Japonki kontrują kibiców piłkarskich, którzy sprzątają stadiony, ale zostawiają obowiązki domowe żonom

Tradycja chwalona za granicą

Od dziesięcioleci japońscy kibice piłkarscy są chwaleni za sprzątanie stadionów po meczach. Praktyka ta sięga debiutu Japonii na Mistrzostwach Świata w 1998 roku i kontynuowana była podczas każdego kolejnego turnieju, w tym meczu otwarcia w 2026 roku z Holandią. Kamery telewizyjne uchwyciły mężczyzn w niebieskich koszulkach zamiatających trybuny plastikowymi workami, a FIFA pochwaliła ich „nienaganne maniery” w mediach społecznościowych.

„Japończycy uczą się tego zachowania w szkole.”

Wirusowa riposta w kraju

Po ostatnim sprzątaniu post na X autorstwa Atsuko Tamady zamienił pochwały w krytykę domową. Tweet, wyświetlony 1,9 miliona razy, zestawił mężczyznę dumnie zbierającego śmieci na stadionie z tym samym mężczyzną wylegującym się na kanapie w domu, podczas gdy kobieta zmywa naczynia.

„Japońscy mężczyźni należą do tych, którzy spędzają najmniej czasu na pracach domowych na świecie. Róbcie to też w domu.”

Satyryczna ilustracja odbiła się szerokim echem: jeden z komentarzy nawiązywał do PJ O'Rourke'a: „Cały świat chce ratować planetę, ale nikt nie chce pomóc mamie zmywać naczyń”.

Dane o nieodpłatnej pracy

Japonki ponoszą nieproporcjonalnie duży udział w pracach domowych. Dane OECD z 2021 roku pokazują, że kobiety spędzają ponad trzy godziny dziennie na nieodpłatnych zadaniach, podczas gdy mężczyźni tylko 47 minut (różnica 5,5-krotna). W gospodarstwach domowych z podwójnym dochodem i dziećmi poniżej szóstego roku życia kobiety poświęcają ponad siedem godzin dziennie na obowiązki domowe w porównaniu do niespełna dwóch godzin u mężczyzn. Różnica ta przewyższa te w Wielkiej Brytanii (1,8 razy), Francji (1,7 razy) i USA (1,6 razy).

Japonia5,5

Wielka Brytania1,8

Francja1,7

Stany Zjednoczone1,6

Japonia

5.5 stosunek

Wielka Brytania

1.8 stosunek

Francja

1.7 stosunek

Stany Zjednoczone

1.6 stosunek

Dane z tekstu artykułu

Kultura, dojazdy i kontrastujące poglądy

Socjolożka Aya Ezawa zauważa, że nierównowaga nie wynika wyłącznie z niechęci.

„W Tokio dojazd do pracy trwa zwykle półtorej godziny, a długie godziny pracy oznaczają, że wracasz do domu dopiero o 20:00, więc nie możesz pomóc w gotowaniu.”

Reakcje na post Tamady były podzielone. Niektóre żony żartowały, że powinny zmusić mężów do noszenia niebieskiej koszulki Samurai Blue w domu; inni uznali krytykę za niesprawiedliwe uogólnienie, wskazując, że nie wszyscy mężczyźni pasują do stereotypu. Debata uwypukla napięcie między reputacją Japonii jako kraju czystego publicznie a prywatną nierównością domową.