Odchodząca prezes CNMC przyznaje się do „błędów” w pożegnalnym przemówieniu, broni niezależności regulatora i nadzoru nad energetyką

Pożegnanie z refleksjami

Cani Fernández, prezes hiszpańskiego urzędu ds. konkurencji CNMC, podczas publicznego forum w Madrycie 11 czerwca 2026 r. pożegnała się, gdy jej sześcioletnia kadencja zbliża się do końca 17 czerwca. Przyznała się do „sukcesów i błędów”, ale nie wskazała żadnej konkretnej decyzji, której żałuje, mówiąc jedynie, że wiele rzeczy zrobiłaby inaczej. Przemówienie wygłoszone podczas śniadania, w którym uczestniczyły elity gospodarcze i instytucjonalne, było pełne literackich odniesień od Graciána do Queveda.

Quevedo ostrzegał nas przed siłą pieniądza, określając go jako potężnego pana, i widzimy to każdego dnia. Ale właśnie po to istnieje prawo konkurencji: aby przypomnieć panu Pieniądzowi, że on również musi przestrzegać zasad, że wielkość nie daje swobody, a wydajność nigdy nie może być wymówką dla wykluczenia.

Fernández, której następca nie został jeszcze wyznaczony przez rząd, powiedziała zgromadzonym, że odchodzi z dumą z instytucji, którą starała się uczynić „bardziej użyteczną, bardziej niezależną, bardziej szanowaną”. Przyznała jednak, że były „chwile presji, instytucjonalnej samotności oraz sprawiedliwej i niesprawiedliwej krytyki”, i że nauczyła się czytać prasę „bez namiętności”.

Energetyka jako „Everest”

Fernández uznała regulację energetyki za największe wyzwanie swojej kadencji, opisując je jako „Everest regulatorio”, który pochłonął więcej jej czasu „niż własny mąż”. Argumentowała, że energetyka to „nie tylko kolejny sektor”, ponieważ decyduje o rachunkach gospodarstw domowych, kosztach fabryk, autonomii strategicznej i bezpieczeństwie dostaw. Złożoność, jak stwierdziła, wymagała „techniki, opanowania i poczucia państwa”, i broniła rozważnego tempa podejmowania decyzji.

Technika ma swoje własne tempo, procedura chroni wszystkich, a pewność prawna to nie kaprys prawników, ale gwarancja demokratyczna.

Blackout i wnioski do wyciągnięcia

CNMC spotkała się z ostrą krytyką za powolne zatwierdzanie procedury zarządzania napięciem w sieci, która – zdaniem wielu ekspertów – mogłaby zapobiec historycznej, ogólnokrajowej awarii zasilania z 28 kwietnia 2025 r. Fernández odniosła się do tego zdarzenia pośrednio, nazywając je lekcją, z której „wszyscy ogromnie się nauczyliśmy, także na poziomie europejskim”, i stwierdziła, że dopiero po opublikowaniu formalnych decyzji będzie jasne, czy należało podjąć inne decyzje. Podkreśliła, że regulator musi nadal opracowywać zasady, które uczynią rosnący udział odnawialnych źródeł energii bezpiecznym i zapobiegną podobnej katastrofie.

BBVA-Sabadell i inne bitwy

Zapytana o sprawę fuzji BBVA i Sabadell, Fernández określiła ją jako „nie najbardziej technicznie trudny” przypadek, ale ten, który przyciągnął największą presję medialną. Objętość zgłoszeń osób trzecich sprawiła, że zarządzanie nim było szczególnie złożone. Zauważyła również, że sektor telekomunikacyjny „nie wymaga już tak dużo regulacji”, sugerując łagodniejsze podejście do tej branży pod przyszłym kierownictwem.

Następca ze „zdrowym rozsądkiem”

Fernández zarekomendowała, aby jej następca posiadał „wiedzę techniczną, zwłaszcza w zakresie konkurencji, i dużo zdrowego rozsądku”. Wezwała osobę, która po niej przejmie stery, do zachowania jakości technicznej personelu CNMC, zatrzymania talentów mimo ostrej konkurencji ze strony sektora prywatnego oraz utrzymania otwartości instytucji na świat. Złożyła emocjonalny hołd byłemu wiceprezesowi Ángelowi Torresowi, który zmarł w 2023 r., oraz całemu personelowi, mówiąc: „to oni są CNMC, a nie nagłówki”.

Instytucje to mieszanka inteligencji, cierpliwości i przyzwoitości, która pozwala krajowi działać odrobinę lepiej.