Odkrycia · Minneapolis
Zespół z Minnesoty buduje syntetyczną komórkę z nieożywionych części, która je, rośnie i dzieli się przez pięć pokoleń
Naukowcy z University of Minnesota złożyli z nieożywionych substancji chemicznych system przypominający komórkę, nazwany SpudCell. Potrafi on pobierać pokarm, replikować swój genom i dzielić się, choć wymaga stałego wsparcia laboratoryjnego i nie został jeszcze poddany recenzji.
Tekst AI na podstawie relacji Fanpage, Deutsche Welle, EL PAÍS i innych wydawców. Zmieniony . Jak powstaje
Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).
W skrócie
SpudCell zawiera około 150–200 cząsteczek i genom o wielkości 90 kbp podzielony na siedem plazmidów, znacznie mniejszy niż jakakolwiek naturalna, wolno żyjąca komórka.
Syntetyczna komórka pobiera pokarm, rośnie, kopiuje swoje DNA i dzieli się, utrzymując się przez około pięć pokoleń, zanim ulegnie zniszczeniu.
Szybciej rosnący wariant wyprzedził oryginalną populację po pięciu pokoleniach, nawet w warunkach niedoboru składników odżywczych.
Manuskrypt został odrzucony przez Cell i opublikowany na platformie preprintów Biotic bez formalnej recenzji, co skłoniło niektórych naukowców do apelowania o ostrożność.
Komentatorzy zauważają, że SpudCell polega na zewnętrznym dostarczaniu enzymów i nie ma rybosomów; przepaść do samowystarczalnego, żywego systemu pozostaje duża.
Czym jest SpudCell
Naukowcy z University of Minnesota, pod kierownictwem Kate Adamali i Aarona Engelharta, ogłosili 2 lipca 2026 r., że zbudowali syntetyczną strukturę przypominającą komórkę zwaną SpudCell. Zbudowana w całości z nieożywionych składników chemicznych, może pobierać składniki odżywcze, rosnąć, kopiować swój materiał genetyczny i dzielić się na komórki potomne. Prace opisano w manuskrypcie opublikowanym na platformie preprintów Biotic po odrzuceniu przez czasopismo Cell. Recenzja nie została jeszcze zakończona.
„Odtworzyliśmy w chemii to, co wcześniej było możliwe tylko w biologii: pełen zestaw zachowań komórki. To pokazuje, że najbardziej podstawowe funkcje życia, takie jak wzrost i replikacja, nie wymagają tajemniczej iskry magii.”
Jak to działa
SpudCell zbudowany jest wokół liposomu – błony tłuszczowej otaczającej około 150–200 cząsteczek i maleńki genom składający się z około 90 000 par zasad (90 kbp) rozłożonych na siedmiu oddzielnych plazmidach. Ten genom jest znacznie mniejszy niż 113 kbp, które biolodzy do tej pory uważali za minimum dla żywej komórki, i ponad 33 000 razy mniejszy niż ludzki genom. Komórka wykorzystuje system ekspresji białek pochodzący od bakteriofaga Phi29 do transkrypcji DNA i wytwarzania białek. Energię pozyskuje poprzez fuzję z pęcherzykami przenoszącymi składniki odżywcze w swoim otoczeniu. Podział zachodzi bez cytoszkieletu; zamiast tego wyspecjalizowane białka gromadzą się na błonie, aż ta rozerwie się na dwie komórki potomne.
- SpudCell
- 90000 par zasad
- Poprzednie minimalne oszacowanie
- 113000 par zasad
- E. coli
- 4600000 par zasad
- Człowiek
- 3000000000 par zasad
Dane z tekstu artykułu
Pięć pokoleń i ślad ewolucji
Zespół poinformował, że SpudCell może utrzymać się przez około pięć pokoleń, przy czym każdy cykl trwa około 12 godzin w temperaturze 30 °C. Modyfikacja genetyczna doprowadziła do powstania szybciej rosnącego wariantu. Po pięciu pokoleniach wariant ten wyprzedził oryginał zarówno w warunkach bogatych w składniki odżywcze, jak i w warunkach ich niedoboru, co pokazuje, że selekcja i konkurencja mogą działać w w pełni syntetycznym systemie chemicznym.
„To niezwykle słaby organizm, który teraz nie robi właściwie nic poza jedzeniem i, od czasu do czasu, wytwarzaniem komórki potomnej.”
Nie życie, ale dowód koncepcji
Adamala i jej współpracownicy podkreślają, że nie stworzyli sztucznego życia. System nie jest w stanie sam zbudować własnych rybosomów i musi być karmiony enzymami i białkami przez badaczy. Eksperci spoza zespołu zgadzają się, że przepaść między „przypominającym życie” a „żywym” pozostaje duża.
„Prace są technicznie solidne i stanowią ważny postęp technologiczny, ale w żadnym wypadku nie są stworzeniem życia w laboratorium – to wyraźnie przesadzone twierdzenie.”
„Należy pamiętać, że „żywy” nie jest precyzyjnie zdefiniowanym stanem. Jak powiedział sędzia Potter Stewart o pornografii: „Poznaję to, kiedy to widzę”. Bycie żywym jest mniej więcej takie samo.”
Nowy zestaw narzędzi dla biologii syntetycznej
Nawet pomimo swoich ograniczeń, naukowcy postrzegają SpudCell jako krok w kierunku programowalnych komórek, które pewnego dnia mogłyby produkować leki, materiały lub czystą energię. Yuval Elani z Imperial College London nazwał to ważnym kamieniem milowym na drodze do odpowiedzi na pytanie, czy życie można zbudować od podstaw. Adamala zauważyła, że ponieważ każdy składnik jest znany i kontrolowany, projekt można iterować, co nie jest możliwe w przypadku naturalnych komórek.
Zapytaj o ten tekst
Źródła i kontekst
- FanpageCreata SpudCell, la prima cellula sintetica con ciclo vitale completo: l'annuncio dell'Università del Minnesota
- Deutsche WelleCrean la primera célula sintética con ciclo de vida completo
- EL PAÍSLas nuevas células sintéticas no son vida artificial, pero son importantes
- Ars TechnicaArtificial cell manages a few rounds of cell division
- Kate Adamala
- Profesor na University of Minnesota i główna badaczka projektu SpudCell
- Aaron Engelhart
- Współkierownik projektu SpudCell na University of Minnesota
- Víctor de Lorenzo
- Profesor badawczy w Centro Nacional de Biotecnología, CSIC
- John Glass
- Lider badań nad komórkami syntetycznymi w J. Craig Venter Institute
- Yuval Elani
- Profesor nadzwyczajny technologii biochemicznych w Imperial College London
- Miejsca
- Stany Zjednoczone, Nowy Jork
Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.
Wesprzyj Pollar