USA i Iran przedstawiają sprzeczne wersje wydarzeń po pożarze tankowca El Gaia w Zatoce Perskiej

Sprzeczne relacje dotyczące incydentu z tankowcem

14 września 2026 r. Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej ogłosił, że 180-metrowy tankowiec El Gaia uderzył w minę morską na południowych wodach Cieśniny Ormuz. Irańskie media państwowe oraz agencja Fars podały, że jednostka pod banderą Panamy, o ładowności około 48 000 ton, stanęła w płomieniach po wpłynięciu w strefę uznaną przez Teheran za zakazaną. Według oświadczeń irańskiego wojska, próby ugaszenia pożaru na pokładzie nie powiodły się. Strażnicy Rewolucji powtórzyli ostrzeżenie, że południowe przejście jest zaminowane i zamknięte, twierdząc, że żegluga międzynarodowa może korzystać wyłącznie z północnych szlaków, podlegających irańskim opłatom tranzytowym i kontroli bezpieczeństwa.

Próby opanowania ognia zakończyły się niepowodzeniem i cały tankowiec stanął w płomieniach.

Reakcje USA i Indii na irańskie twierdzenia

Dowództwo Centralne USA odrzuciło irańskie oskarżenia jako fałszywe, stwierdzając, że jednostka nie znajdowała się w Cieśninie Ormuz. Według CENTCOM, El Gaia została unieruchomiona przez irański pocisk w sierpniu 2026 r., a w weekend padła ofiarą ataku drona, gdy znajdowała się na kotwicy u wybrzeży Omanu, skąd obecnie jest holowana przez regionalnego partnera. Indyjskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych potwierdziło, że atak miał miejsce u wybrzeży Omanu, potępiając uderzenia w statki handlowe i wzywając do natychmiastowej deeskalacji dyplomatycznej. Indie potwierdziły, że 13 z 14 członków indyjskiej załogi zostało bezpiecznie uratowanych, a władze Omanu pomagają w poszukiwaniach jednego zaginionego marynarza. Platformy śledzące VesselFinder i MarineTraffic wcześniej lokalizowały tankowiec w pobliżu Sohar w Omanie, około 200 kilometrów od cieśniny, w dniach 5 i 8 września.

Fałszywe twierdzenia Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej to kolejny przykład ich kłamstw i prób zastraszania, mających na celu uniemożliwienie tranzytu statków handlowych przez cieśninę.

Zakłócenia w żegludze i kontrola morska

Spór jest następstwem wielomiesięcznej konfrontacji od wybuchu wojny 28 lutego 2026 r., która zakłóciła korytarz obsługujący wcześniej ponad 100 statków i około 20 mln baryłek ropy dziennie, co stanowiło blisko 20% światowego handlu ropą i gazem. Trzy tygodnie przed incydentem prezydent USA Donald Trump stwierdził, że wszystkie miny morskie na tym szlaku zostały zneutralizowane, jednak żegluga handlowa pozostaje pod ścisłymi restrykcjami. Iran nadal monitoruje ruch od strony Zatoki Perskiej, podczas gdy Stany Zjednoczone egzekwują blokadę irańskich portów od strony Zatoki Omańskiej. Według danych śledzenia przytoczonych przez Reuters, w weekend przez cieśninę przepłynęło 14 statków handlowych, z czego cztery opuściły Zatokę Perską, a dziesięć do niej wpłynęło.

Oświadczenia dyplomatyczne i zaopatrzenie wojskowe

Po konfrontacji Trump napisał na Truth Social, że Iran dąży do szybkich negocjacji w celu rozwiązania konfliktu, dodając, że ewentualny udział USA w rozmowach pozostaje uzależniony od jego decyzji. Trump argumentował również, że państwa zagraniczne korzystające z amerykańskich operacji bezpieczeństwa morskiego w Zatoce powinny zwrócić Waszyngtonowi koszty wydatków wojskowych po zakończeniu działań wojennych. W międzyczasie Inspektor Generalny Pentagonu opublikował pierwszą ocenę konfliktu, informując o niedoborach amunicji w USA i wąskich gardłach w łańcuchu dostaw, które zmusiły Departament Obrony do usprawnienia zamówień i budowy zapasów awaryjnych kluczowych komponentów.

Upadający naród Iranu chce porozumienia szybko i za wszelką cenę.