Brief poranny, środa, 17 czerwca

Władze federalne poinformowały, że udaremniły domniemany spisek mający na celu zaatakowanie wydarzenia UFC zorganizowanego na Południowym Trawniku Białego Domu z okazji 80. urodzin Donalda Trumpa. Dokumenty dotyczące zarzutów opisują plan omawiany przez około 20 osób na Signalu: drony przenoszące materiały wybuchowe miałyby wywołać ewakuację, po czym snajperzy otworzyliby ogień do wybranych celów, a druga grupa szturmowałaby bramy. FBI dowiedziało się o zagrożeniu 10 czerwca, po tym jak matka 19-letniego Tycena Propera ostrzegła lokalną policję przed jego zakupami broni i aktywnością w internecie.

Dyrektor FBI Kash Patel powiedział, że aresztowania zatrzymały domniemany spisek, zanim mógł przenieść się z czatów na trawnik.

Pięciu mężczyzn aresztowano w Ohio, Missouri, Nebrasce i Kalifornii, a śledczy zidentyfikowali szerszą możliwą sieć liczącą 23 osoby. Według dokumentów i oficjalnych relacji wydarzenie przyciągnęło około 4 tys. zaproszonych gości na teren kompleksu oraz około 100 tys. widzów przed ekran w pobliskim parku. Donald Trump, który przebywał we Francji na szczycie G7, powiedział reporterom, że nie został poinformowany o zagrożeniu. Sprawa pokaże, czy organy ścigania potrafią dotrzymać kroku przemocy politycznej, która dziś łączy szyfrowane planowanie, politykę krzywd i tanią technologię latającą.

Rosyjska fregata oddała strzały ostrzegawcze w kierunku cywilnego jachtu pod banderą brytyjską na kanale La Manche, około 20 mil morskich na południe od wyspy Wight i poza brytyjskimi wodami terytorialnymi. Ministerstwo obrony Rosji podało, że jacht niebezpiecznie się zbliżył i nie reagował na wezwania radiowe, race ani ostrzeżenia dźwiękowe. Brytyjskie Ministerstwo Obrony poinformowało, że bada doniesienia o incydencie, a nie zgłoszono żadnych obrażeń ani szkód. Epizod nastąpił po prowadzonym przez Wielką Brytanię wejściu na pokład objętego sankcjami tankowca Smyrtos na tych samych wodach, choć brytyjskie źródło w resorcie obrony uznało obie sprawy za odrębne.

W Polsce śledczy badali zabójstwo rosyjskiego artysty Siemiona Skrepetsky’ego, który tworzył karykatury Władimira Putina i trzy dni przed zastrzeleniem protestował przed rosyjską ambasadą w Berlinie. Prokuratorzy powiedzieli, że napastnik strzelił do niego na parkingu w Białej Podlaskiej, niedaleko granicy z Białorusią, a następnie ponownie strzelił z bliskiej odległości. Policja zatrzymała dwóch obywateli Białorusi, ale poinformowała, że strzelec pozostaje na wolności, a do śledztwa włączyła się polska Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

Bartosz Grodecki, szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego, ostrzegł, że motyw polityczny oznaczałby szersze konsekwencje.

Żaden z tych incydentów nie dowodzi jednego planu, ale razem wyostrzają w Europie poczucie, że presja ze strony Moskwy przychodzi dziś przez okręty, sądy, wygnańców i cienie. Wojna w szarej strefie nie jest szara dla ludzi stojących na jej drodze.

Parlament Europejski ostatecznie zatwierdził porozumienie celne UE-USA, dając Donaldowi Trumpowi polityczne zwycięstwo przed jego terminem 4 lipca. Pakt znosi większość unijnych ceł na amerykańskie towary przemysłowe i ogranicza amerykańskie cła na większość europejskiego eksportu do 15%, choć utrzymuje zabezpieczenia dotyczące stali, aluminium i przyszłych skoków importu. Europosłowie poparli porozumienie stosunkiem głosów 440 do 151, przy 50 wstrzymujących się, po miesiącach opóźnień spowodowanych groźbami dotyczącymi Grenlandii, orzeczeniami sądowymi w Ameryce i nową presją celną ze strony Waszyngtonu.

Rynki ropy zareagowały na inny, lecz powiązany zakład: że cieśnina Ormuz może stać się bezpieczniejsza w użyciu. Brent spadła do 78,87 dolara, a West Texas Intermediate do 75,96 dolara po ogłoszeniu amerykańsko-irańskiego memorandum, które przewiduje 60-dniowy proces zawieszenia broni, zwolnienia z sankcji dla irańskiego eksportu i zniesienie blokady US Navy w ciągu 30 dni. Spory pozostają w sprawie irańskich opłat tranzytowych oraz tego, czy zawieszenie broni obejmuje operacje Izraela w Libanie, więc armatorzy mogą poczekać na dowody, zanim ponownie wyślą statki przez Zatokę.

Ursula von der Leyen przedstawiła głosowanie handlowe jako rozwiązany problem dostarczenia wyniku.

Te dwie historie pokazują ten sam handlowy instynkt: zapłacić znany koszt, by uniknąć gorszego wstrząsu. Europa kupiła pewność celną za pewną cenę, podczas gdy traderzy ropy kupili pokój, zanim papierologia zdążyła wyschnąć.

Epidemia eboli w Demokratycznej Republice Konga stała się największym odnotowanym ogniskiem rzadkiego szczepu Bundibugyo. Światowa Organizacja Zdrowia podaje 808 potwierdzonych przypadków i 192 zgony, ale organizacje pomocowe ostrzegają, że dane te mogą pomijać wiele zakażeń i zgonów, ponieważ testowanie pozostaje ograniczone, a lokalne dane trudno uzgodnić. Choroba rozprzestrzenia się w prowincjach Ituri, Kiwu Południowe i Kiwu Północne, już obciążonych konfliktem, przesiedleniami i presją na kliniki.

Zespoły Czerwonego Krzyża prowadzące bezpieczne pochówki mierzyły się z groźbami i atakami, ponurym znakiem, że nieufność może szerzyć się równie szybko jak wirus. Niektóre społeczności podejrzewają, że chorobę wymyślono, by przyciągnąć zagraniczne pieniądze, inne zaś postrzegają ochronne zasady pochówku jako zniewagę dla zwyczaju. Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca zaczęła używać worków na zwłoki z przezroczystymi panelami, aby krewni mogli zobaczyć twarz zmarłego, drobna zmiana projektu o dużym znaczeniu społecznym.

Bruno Michon, szef delegacji IFRC w Kongu, powiedział, że zespoły reagowania przygotowują się na długą walkę.

Przywódcy G7 wezwali do skoordynowanych działań, a Niemcy zadeklarowały dodatkowe 13 mln euro, lecz same pieniądze nie otworzą dróg, nie obsadzą laboratoriów ani nie odbudują zaufania. Najtrudniejszą arytmetyką tej epidemii nie jest wskaźnik śmiertelności; jest nią luka między tym, co mogą wysłać ludzie z zewnątrz, a tym, co przyjmą przestraszone społeczności.