczoru.

Lula uniknął bezpośredniej odpowiedzi, ale napisał, że o przyszłości Brazylii powinni decydować Brazylijczycy bez zewnętrznej ingerencji. Spór łączy teraz libertariańskiego prezydenta Argentyny, październikowe wybory w Brazylii, kłopoty prawne Jaira Bolsonaro oraz szersze pogorszenie relacji Brasílii zarówno z Buenos Aires, jak i z Waszyngtonem. Styl Mileia wciąż zachwyca jego sojuszników, ale dyplomacja karze ten sam nawyk, który nagradzają wiece: wypowiadanie tej głośnej części do mikrofonu.