Szwajcarska Rada Kantonów przegłosowała wymóg 90% kapitału dla zagranicznych jednostek UBS

Głosowanie Rady nad kapitałem spółek zależnych

Szwajcarska Rada Kantonów przegłosowała w środę, 23 września 2026 r., wymóg, zgodnie z którym systemowo ważne szwajcarskie banki muszą pokrywać swoje zagraniczne spółki zależne kapitałem podstawowym (Common Equity Tier 1) na poziomie 90%. Decyzja w izbie wyższej zapadła stosunkiem głosów 33 do 10 przy dwóch wstrzymujących się (według jednego z wyliczeń), podczas gdy inne źródło wskazuje na 29 głosów za i 16 przeciw. Środek ten wykracza poza 50% pokrycia zalecane przez komisję gospodarczą, która proponowała również możliwość wykorzystania do 50% instrumentów dodatkowych (Additional Tier 1). Rozwiązanie to jest jednak mniej rygorystyczne niż wymóg 100% kapitału własnego, o który zabiegała Rada Federalna oraz minister finansów Karin Keller-Sutter. Obecne przepisy wymagają od banków utrzymywania 45% pokrycia kapitałowego dla zagranicznych spółek zależnych.

Wpływ finansowy i wymogi kapitałowe dla UBS

Wymóg 90% zmusi UBS do utrzymywania około 16 mld USD (13 mld franków szwajcarskich) dodatkowego kapitału CET1 dla swoich zagranicznych spółek zależnych, jeśli zostanie to potwierdzone przez pełny parlament. Wymóg ten stanowi uzupełnienie około 2 mld USD kapitału CET1 wynikającego z rozporządzeń ogłoszonych wcześniej w tym roku, a także 15 mld USD ujawnionych już zgodnie z obowiązującymi zasadami po przejęciu Credit Suisse. Łącznie bank szacuje, że po przejęciu będzie musiał utrzymać około 33 mld USD (27 mld franków szwajcarskich) dodatkowego kapitału CET1. Jednocześnie oczekuje się, że wcześniejsze zmiany w rozporządzeniach obniżą kapitał CET1 na poziomie grupy o 4 mld USD, generując dla UBS łączne roczne koszty rzędu 2,5 mld USD. Na giełdzie w Zurychu akcje UBS zyskały w środę rano 1,2% po głosowaniu.

Reakcje w sektorze bankowym

UBS stanowczo odrzucił decyzję w oficjalnym oświadczeniu w środę, stwierdzając, że wynik nie jest kompromisem i nie rozwiązuje przyczyn upadku Credit Suisse. Bank zauważył, że izba zignorowała opinie przedstawicieli gospodarczych, stowarzyszeń pracowniczych i kantonów podczas procesu konsultacji, a także rolę finansową akcjonariuszy UBS podczas przejęcia Credit Suisse. Stowarzyszenia branżowe również skrytykowały ruch parlamentu. Roman Studer, dyrektor generalny Szwajcarskiego Stowarzyszenia Bankierów, argumentował, że polityka ta osłabia krajowy sektor finansowy:

Decyzja Rady Kantonów osłabia konkurencyjność szwajcarskiego centrum bankowego. Zamiast wyciągnąć właściwe wnioski z kryzysu CS, żąda się masowego zaostrzenia przepisów bez udowodnionych zysków dla stabilności. Szwajcaria wkracza na odrębną ścieżkę, której nie obiera żadne inne centrum finansowe. Istnieje ryzyko, że usługi znikną, a my stracimy talenty i naszą wiodącą pozycję na arenie międzynarodowej.

Stefan Brupbacher, dyrektor stowarzyszenia przemysłowego Swissmem, również ostrzegł, że decyzja może zwiększyć koszty finansowania w całej branży technologicznej:

Ubolewamy nad tą decyzją. Branża technologiczna potrzebuje banków, które oferują usługi na konkurencyjnych warunkach krajowych i międzynarodowych. Wraz z decyzją Rady Kantonów koszty finansowania dla firm z branży technologicznej grożą wzrostem.

Debata polityczna i kolejne kroki legislacyjne

Debata parlamentarna wywołała podziały wśród partii centroprawicowych, w tym Szwajcarskiej Partii Ludowej (SVP) oraz FDP.Liberałowie. Członek SVP Hannes Germann poparł model komisji zakładający 50%, podczas gdy jego kolega Jakob Stark poparł propozycję 90%. Wśród członków FDP były przewodniczący partii Thierry Burkart głosował za projektem komisji, podczas gdy obecny lider Benjamin Mühlemann poparł zasadę 90%. Profesor prawa gospodarczego na Uniwersytecie w Bernie Peter V. Kunz stwierdził, że publiczne wypowiedzi dyrektora generalnego UBS Sergio Ermottiego przyczyniły się do oporu w parlamencie, zauważając jednocześnie, że parlament musi również ustanowić skuteczne mechanizmy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dla upadających pożyczkodawców. Projekt legislacyjny trafia teraz do Rady Narodowej w celu dalszego rozpatrzenia.