Asteroida 1998 KY26: nowe badania wykluczają lód, Avi Loeb sugeruje radziecką sondę

Badanie podważa lodowe wyjaśnienie

Badanie przeprowadzone przez dwóch naukowców z Georgia Institute of Technology, opublikowane w czasopiśmie Icarus, weryfikuje wiodącą hipotezę dotyczącą 1998 KY26, obiektu o średnicy około 11 metrów. Hipoteza „ciemnej komety” zakłada, że znajdujący się wewnątrz lód zmienia się w gaz i napędza ciało niebieskie niczym mały silnik. Naukowcy stworzyli trójwymiarowy model termiczny, aby obliczyć temperaturę obiektu na jego orbicie wokół Słońca. Nawet w najzimniejszych regionach średnia temperatura wynosi od około minus 47 do minus 61 stopni Celsjusza lub więcej, podczas gdy lód wodny musiałby utrzymywać temperaturę poniżej około minus 128 stopni, aby przetrwać przez dłuższy czas. Autorzy, Korbin Hansen i Masatoshi Hirabayashi, wnioskują, że obiekt jest prawdopodobnie odwodnioną asteroidą, a nie obecną „ciemną kometą”.

Modele określają również ramy czasowe dla tej teorii. Hipotetyczne zasoby lodu równe 1% masy obiektu wyczerpałyby się w ciągu nieco ponad 2000 lat. Gdyby ten sam lód odpowiadał za obserwowane przyspieszenie, zapasy skończyłyby się po około 62 latach. Badanie nie oferuje własnego wyjaśnienia, wskazując zamiast tego na wcześniejszą pracę, która argumentowała, że ciśnienie promieniowania słonecznego oraz ciepło wypromieniowywane przez ciało mogą wspólnie odpowiadać za odchylenia w jego orbicie.

Zasoby lodu na poziomie 1% masy, brak przyspieszenia2000

Zasoby lodu na poziomie 1% masy, jeśli napędzają przyspieszenie62

Zasoby lodu na poziomie 1% masy, brak przyspieszenia

2000 lata

Zasoby lodu na poziomie 1% masy, jeśli napędzają przyspieszenie

62 lata

Dane z tekstu artykułu

Odkrycie i zagadka przyspieszenia

Według El Confidencial obiekt został odkryty w 1998 roku przez astronoma z University of Arizona, a El Mundo podaje, że po raz pierwszy zaobserwowano go w maju tamtego roku. W 2023 roku naukowcy analizujący około 25 lat obserwacji teleskopowych stwierdzili, że porusza się on inaczej, niż wynikałoby to z samej grawitacji Słońca i planet. Od tego czasu traktowany jest jako potencjalna „ciemna kometa”, choć astronomowie nie zaobserwowali wokół niego ani warkocza, ani chmury pyłu. Obiekt wykonuje jeden obrót co 5,35 minuty – liczbę tę El Confidencial przypisuje obserwacjom i pomiarom radarowym z badania w Nature Communications z 2025 roku. Baza danych asteroid ESA podaje okres orbitalny wynoszący 498 dni ziemskich. ESA przewiduje, że w 2028 roku obiekt znajdzie się około 51,5 mln km od Ziemi, a podczas zbliżenia w maju 2039 roku Il Fatto Quotidiano podaje około 16,3 mln km, podczas gdy Adevarul informuje o odległości poniżej 16,1 mln km. Według TheSkyLive obiekt znajduje się obecnie w odległości około 300 mln km.

Hipoteza Fobosa 1

Astrofizyk z Harvardu, Avi Loeb, zaproponował znacznie bardziej nietypowe wyjaśnienie: obiekt może być Fobosem 1, radziecką sondą wystrzeloną w 1988 roku z misją na Marsa, która zaginęła kilka miesięcy po starcie. Loeb wraz z Adamem Hibberdem i Adamem Crowlem stworzyli uproszczony model sondy i porównali sposób, w jaki odbijałaby ona światło słoneczne, z zachowaniem obiektu. Argumentują, że rozmiar, kształt i nietypowe przyspieszenie mogą wskazywać na sztuczne pochodzenie. W ich ujęciu ciśnienie promieniowania słonecznego działające na błyszczące metalowe powierzchnie sondy i panele słoneczne mogłoby generować to przyspieszenie. NASA nie widzi żadnych oznak, że obiekt jest czymś innym niż asteroidą, a El Mundo podkreśla, że powiązanie z sondą pozostaje niepotwierdzoną teorią.

Hayabusa2 i co dalej

Japońska sonda Hayabusa2, wystrzelona w 2014 roku, wykonała już kilka przelotów obok asteroid i zebrała próbki. JAXA oczekuje, że w lipcu 2031 roku dotrze ona do 1998 KY26, ostatniego celu misji. El Mundo informuje, że sonda będzie mogła zbadać skład obiektu, jego powierzchnię oraz siły zmieniające jego trajektorię. Do tego czasu pytanie pozostaje otwarte: badanie Georgia Tech odrzuca wyjaśnienie lodowe, teoria Loeba o sondzie jest niepotwierdzona, a NASA traktuje obiekt jako asteroidę.