Julio Martínez zezna, że Zapatero kierował ratowaniem linii Plus Ultra i przyjmował prowizje, co przeczy zaprzeczeniom byłego premiera

Oświadczenie o współpracy

Julio Martínez Martínez, biznesmen określany przez śledczych jako słup Zapatero, złożył w poniedziałek sędziemu José Luisowi Calamie sześciostronicowe oświadczenie, w którym zapowiedział chęć „współpracy” z wymiarem sprawiedliwości. Dokument, przedstawiony przez jego prawniczkę Maríę Dolores Márquez de Prado, bezpośrednio przeczy zeznaniom Zapatero z 17 czerwca, w których były premier zaprzeczył jakiejkolwiek roli w ratowaniu Plus Ultra. Martínez Martínez twierdzi, że to Zapatero „wyznaczał kroki do podjęcia” w celu uzyskania publicznej pomocy w wysokości 53 mln euro.

Nie wywierałem żadnego wpływu na ratowanie Plus Ultra [...] to niezaprzeczalna prawda.

Oświadczenie wskazuje, że Zapatero był zaangażowany od momentu powstania firmy doradczej Análisis Relevante pod koniec 2019 roku, która służyła jako narzędzie do przekazywania płatności. Martínez Martínez twierdzi, że poznał Zapatero w 2011 roku dzięki menedżerowi Javierowi de Pazowi, a firma doradcza została założona z Zapatero jako „głównym konsultantem” i „głównym punktem odniesienia”.

Harmonogram ratowania Plus Ultra

Prezes linii lotniczych, Julio Martínez Sola, również złożył oświadczenie o współpracy, umieszczając pierwszy kontakt z Zapatero w kwietniu 2020 roku, niemal rok przed zatwierdzeniem ratunku. 9 marca 2021 roku Rada Ministrów przyznała Plus Ultra pakiet ratunkowy w wysokości 53 mln euro z funduszu FASEE, na który złożyła się pożyczka zwykła w wysokości 19 mln euro (wypłacona 18 marca) oraz pożyczka partycypacyjna w wysokości 34 mln euro (wpłacona 10 sierpnia 2021 roku). Plus Ultra była jedną z sześciu linii lotniczych, które otrzymały pomoc z funduszu o wartości 890 mln euro.

Pan Martínez Sola odbył z nim [Zapatero] rozmowę w 2020 roku, podczas której powiedziano mu, że rozmówcą będzie Julio Martínez Martínez.

Oświadczenie Martíneza Soli potwierdza, że płatności na rzecz firm Martíneza Martíneza były przykrywką dla prawdziwego charakteru usług: wpływu Zapatero na SEPI, państwową spółkę zarządzającą funduszem.

Precedens Aldamy

Strategia współpracy odzwierciedla działania Víctora de Aldamy, głównego pośrednika w sprawie Koldo, który otrzymał wyrok czterech i pół roku więzienia po przyznaniu się do winy i szczegółowym opisaniu swoich relacji z byłym ministrem José Luisem Ábalosem. Orzeczenie Sądu Najwyższego w tej sprawie podkreśliło, że przestępstwa korupcyjne „mogą być skutecznie badane i zwalczane jedynie poprzez silną kontrolę wewnętrzną lub wewnętrznego sygnalistę”. Martínez Martínez, któremu zarzuca się handel wpływami, udział w zorganizowanej grupie przestępczej, fałszowanie dokumentów i pranie pieniędzy, ubiega się o podobne złagodzenie kary.

Podważenie obrony przed lawfare

Obrona Zapatero argumentowała, że śledztwo jest motywowane politycznie (lawfare), wskazując na rzekome nieprawidłowości przy zabezpieczeniu telefonu należącego do udziałowca Plus Ultra, Rodolfo Reyesa, w Stanach Zjednoczonych. Jednak pisemne oświadczenia trzech biznesmenów uprzedziły te zarzuty, uznając fakty za prawdziwe. Martínez Sola wyraźnie potwierdził, że zawartość telefonu odzwierciedla rzeczywistość, a przyznanie się Martíneza Martíneza do roli słupa Zapatero podważa twierdzenia o spisku. Rząd Pedro Sáncheza, który opierał się na narracji o lawfare w obronie swojego „moralnego i politycznego punktu odniesienia”, stoi teraz w obliczu bezpośredniej sprzeczności płynącej z wnętrza sprawy.

Ślad finansowy i płatności rodzinne

Raporty UDEF szczegółowo opisują, że Zapatero oraz jego córki, Laura i Alba Rodríguez Espinosa, otrzymali ponad 2 mln euro w latach 2020–2025 za pośrednictwem sieci spółek fasadowych, nazywanych przez zaangażowanych „butikiem finansowym”. Oczekuje się, że oświadczenie Martíneza Martíneza szczegółowo wyjaśni, w jaki sposób każda faktura i płatność była konstruowana, aby ukryć prawdziwy cel. Sama prowizja za ratowanie Plus Ultra szacowana jest na około 530 000 euro. Zapatero twierdził, że jego praca dla Análisis Relevante była legalnym doradztwem, ale Martínez Martínez twierdzi teraz, że były premier był „mózgiem i cieniem właściciela” firmy.