Keir Starmer rezygnuje ze stanowiska premiera Wielkiej Brytanii po wewnętrznym buncie w Partii Pracy; Andy Burnham głównym kandydatem na następcę
Lider Partii Pracy ustępuje po miesiącach nacisków ze strony partyjnych rywali i gwałtownie spadających notowań, torując drogę byłemu burmistrzowi Manchesteru Andy'emu Burnhamowi do przejęcia władzy w ciągu kilku tygodni.
Rezygnacja
Starmer ogłosił tę decyzję przed 10 Downing Street w poniedziałkowy poranek, z drżącym ze wzruszenia głosem. Przyznał, że jego partia parlamentarna nie postrzega go już jako właściwego lidera, który poprowadzi Partię Pracy do następnych wyborów powszechnych.
Pozostanie premierem do czasu wyłonienia następcy przez Partię Pracy; proces ten ma się zakończyć przed powrotem parlamentu z przerwy letniej.Pytanie, które zadaje mi teraz moja partia, brzmi: czy jestem najlepszym kandydatem, by poprowadzić nas do następnych wyborów powszechnych. Usłyszałem odpowiedź mojej partii parlamentarnej na to pytanie i przyjmuję ją z pokorą.
Dlaczego Starmer upadł
Pomimo miażdżącego zwycięstwa wyborczego w lipcu 2024 r., które zakończyło 14 lat rządów konserwatystów, premierostwo Starmera szybko straciło blask. Podwyżki podatków, cięcia wydatków i niespełnione obietnice wyborcze osłabiły poparcie społeczne. Majowe wybory lokalne w 2026 r. były katastrofalne dla Partii Pracy, która straciła prawie 1 500 radnych i kontrolę nad 38 radami, głównie na rzecz Reform UK Nigela Farage'a. Niezadowolenie wewnątrz partii nasiliło się; sekretarz zdrowia Wes Streeting zrezygnował, protestując przeciwko przywództwu Starmera, i otwarcie ogłosił, że wystartuje w każdym konkursie.
Droga Burnhama do władzy
Decydujący cios zadał Andy Burnham, popularny burmistrz Wielkiego Manchesteru, który 19 czerwca wygrał wybory uzupełniające w okręgu Makerfield. Dało mu to miejsce w Izbie Gmin niezbędne do podjęcia walki o przywództwo. W obliczu historycznie niskiego poparcia dla Partii Pracy pod rządami Starmera, wielu posłów uznało Burnhama za jedyną osobę zdolną ożywić losy partii. Burnham złoży ślubowanie jako poseł w poniedziałek, a jeśli żaden inny kandydat nie zdobędzie wystarczającego poparcia, może zostać liderem i premierem bez przeprowadzania głosowania.
- Partia Pracy zdobywa miażdżące zwycięstwo w wyborach powszechnych, kończąc 14 lat rządów konserwatystów
- Wybory lokalne: Partia Pracy traci prawie 1 500 radnych i 38 rad na rzecz Reform UK i Zielonych
- Andy Burnham wygrywa wybory uzupełniające w okręgu Makerfield, zdobywając mandat parlamentarny, by rzucić wyzwanie Starmerowi
- Starmer ogłasza rezygnację przed 10 Downing Street, ustala harmonogram wyborów przywódcy
Zasady sukcesji
Przepisy dotyczące wyboru lidera Partii Pracy wymagają, by każdy pretendent uzyskał poparcie 20% posłów Partii Pracy, obecnie 81 na 403. Kandydaci muszą również spełnić progi wyznaczone przez organizacje oddolne i związki zawodowe. Jeśli zakwalifikuje się tylko jeden kandydat, zostaje wybrany bez sprzeciwu. Starmer ustalił harmonogram: zgłoszenia będą przyjmowane od 9 lipca do 16 lipca, kiedy to parlament kończy obrady. Gdyby doszło do głosowania, zostałoby ono zakończone do 1 września. Wes Streeting zapowiedział, że wystartuje, jeśli dojdzie do konkursu.
Osiągnięcia i reakcja Starmera
W swoim pożegnalnym przemówieniu Starmer chwalił się wzrostem gospodarczym przewyższającym porównywalne kraje, wzrostem płac powyżej inflacji oraz przyspieszonymi inwestycjami w infrastrukturę. Wymienił również 500 000 dzieci wyprowadzonych z ubóstwa, skrócone kolejki w NHS i wyższe wydatki na obronność. Przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen pochwaliła go na platformie X:
Starmer staje się szóstym premierem Wielkiej Brytanii tej dekady, co podkreśla polityczną niestabilność, która trapi kraj od referendum brexitowego w 2016 roku.Wielu liderów potrzebuje lat, aby dorosnąć do rangi męża stanu, jakim stałeś się w ciągu zaledwie dwóch lat. Bezpieczeństwo Europy i Ukrainy jest silniejsze dzięki tobie. Dziękuję, drogi Keirze.
