Brief wieczorny, czwartek, 9 lipca

Donald Trump ogłosił podczas szczytu NATO w Ankarze, że memorandum amerykańsko-irańskie z 17 czerwca jest w praktyce martwe, po tym jak, według Waszyngtonu, siły irańskie zaatakowały statki handlowe w pobliżu cieśniny Ormuz, a Stany Zjednoczone uderzyły w irańskie nadbrzeżne obiekty wojskowe. Teheran następnie wystrzelił rakiety i drony w stronę powiązanej z USA infrastruktury wojskowej w Zatoce i twierdził, że zestrzelił drona MQ-9, podczas gdy amerykańscy urzędnicy oświadczyli, że personel USA nie poniósł żadnych strat.

Trump jasno pokazał skalę zerwania.

„Zawieszenie broni się skończyło. Nie chcę już mieć z nimi do czynienia. To śmiecie.”

Irańscy urzędnicy poinformowali o co najmniej 14 zabitych i 78 rannych w wyniku dwóch dni amerykańskich uderzeń, a Mohamad Baqer Qalibaf ostrzegł, że cieśnina zostanie ponownie otwarta wyłącznie za zgodą Iranu. Dane żeglugowe nadały strategicznemu obrazowi ostrzejszy wymiar: ruch tankowców, zwykle liczony w dziesiątkach lub więcej jednostek dziennie, skurczył się do strużki, gdy ubezpieczyciele ostrzegali statki, by trzymały się z daleka, a załogi wyłączały transpondery.

• Minimum przed wojną125
• Ostatnia średnia40
• 8 lipca14
• 9 lipca rano2

Ceny ropy skoczyły, a potem osłabły, co sugerowało, że traderzy obawiali się zakłóceń, ale jeszcze nie uwzględnili w cenach długotrwałego zamknięcia. Dyplomaci mieli niewiele, z czym mogli pracować: NATO poparło swobodę żeglugi, USA przywróciły sankcje naftowe, a Iran zagroził rozszerzeniem presji na inne drogi wodne. Zagrożeniem jest nie tylko kolejna wymiana ognia, lecz wojna, która zamienia każdego kapitana tankowca w aktora poruszającego rynkiem.

Rada nadzorcza Volkswagena zebrała się w Wolfsburgu, aby przeanalizować plan restrukturyzacji, który może zamknąć cztery niemieckie zakłady i zlikwidować do 100 tys. miejsc pracy na całym świecie. Propozycja obejmuje Emden, Hannover, Zwickau oraz zakład Audi w Neckarsulm, które łącznie zatrudniają około 40 tys. osób, a także może wydzielić części marki VW i działalności komponentowej, aby uprościć strukturę grupy. IG Metall odpowiedział protestami we wszystkich 18 lokalizacjach VW, w tym wiecem przed budynkiem rady, podczas gdy przedstawiciele pracowników i Dolna Saksonia zasygnalizowali opór.

Christiane Benner przedstawiła demonstracje jako ostrzeżenie dla kierownictwa.

„To wysyła zarządowi jasny sygnał.”

Liczby wyjaśniają, dlaczego to spotkanie ma znaczenie także poza Wolfsburgiem. Volkswagen zatrudnia ponad 650 tys. osób, a około 3 mln miejsc pracy w Niemczech zależy bezpośrednio lub pośrednio od przemysłu samochodowego, mimo to firma mierzy się z chińską konkurencją, kosztownym zwrotem ku elektrykom i amerykańskimi cłami. Oliver Blume może argumentować, że nadmiar mocy produkcyjnych stał się niemożliwy do zignorowania; związki mogą argumentować, że pracowników prosi się, by zapłacili za błędy strategiczne popełnione wyżej.

• Zakłady objęte planem40 000
• Cięcia do 203050 000
• Możliwe cięcia łącznie100 000
• Pracownicy VW650 000

W innych wiadomościach biznesowych waszyngtońska sędzia zatwierdziła ugodę Elona Muska z SEC na 1,5 mln dolarów w sprawie spóźnionego ujawnienia jego udziałów w Twitterze, jednocześnie otwarcie kwestionując osobliwą strukturę porozumienia. Sparkle L. Sooknanan zatwierdziła je tylko dlatego, że jej pole manewru prawnego było wąskie, nie dlatego, że układ wyglądał czysto. Niemiecki przemysł mierzy się teraz z trudniejszym standardem niż amerykański kapitał celebrytów: ratuj bilans, ale nie udawaj, że rachunek społeczny zniknął.

Czerwcowa fala upałów w Niemczech spowodowała według szacunków Instytutu Roberta Kocha 5 100 zgonów związanych z upałem, już więcej niż niedawna średnia roczna liczba ofiar upałów wynosząca 2 900. W najgorszym tygodniu, od 22 do 28 czerwca, odnotowano szacunkowo 4 310 zgonów z powodu upału i 23 665 zgonów ogółem, o 47% powyżej 25-letniej średniej. Najbardziej ucierpiały osoby starsze, zwłaszcza w wieku 85 lat i więcej, ale dane pokazują też, że upał nie zabija już tylko na marginesach społeczeństwa.

• 85+2950
• 75-841320
• 65-74550
• Poniżej 65300

Copernicus poinformował, że Europa Zachodnia odnotowała najgorętszy czerwiec w historii pomiarów, ze średnią temperaturą 20,74°C, ponad 3°C powyżej normy z lat 1991–2020. Ponad dwie trzecie Europejczyków znosiło temperatury powyżej 35°C, gdy kopuła ciepła związana z wysokim ciśnieniem uwięziła gorące powietrze, a wilgotność odcięła nocną ulgę. Ciepłe morza w basenie Morza Śródziemnego i na Atlantyku osłabiły chłodzący efekt morskiej bryzy i pomogły zamienić wieczory, zwykle okno regeneracji dla organizmu, w kolejny test wytrzymałości.

Samantha Burgess opisała przejście od prognozy do przeżywanego doświadczenia.

„Jesteśmy w punkcie przejścia, w którym zmiana klimatu przestaje być abstrakcyjnym, statystycznym problemem przyszłości, o którym czyta się w raportach, a staje się konkretną, obecną i zakłócającą cechą codziennego życia.”

Pożary we Francji i Hiszpanii, odczyt 40,5°C w Barcelonie oraz ponowne alerty upałowe w całej Europie wzmocniły poczucie, że rządy gonią warunki, które już się zmieniły. Systemy zdrowia publicznego zbudowane na epizodyczne upały mierzą się teraz z przeciwnikiem trwającym cały sezon, a najcichsza lista ofiar może być tą politycznie najtrudniejszą.

Wenezuela potwierdziła 3811 zgonów i 16 740 rannych po podwójnych trzęsieniach ziemi z 24 czerwca, a akcja ratunkowa w dużej mierze przesunęła się z ratowania ocalałych na wydobywanie ciał. Urzędnicy poinformowali, że spod gruzów wydobyto żywych 6462 ludzi, niemal 17 000 osób schroniło się w 61 obozach, a 190 budynków zawaliło się całkowicie. Rodziny dalej kopały nawet po wyjeździe międzynarodowych ekip, co było brutalnym znakiem, że oficjalny bilans może wciąż nie nadążać za rzeczywistością pod betonem.

Víctor José Calderón Castillo ujął nową fazę bez ogródek.

„Szukamy ciał.”

Delcy Rodríguez poprosiła o dostęp do zamrożonych wenezuelskich zasobów i złota przechowywanego w Banku Anglii, argumentując, że pomoc po katastrofie powinna przeważyć nad politycznym sporem o aktywa państwa. Apel był zarazem przypomnieniem, że sankcje i spory o uznanie nie zatrzymują się, gdy walą się budynki, nawet jeśli ocalali potrzebują namiotów, lekarstw i czystej wody pilniej niż teorii prawnych.

Chiny stanęły wobec osobnej serii katastrof. Osuwisko w Gansu zabiło 21 osób, które jechały usuwać suche drzewa, podczas gdy burze w Kuangsi przerwały zaporę zbiornika, zabiły co najmniej sześć osób i zmusiły do ewakuacji około 130 000 ludzi; tornado w Hubei zabiło co najmniej 11 osób. Władze musiały też uporać się z wężami, które uciekły z zalanej hodowli, i obserwowały, jak supertajfun Bavi przesuwa się w stronę Tajwanu i Chin. Katastrofy nadchodzą teraz całymi skupiskami, a służby ratunkowe coraz częściej walczą nie z jednym kryzysem, lecz z kolejką ustawiającą się za nim (6e94-4e38-b0f7-c36357bb4548).