Starmer rezygnuje ze stanowiska premiera Wielkiej Brytanii po buncie Partii Pracy, kończąc dwuletnią kadencję po porażce w wyborach uzupełniających
Premier Wielkiej Brytanii Keir Starmer ogłosił w poniedziałek swoją rezygnację, walcząc ze łzami, po tym jak zwycięstwo rywala w wyborach uzupełniających wywołało bunt w Partii Pracy.
Presja narasta na Starmera
Przywództwo Keira Starmera było od dłuższego czasu pod ciągłym atakiem z powodu serii błędów politycznych, skandali i fatalnych sondaży opinii publicznej. Notowania popularności premiera spadły do najniższego poziomu dla jakiegokolwiek brytyjskiego przywódcy, a konsekwencje afery Petera Mandelsona i Epsteina, stagnacja gospodarcza oraz burzliwe relacje z prezydentem USA Donaldem Trumpem osłabiły pozycję Partii Pracy. W niedzielę Trump zadał ostatni cios, przewidując, że Starmer poda się do dymisji, popychając brytyjskiego przywódcę do drzwi przed jakimkolwiek oficjalnym ogłoszeniem.
Wybory uzupełniające, które przeważyły szalę
Decydujący cios zadało miażdżące zwycięstwo Andy'ego Burnhama w wyborach uzupełniających w okręgu Makerfield 19 czerwca. Burmistrz Wielkiego Manchesteru pokonał kandydata Reform UK, zdobywając mandat parlamentarny, który uprawnia go do ubiegania się o przywództwo w Partii Pracy. Skala zwycięstwa Burnhama przekonała wielu posłów Partii Pracy do przeniesienia na niego swojego poparcia, zmieniając wewnętrzną arytmetykę partyjną i pozostawiając Starmera praktycznie bez szans na wygranie formalnego konkursu.
Harmonogram konkursu na przywództwo
Przemawiając przed Downing Street 10, Starmer potwierdził, że poprosił organ zarządzający Partii Pracy o ustalenie harmonogramu jego zastąpienia. Nominacje zostaną otwarte 9 lipca i zamknięte na letniej przerwie wakacyjnej 16 lipca. Oczekuje się, że nowy przywódca, który zostanie również premierem, zostanie wyłoniony przed powrotem Parlamentu we wrześniu. Starmer pozostanie na stanowisku do zakończenia konkursu i zobowiązał się do „pełnego i jednoznacznego poparcia" dla swojego następcy.
- Starmer ogłasza rezygnację z funkcji lidera Partii Pracy i premiera
- Otwarcie nominacji w konkursie na przywództwo Partii Pracy
- Zamknięcie nominacji na letniej przerwie wakacyjnej
- Oczekiwane wyłonienie nowego lidera przed powrotem Parlamentu
Łzawa pożegnanie Starmera
Starmer walczył ze łzami, opisując tę rolę jako „najdumniejszy moment mojego życia." Podziękował personelowi Downing Street, służbie cywilnej, swojej żonie Vic i swoim dzieciom.
Dodał, że teraz poświęci więcej czasu na bycie „najlepszym mężem, jakim mogę być" i „najlepszym tatą, jakim mogę być."Chcę podziękować wspaniałemu personelowi Downing Street i naszej niezwykłej Służbie Cywilnej, która poświęca swoje życie służbie publicznej.
Burzliwa kadencja
Starmer, 63 lata, doprowadził Partię Pracy do miażdżącego zwycięstwa w 2024 roku po 14 latach rządów konserwatystów, ale jego premierostwo trwało niecałe dwa lata. Jego kadencję naznaczyły niepowodzenia w realizacji obietnic wyborczych, zwolnienia starszych doradców, krytyka jego postępowania z kryzysami na Ukrainie i w Iranie oraz kontrowersyjna nominacja Petera Mandelsona na ambasadora w USA. Rezygnacja doprowadzi do objęcia urzędu przez siódmego premiera Wielkiej Brytanii od 2016 roku.
Każda decyzja, którą podjąłem, miała na celu stawianie na pierwszym miejscu kraju, który kocham. Dlatego zrezygnuję z funkcji lidera Partii Pracy.
