Odkrycia · Brownsville i Honolulu
SpaceX Starship osiąga orbitę podczas 14. lotu testowego i rozmieszcza 26 satelitów Starlink przed wodowaniem na Pacyfiku
Firma SpaceX wystrzeliła 120-metrową rakietę Starship ze Starbase w Teksasie, osiągając orbitę i rozmieszczając 26 satelitów Starlink V3, po czym zakończyła trzygodzinną misję wodowaniem na Oceanie Spokojnym.
Tekst AI na podstawie relacji Deutsche Welle, RTVE.es, La Razón i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje
Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).
W skrócie
Starship wystartował ze Starbase w Teksasie 28 września 2026 r. o 08:49 czasu wschodniego, osiągając wysokość od 269 do 276 kilometrów pomimo przedwczesnego wyłączenia jednego z sześciu silników Raptor.
Misja rozmieściła na orbicie 26 operacyjnych satelitów Starlink V3, z których każdy zapewnia 1 Tbps przepustowości sieci, a trzy jednostki wykorzystały kamery do inspekcji osłony termicznej Starshipa.
SpaceX skróciło misję z planowanych dziesięciu godzin i sześciu okrążeń do trzech godzin i ośmiu minut, kończąc ją kontrolowanym wejściem w atmosferę i wybuchowym wodowaniem na Pacyfiku.
Booster Super Heavy z 33 silnikami zakończył zejście do Zatoki Meksykańskiej około siedem minut po starcie, testując modyfikacje sprzętowe wprowadzone po locie Flight 13.
- 25 minut po starcieStarship osiąga orbitę na wysokości 269–276 km
- 1 godzina po starcieZakończenie rozmieszczania 26 operacyjnych satelitów Starlink V3
- 11:58 EDTStarship wchodzi w atmosferę i woduje na Pacyfiku
Wejście na orbitę i anomalia silnika
SpaceX przeprowadziło czternasty lot testowy pojazdu Starship 28 września 2026 r., startując z ośrodka Starbase w południowym Teksasie w pobliżu Zatoki Meksykańskiej o godzinie 08:49 czasu wschodniego (12:49 GMT). 120-metrowy pojazd ze stali nierdzewnej, o wysokości 40-piętrowego budynku, wystartował dzięki mocy 33 silników Raptor w członie Super Heavy. Podczas wznoszenia górnego stopnia jeden z sześciu silników Raptor wyłączył się przedwcześnie. Rzecznik SpaceX Dan Huot początkowo sugerował, że pojazd może nie osiągnąć orbity, jednak zespoły inżynieryjne potwierdziły wystarczającą redundancję, aby kontynuować misję. Starship wykonał manewr wejścia na orbitę około 25 minut po starcie, osiągając wysokość od 269 do 276 kilometrów przy prędkości blisko 26 400 kilometrów na godzinę.
Rozmieszczenie satelitów na orbicie
Podczas lotu orbitalnego Starship uwolnił 26 satelitów Starlink V3 trzeciej generacji na ustalone trajektorie. Każda jednostka Starlink V3 zwiększa przepustowość sieci o jeden terabit na sekundę, co daje łącznie 26 terabitów na sekundę dla konstelacji internetowej SpaceX, czyli około dziesięciokrotnie więcej niż w przypadku pojedynczego startu rakiety Falcon 9 z satelitami V2 mini. Operatorzy SpaceX potwierdzili dwukierunkową łączność ze wszystkimi 26 satelitami po ich rozmieszczeniu. Trzy z nich wyposażono w specjalne zestawy kamer do inspekcji osłony termicznej i kadłuba Starshipa, przesyłające wizualną telemetrię do zespołów naziemnych w celu wsparcia rozwoju technologii ochrony termicznej.
- Booster Super Heavy
- 33 silniki
- Górny stopień Starship
- 6 silniki
Dane z tekstu artykułu
Zejście i uderzenie w Ocean Spokojny
SpaceX pierwotnie planowało, że misja Flight 14 wykona sześć okrążeń Ziemi w ciągu około dziesięciu godzin. Z powodu anomalii silnika górnego stopnia kontrolerzy lotu skrócili czas trwania misji do trzech godzin i ośmiu minut. Aby przygotować się do wejścia w atmosferę, kontrolerzy uruchomili silnik Raptor w przestrzeni kosmicznej, aby zapewnić odpowiedni kąt wejścia. Starship zakończył zejście przez atmosferę, wykonał manewr obrotu w pionie i dotarł do Oceanu Spokojnego na północ od Hawajów i na zachód od Chile około godziny 11:58 czasu wschodniego (15:58 GMT). Pojazd przewrócił się i eksplodował przy kontakcie z wodą, co było przewidywanym wynikiem, ponieważ prototyp nie został zaprojektowany do odzysku z wody.
Po uderzeniu w ocean SpaceX potwierdziło zakończenie profilu lotu.
„Wodowanie potwierdzone. Gratulacje dla całego zespołu SpaceX za pierwszy lot orbitalny Starshipa!”
Praca boostera i kamienie milowe programu
Booster Super Heavy zakończył fazę lotu około siedem minut po starcie, wodując w Zatoce Meksykańskiej. Niektóre silniki zawiodły podczas końcowego manewru hamowania. SpaceX zmodyfikowało sprzęt filtracji paliwa i oprogramowanie ponownego zapłonu boostera po locie Flight 13, w którym trzy centralne silniki uległy oblodzeniu podczas manewrów powrotnych. W przeciwieństwie do poprzednich 13 lotów testowych, które podążały trajektoriami suborbitalnymi w stronę Oceanu Indyjskiego, Flight 14 osiągnął stabilną orbitę. SpaceX zamierza rozpocząć operacje komercyjne ze Starshipem pod koniec 2026 r., podczas gdy NASA kontynuuje prace ze SpaceX nad wariantem lądownika księżycowego dla misji Artemis 4, planowanej najwcześniej na 2028 r.
Administrator NASA Jared Isaacman pochwalił lot testowy w publicznym oświadczeniu.
„Gratulacje SpaceX! Spektakularny start, wyniesienie statku na orbitę i bezpieczna, odpowiedzialna oraz inspirująca realizacja każdego etapu. NASA z radością pomoże w każdy możliwy sposób i będzie obserwować, jak misje Starship stają się rutyną.”
Zapytaj o ten tekst
Źródła i kontekst
- Deutsche WelleEE.UU.: nave Starship ameriza tras primer viaje orbital
- RTVE.esLa nave Starship de Space X alcanza la órbita terrestre por primera vez pese a un fallo en los motores
- La RazónEl megacohete Starship completa con éxito su primer vuelo orbital
- El ConfidencialLa amarga conquista espacial de Musk: Starship llega a órbita pero explota al amerizar
- Elon Musk
- Założyciel i główny inżynier SpaceX
- Jared Isaacman
- Administrator NASA
- Miejsca
- Honolulu
Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.
Wesprzyj Pollar