Brytyjski rząd nacjonalizuje British Steel, zabezpieczając 2700 miejsc pracy w hucie Scunthorpe

Tło

British Steel, z siedzibą w Scunthorpe w północnym Lincolnshire, zatrudnia około 2700 osób i wspiera wiele innych branż w regionie. Firma została sprywatyzowana w 1988 roku i przejęta przez chińską grupę Jingye w 2020 roku. W kwietniu 2025 roku, po tym jak Jingye ogłosiło plany zamknięcia dwóch wielkich pieców – ostatnich opalanych węglem działających w Wielkiej Brytanii – rząd wykorzystał nadzwyczajne uprawnienia, aby przejąć kontrolę operacyjną i utrzymać ich działanie, choć własność pozostała przy Jingye.

Decyzja o nacjonalizacji

16 lipca 2026 roku rząd ogłosił niezwłoczne przekazanie British Steel na własność państwową. Ruch ten nastąpił dzień po tym, jak Ustawa o nacjonalizacji przemysłu stalowego otrzymała zgodę królewską, po przejściu przez obie izby parlamentu. Ustawa zezwala na nacjonalizację firm stalowych, gdy jest to „konieczne w interesie publicznym, aby chronić podstawowy przemysł, który wspiera naszą krytyczną infrastrukturę narodową, gospodarkę i obronność” – według Departamentu Biznesu i Handlu. Premier Keir Starmer, który przekaże władzę Andy'emu Burnhamowi w poniedziałek, powiedział, że decyzja „zabezpiecza przyszłość hutnictwa w Wielkiej Brytanii, chroni wykwalifikowane miejsca pracy i chroni kluczową zdolność narodową”. Określił British Steel jako „część tkanki naszego narodu i kamień węgielny brytyjskiej siły przemysłowej”. Powołano nowy zespół kierowniczy, który ma ustabilizować działalność, zarządzać bezpieczeństwem i higieną pracy oraz współpracować ze związkami zawodowymi i pracownikami, aby uczynić firmę „komercyjnie rentowną i niskoemisyjną”.

Spór o odszkodowanie

Jingye rozpoczęło proces ubiegania się o odszkodowanie za nacjonalizację, wcześniej twierdząc, że firma traciła 700 000 funtów dziennie. Rząd wskazał jednak na marcowy raport Krajowego Biura Audytu, który wykazał, że huta w Scunthorpe kosztowała podatników około 1,3 mln funtów dziennie. Niezależny rzeczoznawca zdecyduje teraz, czy należy się odszkodowanie, a rząd oświadczył, że może je ograniczyć lub odmówić wypłaty. Nacjonalizacja następuje po miesiącach nieudanych negocjacji z Jingye, które domagało się pełnego odszkodowania za inwestycje dokonane przed przejęciem kontroli przez państwo.

Szersza strategia stalowa

Nacjonalizacja jest częścią szerszej polityki przemysłowej. W marcu rząd uruchomił „Strategię stalową”, która obejmowała 50-procentowe cła na import stali oraz 51-procentową redukcję kontyngentów importowych bezcłowych. Strategia zakłada, że do 50% stali używanej w Wielkiej Brytanii będzie produkowane w kraju, podkreślając kluczową rolę metalu w budownictwie, transporcie, infrastrukturze energetycznej i obronności. Rząd przyznał również 500 mln funtów firmie Tata Steel na wsparcie zielonej transformacji jej huty w Port Talbot w Walii.

Reakcje polityczne

Minister energii Chris McDonald powiedział w Izbie Gmin, że rząd „działa zdecydowanie i celowo w interesie narodowym”. Cień sekretarza biznesu Andrew Griffith argumentował, że „nacjonalizacja to zły pomysł” i obwiniał problemy przemysłu stalowego o „uzależnienie ministra energii Eda Milibanda od rujnująco wysokich cen energii”. Nacjonalizacja jest pierwszą poważną interwencją państwową nadchodzącej administracji Burnhama, która obejmuje urząd w poniedziałek.