Philippe Vasset laureatem Prix Médicis 2026 za powieść o liniach wysokiego napięcia we Francji

Nagroda

Philippe Vasset otrzymał w poniedziałek 2 listopada Prix Médicis 2026 za swoją powieść „Dans les grandes lignes” (wydawnictwo Flammarion, 192 strony, cena 21 euro). Nagrodę ogłoszono w paryskiej restauracji La Méditerranée. Jury, któremu przewodniczy pisarka Pascale Roze, a w którego skład wchodzą Marie Darrieussecq, Anne Garréta oraz Andreï Makine, wybrało książkę Vasseta spośród sześciu innych nominowanych tytułów, z których wszystkie zostały napisane przez kobiety. Ogłaszając werdykt, Roze powiedziała o Vassecie:

„Philippe Vasset to autor, który trzyma się bocznych dróg, tym razem pod liniami energetycznymi, od słupa do słupa.”

Opisała książkę jako fascynującą, konkretną, geograficzną, naukową, zabawną i poetycką.

Książka

Powieść śledzi pieszą wędrówkę Vasseta przez Francję, podczas której autor bez map, zaczynając od regionu paryskiego, podążał wzdłuż linii wysokiego napięcia. 54-letni Vasset spędził dwa lata, pokonując setki kilometrów wzdłuż tych instalacji. Jak podaje La Libre, projekt narodził się, gdy usłyszał trzask i buczenie linii w pobliżu Gennevilliers; opisuje on linie jako przesyłające 400 000 woltów. Na trasie przekracza pola i lasy, znajduje przejścia przez autostrady i linie TGV, omija strefy ograniczonego dostępu, gubi się w błotnistych ślepych zaułkach i zaskakuje go zapadający zmrok. Wydawca był sceptyczny, gdy Vasset po raz pierwszy przedstawił swój projekt, a sam autor przyznał, że jest szczególnie zadowolony z nagrody za „tak nieprawdopodobną książkę”. Vasset pracuje jako dziennikarz dla grupy Indigo Publications, zajmującej się geopolityką i wywiadem, oraz pisze newsletter o luksusie. Tej jesieni wydawca wznowił dwie jego wcześniejsze książki: „Un livre blanc” oraz „Une vie en l'air”.

Pozostałe nagrody

Katalońska pisarka Eva Baltasar otrzymała nagrodę za powieść zagraniczną „Déclin et fascination” (Verdier), przetłumaczoną z języka katalońskiego przez Annie Bats. Jej historia śledzi losy kobiety eksmitowanej z domu w Barcelonie, która podejmuje pracę przy sprzątaniu, by uniknąć bezdomności, a następnie znajduje schronienie w odizolowanym domu, gdzie nawiązuje niepokojącą relację z inną kobietą. Jean-Baptiste Del Amo zdobył nagrodę w kategorii eseju za „Une éclaircie” (Stock), w którym powraca do tematu choroby i tego, jak zmieniła ona jego relację z własnym ciałem, czasem i pisaniem, w dialogu z obrazami Francisco de Goi. Specjalną nagrodę jury otrzymał Richard Zenith, amerykański pisarz, tłumacz i badacz z portugalskim obywatelstwem, za „Pessoa, l'oeuvre-vie” (Seuil), liczącą 1200 stron biografię Fernanda Pessoi w tłumaczeniu Nicolasa Richarda. Oryginał w języku angielskim, „Pessoa: A Biography”, ukazał się w 2021 roku.

Kontekst i pominięcia

Podobnie jak w przypadku innych nagród, jury Médicis nie uwzględniło w swoim zestawieniu powieści Thélysona Oréliena „C'était ça ou mourir” (Grasset). Książka została oskarżona o to, że w dużej mierze została napisana przez sztuczną inteligencję, czemu autor zaprzecza. Nagrodę Médicis w 2025 roku otrzymał Emmanuel Carrère za „Kolkhoze” (P.O.L). Tegoroczne ogłoszenie wyników odbyło się dzień przed przyznaniem nagród Goncourtów i Renaudot oraz dwa dni przed nagrodą Femina.