Brief poranny, wtorek, 7 lipca

Hamas rozwiązał swój Rządowy Komitet Kryzysowy, organ, który zarządzał Gazą od ataków z października 2023 roku, i poinformował, że Mohammed al-Farra zrezygnował, aby utorować drogę wspieranej przez USA technokratycznej administracji. Istniejące ministerstwa oraz około 40 000–50 000 pracowników publicznych będą na razie nadal pracować, ponieważ nikt nie chce próżni administracyjnej na terytorium, gdzie codzienne życie już teraz opiera się na improwizacji.

Ismail al-Thawabta przedstawił ten krok jako formalny początek transformacji.

Narodowy Komitet ds. Administracji Gazy twierdzi, że jest gotów przejąć władzę, gdy będzie miał jedną zwierzchność, jedne ramy prawne i kontrolę nad siłą zbrojną. I tu jest haczyk. Izrael od stycznia blokuje komitetowi wjazd do Gazy, Hamas nie obiecał jednostronnego rozbrojenia, a Ministerstwo Spraw Wewnętrznych nadal będzie odpowiadać za bezpieczeństwo na obszarach kontrolowanych przez Hamas.

Ogłoszenie popycha do przodu zablokowany proces, ale wciąż nie rozstrzyga, kto będzie pilnował porządku w Gazie, kto zapłaci jej pracownikom publicznym ani kto przepuści materiały do odbudowy. Medycy poinformowali też, że w poniedziałek izraelski atak zabił pięć osób, podczas gdy Hamas utrzymuje, że siły izraelskie muszą wstrzymać ataki i się wycofać, zanim rozbrojenie będzie mogło ruszyć. Przekazanie władzy, które pozostawia nierozstrzygnięte kwestie broni, granic i płac, zmieniłoby szyld na drzwiach, nie władzę za nimi.

Siły rosyjskie wystrzeliły w nocy ponad 60 pocisków manewrujących i balistycznych w kierunku Ukrainy, a największe zniszczenia poniosły Kijów i otaczający go region. Ukraińscy urzędnicy poinformowali o co najmniej 10 zabitych, przy czym według niektórych relacji wstępny bilans wynosi 14, i przekazali, że ratownicy przeszukiwali uszkodzony dziewięciopiętrowy blok w dzielnicy Podilskiej. Rosyjskie ministerstwo obrony opisało operację jako zmasowane uderzenie w odpowiedzi na to, co nazwało ukraińskimi atakami na rosyjską infrastrukturę cywilną.

Wołodymyr Zełenski powiedział, że ukraińskim bateriom Patriot skończyła się amunicja, co pozbawiło kraj możliwości przechwytywania pocisków balistycznych. Zaapelował do partnerów o wysłanie dostaw przed szczytem NATO w Ankarze.

Ukraina kontynuowała także kampanię dalekiego zasięgu. Rosyjskie władze twierdziły, że zestrzeliły 519 ukraińskich dronów nad ponad 20 regionami oraz okupowanym Krymem, podczas gdy doniesienia mówiły o trafieniu rafinerii w obwodzie jarosławskim oraz infrastruktury portowej wykorzystywanej do eksportu węglowodorów. Kijów oficjalnie nie potwierdził tych operacji, co jest znajomym milczeniem w wojnie, w której obie strony informują o zniszczeniach i zaprzeczają własnej podatności na ciosy.

Polska potwierdziła, że wysłała Ukrainie kilka pocisków PAC-3 MSE do systemów Patriot, wywołując krajowy spór o przejrzystość i gotowość. Rząd oświadczył, że NATO i Stany Zjednoczone obiecały dziesięciokrotne uzupełnienie zapasów w ciągu 24 godzin, jeśli Polska stanie wobec zagrożenia, podczas gdy krytycy ostrzegali, że zmniejszanie zasobów osłabia polskie niebo. Spór o amunicję przesądzi, czy obietnice NATO potrafią zatrzymać pociski, zanim staną się gruzem, a nie kondolencjami.

Przywódcy NATO zebrali się w Ankarze przy zaostrzonych środkach bezpieczeństwa, zakazie zgromadzeń publicznych i znanym problemie: Donald Trump chce dowodu, że sojusznicy płacą i są posłuszni. Rządy europejskie przygotowują umowy zbrojeniowe warte dziesiątki miliardów dolarów, a sama Holandia planuje zapowiedzi o wartości ponad 3 mld euro. Mark Rutte powiedział, że europejscy członkowie i Kanada zwiększyli wydatki obronne w 2025 r. o 90 mld dolarów w ujęciu realnym, podnosząc łączną kwotę powyżej 570 mld dolarów.

Szczyt odbywa się także w czasie, gdy Stany Zjednoczone dokonują przeglądu swojej obecności wojskowej w Europie i wycofały część zasobów z planów obronnych NATO. Kanada tymczasem wybrała niemiecką firmę ThyssenKrupp Marine Systems do budowy do 12 konwencjonalnych okrętów podwodnych, co przedstawiono jako największe zamówienie obronne w historii Kanady i zgrabną odpowiedź na presję celną Trumpa oraz jego docinki o 51. stanie. Ottawa wciąż kupuje większość swojego sprzętu wojskowego w Stanach Zjednoczonych, ale ta umowa wskazuje na północ i wschód, ku Europie i Arktyce.

Chiny dorzuciły pacyficzny wstrząs, odpalając próbnie pocisk balistyczny dalekiego zasięgu z okrętu podwodnego o napędzie jądrowym na wody międzynarodowe. Australia, Japonia i Nowa Zelandia skrytykowały start, podczas gdy Rosja broniła prawa Chin do przeprowadzania prób. Penny Wong powiązała ten epizod z szybką rozbudową wojskową Chin.

To polityka sojuszy z listą zakupów: więcej pieniędzy, mniej założeń i mniej cierpliwości do partnerów, którzy proszą innych, by zgadywali ich intencje.

Hiszpania weszła w drugą letnią falę upałów, gdy w Serradilli w prowincji Cáceres temperatura sięgnęła 43,5°C, a dla Aragonii, Katalonii i Wspólnoty Walenckiej wydano czerwone alerty. AEMET ostrzegła, że w części wschodniego półwyspu temperatury mogą osiągnąć 42–44°C, podczas gdy setki stacji meteorologicznych odnotowały noce tropikalne. Ciepłe noce mają znaczenie, ponieważ organizmy słabo się regenerują, gdy upał tak naprawdę nie odpuszcza.

Francja mierzyła się z trzecią falą upałów w ciągu sześciu tygodni po tym, jak Santé publique France zgłosiła 2025 nadmiarowych zgonów w tygodniu czerwcowej fali upałów, co oznacza wzrost o 29,1% względem poprzedniego tygodnia. Bilans zamienił adaptację do klimatu w parlamentarny spór, choć wniosek o wotum nieufności upadł po zdobyciu zaledwie 132 głosów. Francuska polityka ostygła szybciej niż jej miasta, i właśnie w tym tkwi problem.

Pożary roślinności nadały kryzysowi ostrą krawędź. Pożar w pobliżu Perpignan strawił 4600 hektarów, zmusił do ewakuacji ponad 10 000 osób i zamknął dla widzów francuską część etapu Tour de France, aby służby bezpieczeństwa mogły skupić się na ogniu. Laurent Nunez ostrzegł, że prace są dalekie od zakończenia.

W Castellón pożar w Soneji strawił około 181 hektarów, zaangażował około 300 osób i zmusił 500 mieszkańców Azuébaru do opuszczenia domów. Upał, suche powietrze i porywy wiatru zmieniły lokalne pożary w regionalne testy wytrzymałości, a europejska luka adaptacyjna jest dziś mierzona mniej w dokumentach politycznych niż w autobusach ewakuacyjnych i rejestrach kostnic.

17. epidemia Eboli w Demokratycznej Republice Konga zabiła 506 osób spośród 1561 potwierdzonych przypadków, według danych do 4 lipca. Szczep Bundibugyo nie ma zatwierdzonej szczepionki ani leczenia, a Światowa Organizacja Zdrowia ogłosiła epidemię stanem zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym dwa dni po tym, jak kongijskie władze poinformowały o niej w prowincji Ituri.

Choroba rozprzestrzeniła się na Kiwu Północne i Kiwu Południowe, gdzie ugrupowania zbrojne kontrolują rozległe obszary, a zespoły zdrowia publicznego działają z wyraźnymi ograniczeniami. Śmiertelność w Kiwu Północnym sięga 57,4%, znacznie powyżej średniej krajowej wynoszącej 32,4%. Uganda odnotowała 20 przypadków i dwa zgony, w tym 15 zakażeń przywiezionych z DR Konga, więc nie jest to już wyłącznie krajowy stan wyjątkowy.

Pracownicy ochrony zdrowia z pierwszej linii w Ituri zapowiedzieli 24-godzinny strajk, domagając się zaległych świadczeń i lepszych warunków. Powiedzieli, że brakuje im odpowiednich zapasów, i oskarżyli zespoły wysłane z Kinszasy o odsuwanie lokalnych pracowników na bok. Strajk uderzyłby w śledzenie kontaktów i opiekę kliniczną nad 628 osobami w izolacji lub szpitalu, właśnie wtedy, gdy urzędnicy wciąż nie zidentyfikowali pacjenta zero.

Jest pewien ruch naukowy. WHO zatwierdziła pierwszy molekularny test diagnostyczny dla Eboli Bundibugyo, a 2 lipca rozpoczęła się próba dwóch leków przeciwwirusowych. Ale narzędzia przychodzą powoli, gdy wirus porusza się szybko. Wirus bez szczepionki jest brutalny; reakcja bez opłacanych pracowników jest autosabotażem.

Samsung Electronics prognozuje zysk operacyjny w drugim kwartale na poziomie 89,4 biliona wonów, co oznacza 19-krotny skok z 4,7 biliona wonów rok wcześniej i wynik powyżej szacunków rynku. Przychody prawdopodobnie wzrosły do 171 bilionów wonów, a prognoza oznacza trzeci z rzędu kwartał rekordowego zysku operacyjnego dla największego na świecie producenta układów pamięci. Infrastruktura AI zmieniła układy pamięci z cyklicznego surowca w wąskie gardło dające siłę cenową.

Citi Research oszacował, że kontraktowe ceny DRAM wzrosły o około 44% kwartał do kwartału, a ceny NAND o około 53%, ponieważ operatorzy centrów danych rozbudowują systemy AI, a producenci przesuwają moce wytwórcze w stronę pamięci o wysokiej przepustowości. Ta presja pomaga Samsungowi i szkodzi nabywcom zwykłych urządzeń, od producentów laptopów po firmy telefoniczne, które teraz konkurują z serwerami AI o dostawy.

Walmart poszedł w przeciwnym kierunku, obniżając ceny tysięcy produktów, w tym mielonej wołowiny, czereśni i artykułów letnich. Donald Trump twierdził, że detalista działał na prośbę jego administracji, ale Walmart ogłosił rabaty przed jego wpisem i nie wspomniał o Białym Domu. Julie Barber nazwała obniżki sezonowymi inwestycjami cenowymi.

Toyota również podążyła za zachętami i mapą ceł, ogłaszając budowę zakładu w San Antonio za 3,6 mld dolarów, który przeniesie część produkcji modelu Tacoma z Meksyku i stworzy 2000 pełnoetatowych miejsc pracy. Konsumenci chcą ulgi, producenci samochodów chcą schronienia, a producenci układów znaleźli ten jeden niedobór, któremu inwestorzy wciąż biją brawo.