Brief wieczorny, niedziela, 19 lipca

Stany Zjednoczone uderzyły w Iran ósmą noc z rzędu po ataku w Jordanii, w którym zginęło dwóch amerykańskich żołnierzy, a trzeci zaginął. CENTCOM poinformowało, że celem były obiekty IRGC, systemy nadzoru wybrzeża, obrona przeciwlotnicza, zasoby morskie i magazyny rakiet, podczas gdy Iran oświadczył, że wystrzelił drony i pociski w instalacje powiązane z USA w Kuwejcie i Bahrajnie. Kuwejt zgłosił pożar w elektrowni i zakładzie odsalania, a Izrael poinformował, że współpracował z siłami jordańskimi przy przechwyceniu irańskiego pocisku wymierzonego w Akabę.

Donald Trump, który był w Bedminster, gdy nadeszły wiadomości o śmierci Amerykanów, skwitował załamanie zawieszenia broni frazą, która będzie się za nim ciągnąć.

Obie strony sięgają teraz po punkty nacisku poza polem bitwy. CENTCOM podało, że ataki miały ograniczyć zdolność Iranu do zagrażania żegludze w cieśninie Ormuz, wąskim szlaku wodnym, którym zwykle przepływa około jedna piąta ropy i gazu będących przedmiotem światowego handlu. Irańskie władze poinformowały, że w najnowszych amerykańskich uderzeniach zginęło co najmniej 50 osób, a 517 zostało rannych, podczas gdy irańska agencja jądrowa oskarżyła Waszyngton o trafienie budowanej elektrowni Darkhovin, co bada MAEA. Wojna nie jest już zamkniętą wymianą sygnałów; staje się rywalizacją o szlaki energetyczne, infrastrukturę Zatoki i nerw sojuszy.

Rosja przeprowadziła jeden z najcięższych ostrzałów rakietami balistycznymi w czasie pełnoskalowej wojny, wymierzony w Kijów, zaczynając około 1:30 w nocy i uderzając w stolicę przez wiele godzin. Ukraińscy urzędnicy podali, że zginęła co najmniej jedna osoba, a do 16 zostało rannych, gdy pożary wybuchły w budynkach mieszkalnych, akademiku, supermarkecie i biurach. Siły Powietrzne Ukrainy poinformowały, że przechwyciły 18 z 41 pocisków i 108 ze 125 dronów, co oznacza dziesiątki trafień w stolicy i innych regionach.

Wołodymyr Zełenski naciskał na sojuszników, by dostarczyli więcej pocisków przechwytujących klasy Patriot, broni, na której Ukraina najbardziej polega w obronie przed rakietami balistycznymi. Ujął ten niedobór wprost.

Ostrzał nastąpił po ukraińskich atakach dronów na duże magazyny logistyczne w obwodach moskiewskim i tambowskim, które według rosyjskich urzędników zabiły kilka osób i wywołały duże pożary. Rosja oświadczyła, że jej cele w Kijowie obejmowały obiekty związane z produkcją broni i dronów, podczas gdy Ukraina podała, że wcześniejsze uderzenia w magazyny trafiły w łańcuchy dostaw objętych sankcjami komponentów do dronów. Ten schemat staje się brutalnie znajomy: Rosja używa masowych ataków z powietrza, by nadwyrężać miejską obronę, a Ukraina odpowiada, przesuwając wojnę głębiej w rosyjski system logistyczny.

Hiszpania walczyła z dwoma dużymi pożarami lasów, gdy jej letni sezon pożarowy się nasilał. Pożar w pobliżu Guadalajary strawił około 13 000 hektarów, w ciągu nocy przesunął się o 14 kilometrów i zmusił do ewakuacji mniej więcej 20 gmin, podczas gdy osobny pożar w Aragonii zniszczył około 14 400 hektarów, zanim urzędnicy w dużej mierze go opanowali. W Hiszpanii w tym roku spłonęło już ponad 80 000 hektarów, a pożar w Andaluzji w zeszłym tygodniu zabił 13 osób.

Fala upałów we Włoszech osiągnęła szczyt, gdy 14 miast znalazło się na czerwonej liście ostrzeżeń ministerstwa zdrowia, a poniedziałkowy biuletyn rozszerza najwyższy poziom alarmu na 17 miast. Temperatury sięgnęły 41–42°C w częściach południa i na wyspach, z lokalnymi szczytami 44–45°C, podczas gdy synoptycy oczekują, że chłodny front znad Skandynawii przyniesie ulgę i gwałtowne burze. Confesercenti oszacowała, że 30–60 dni dotkliwych upałów może kosztować Włochy od 6 mld euro do 12 mld euro rocznie przez koszty energii, utraconą produkcję i niższą sprzedaż.

Rumunia pokazała drugą twarz tego samego niestabilnego układu, gdy ulewa nawalna w górach Bucegi posłała rwący potok przez Bușteni, zalewając DN1 i zmuszając strażaków do uratowania 12 osób, w tym dwóch z samochodu. Jedna 33-letnia kobieta doznała złamań, gdy porwała ją woda powodziowa. Europejskie lato nie jest już sezonem jednego zagrożenia; to karuzela upału, ognia, gradu i powodzi, która daje służbom ratunkowym mniej czasu na zresetowanie się.

Andy Burnham wejdzie na Downing Street, uśmiercając projekt, a nie inaugurując nowy. Przyszły premier Wielkiej Brytanii ogłosił natychmiastowe skasowanie programu cyfrowej identyfikacji, który Keir Starmer najpierw przedstawiał jako narzędzie przeciw nielegalnej migracji, zanim po sprzeciwie uczynił go dobrowolnym. Biuro Odpowiedzialności Budżetowej szacowało przewidywany koszt na około 1,8 mld funtów w latach 2026–2027 i 2028–2029, a zespół Burnhama zapowiedział, że pieniądze i czas pracy urzędników zostaną przesunięte na wsparcie w związku z kosztami życia.

Jeszcze zanim podał pełny skład gabinetu, mierzy się też z kryzysem wodnym. Thames Water ma około 20 mld funtów długu i ostrzegł, że bez porozumienia może zabraknąć mu gotówki do końca 2026 r., co zmusza przyszły rząd do rozważenia specjalnego trybu administracyjnego, który utrzymałby wodę w kranach, podczas gdy szukany byłby nabywca. Burnham znajduje się także pod presją związków zawodowych i przemysłu, by złagodzić stanowisko Partii Pracy wobec ropy i gazu z Morza Północnego, dopuszczając realizację już licencjonowanych projektów, takich jak Jackdaw i Rosebank.

Sprawa stali trafiła na biurko równie niezręcznie. Jingye Steel oskarżyła Wielką Brytanię o zaoferowanie niemal zerowego odszkodowania po nacjonalizacji British Steel, podczas gdy minister ds. biznesu Peter Kyle powiedział, że ten ruch ochronił miejsca pracy i kluczowe zdolności przemysłowe.

Pierwszym testem Burnhama nie jest charyzma, lecz triage: które zepsute systemy naprawi, za które weźmie odpowiedzialność i które wyślą mu rachunek.

Gujańscy ratownicy przeszukiwali teren przez całą niedzielę, szukając 80 osób wciąż zaginionych po tym, jak MV Barima wywrócił się w pobliżu Iron Punt, niedaleko ujścia rzeki Pomeroon. Prom wypłynął z Georgetown ze 133 osobami na pokładzie, w tym 116 pasażerami i 17 członkami załogi, i płynął do Port Kaituma, gdy późno w sobotę nadał sygnał alarmowy. Urzędnicy poinformowali, że uratowano 53 osoby i przewieziono je na badania lekarskie, a żadnych ofiar śmiertelnych dotąd nie potwierdzono.

W działania zaangażowano straż przybrzeżną Sił Obronnych Gujany, prywatne jednostki, zasoby państwowe oraz śmigłowiec. Minister robót publicznych Juan Edghill powiedział, że prom miał na pokładzie 250 kamizelek ratunkowych, dwie sztywne tratwy ratunkowe i sześć nadmuchiwanych tratw ratunkowych, a sygnały alarmowe pomogły załogom zlokalizować wrak. Premier Mark Phillips starał się okazać pewność, gdy światło dzienne poprawiło widoczność.

Wiek statku zaostrzy pytania, gdy poszukiwania dobiegną końca. Kilka doniesień opisuje MV Barima jako jednostkę zbudowaną w 1939 roku, a trasa obsługuje odległe społeczności wzdłuż atlantyckiego wybrzeża Gujany i w górę rzeki w stronę spornego regionu Essequibo. Na razie przyczyna pozostaje nieznana, a publiczne rozliczanie nazwisk jeszcze się nie zaczęło. Operacja ratunkowa wciąż może przynieść cuda, ale 87-letni prom wiozący rodziny przez ciemne wody przybrzeżne już jest dochodzeniem czekającym, aż się wydarzy.

Unijny zakaz niszczenia niesprzedanej odzieży, obuwia i akcesoriów wszedł w życie dla dużych firm, zmuszając grupy modowe do odsprzedaży, zmiany przeznaczenia, przekazywania lub recyklingu towarów, które wcześniej znikały w niszczarkach albo piecach. Zasada ta jest częścią rozporządzenia w sprawie ekoprojektu dla zrównoważonych produktów i daje średnim firmom czas na dostosowanie się do lipca 2030 roku. Niszczenie pozostaje dozwolone tylko w wąskich przypadkach, w tym w odniesieniu do towarów niebezpiecznych, podróbek lub zapasów odrzuconych w wyznaczonym terminie przez organizacje gospodarki społecznej.

Bilans środowiskowy wygląda fatalnie. Europejska Agencja Środowiska szacuje, że 4–9% tekstyliów wprowadzanych na rynek UE jest niszczonych, zanim zostaną założone, co odpowiada 264 000 do 594 000 ton rocznie. Prezes Assoutenti Gabriele Melluso ujął koszt emisji w kategoriach zrozumiałych dla kupujących.

Domy luksusowe stają przed ostrzejszym dylematem niż sieci fast fashion. Niszczenie niesprzedanych towarów pomagało chronić rzadkość i ceny, ale nowa zasada popycha je ku lepszemu prognozowaniu popytu, kontrolowanej odsprzedaży i systemom recyklingu. Analityk Bernstein Luca Solca powiedział, że regulacja zmieni planowanie zapasów.

Jeśli Bruksela będzie twardo egzekwować tę zasadę, najmniej efektowne zaplecze mody, zapasy, stanie się miejscem, w którym zielone deklaracje albo trzymają się razem, albo prują się w szwach.