Koszty prowadzenia rachunków bankowych we Włoszech wzrosły o 23% w ciągu dekady, depozyty gospodarstw domowych osiągnęły 1,163 bln euro

Dziesięcioletni wzrost kosztów zarządzania kontem

Dane Banku Włoch opracowane przez stowarzyszenie konsumenckie Adusbef pokazują, że średnie roczne koszty zarządzania tradycyjnymi rachunkami bankowymi wzrosły z 82,2 euro w 2016 roku do 101,1 euro w 2026 roku, co stanowi wzrost o 23%. Za wzrost odpowiadają opłaty zmienne, które zwiększyły się o 34,2% z 26,6 euro do 35,7 euro, głównie za sprawą wzrostu o 62,6% opłat za konkretne transakcje, takie jak przelewy i wypłaty. Koszty stałe, obejmujące karty płatnicze i roczne opłaty podstawowe, wzrosły w tym samym dziesięcioletnim okresie o 17,6%, z 55,6 euro do 65,4 euro. Po uwzględnieniu średniego podatku skarbowego w wysokości 16,5 euro, całkowity roczny koszt tradycyjnego rachunku wynosi 117,6 euro. Opcje cyfrowe pozostają znacznie tańsze, przy czym średni koszt kont internetowych wynosi 30,6 euro rocznie w porównaniu do 71,6 euro w przypadku kont pocztowych i średniej ważonej dla rynku wynoszącej 85,3 euro.

Wzrost depozytów gospodarstw domowych a inflacja

Na dzień 31 maja 2026 roku włoskie gospodarstwa domowe utrzymywały na rachunkach bieżących 1163 mld euro, z wyłączeniem form płynności oprocentowanej i zablokowanej. Saldo to stanowi nominalny wzrost o 28,3% w porównaniu do około 906 mld euro odnotowanych w maju 2016 roku. Jednak skumulowana inflacja w ciągu dekady wyniosła 23,6%, co oznacza, że realny wzrost płynnych oszczędności gospodarstw domowych ograniczył się do 4,7%. Przedstawiciele Adusbef zauważyli, że wzrost depozytów wynika w dużej mierze z zachowań zapobiegawczych, a nie ze zwiększenia zamożności, ponieważ rodziny ograniczają konsumpcję, aby utrzymać płynne bufory na wypadek zmienności gospodarczej.

Wzrost depozytów bankowych jest sygnałem odzwierciedlającym pragnienie rodzin, by chronić się w warunkach niepewności.

Dysproporcje geograficzne między regionami i prowincjami

Akumulacja płynności bankowej wykazuje wyraźne zróżnicowanie terytorialne w całych Włoszech. Lombardia odpowiada za prawie 239 mld euro, co stanowi 20% wszystkich środków zgromadzonych na krajowych rachunkach bieżących, za nią plasuje się Lacjum ze 122 mld euro i Wenecja Euganejska ze 105 mld euro, podczas gdy Dolina Aosty posiada 2,8 mld euro. W przeliczeniu na mieszkańca Bolzano zajmuje pierwsze miejsce wśród prowincji z najwyższym średnim saldem wynoszącym prawie 30 400 euro na osobę. Mediolan zajmuje kolejne miejsce z 27 900 euro, Piacenza z 26 800 euro, Sondrio z 26 000 euro, a Belluno z 25 650 euro. Na drugim końcu spektrum Crotone odnotowało 9 679 euro na mieszkańca, Sassari 9 741 euro, a Nuoro około 10 600 euro, co tworzy różnicę przekraczającą trzy do jednego między najbogatszymi a najbiedniejszymi prowincjami.

Transformacja cyfrowa i regionalne tempo wzrostu depozytów

Regionalne tempo wzrostu depozytów w latach 2016–2026 również było bardzo zróżnicowane. Trydent-Górna Adyga przodował w nominalnej ekspansji ze wzrostem o 43,2%, za nim uplasowała się Sardynia z 42,7% i Friuli-Wenecja Julijska z 39,7%, podczas gdy Marche odnotowało 10,6%, a Liguria 14,5%, przy czym oba regiony znalazły się poniżej dziesięcioletniego wskaźnika inflacji. Liguria posiada 31,5 mld euro w swoich czterech prowincjach, z czego ponad 18,279 mld euro przypada na Genuę. Jednocześnie operacje bankowe w coraz większym stopniu przenoszą się do kanałów cyfrowych. Dane Abi Lab wskazują, że liczba aktywnych użytkowników aplikacji bankowych wzrosła w 2025 roku o 5,7%, podczas gdy operacje mobilne zwiększyły się o 18,6%, co napędzane było wzrostem o 130,5% w przypadku mobilnych przelewów natychmiastowych oraz o 154% w przypadku przelewów natychmiastowych przez internet. Banki przeznaczyły ponad 6,3 mld euro na inwestycje technologiczne, w tym prawie 2,5 mld euro na cyberbezpieczeństwo w latach 2020–2025.