Jens Spahn rezygnuje z funkcji przewodniczącego frakcji CDU/CSU po narodzinach dziecka z surogatki w USA, Merz nazywa decyzję nieuniknioną

Jens Spahn, lider konserwatywnej frakcji CDU/CSU w niemieckim Bundestagu, zrezygnował w sobotę 18 lipca 2026 r. po tym, jak wyszło na jaw, że wraz z mężem, dziennikarzem Danielem Funke, zostali rodzicami dzięki surogacji w Stanach Zjednoczonych. Praktyka ta jest w Niemczech zabroniona, a Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna (CDU) w lutym przegłosowała utrzymanie tego zakazu.

Rezygnacja po ujawnieniu surogacji

46-letni Spahn, były minister zdrowia w rządzie Angeli Merkel, ogłosił narodziny syna Georga w mediach społecznościowych 17 lipca. „Mój mąż został tatą, a ja wraz z nim. Georg to całe nasze szczęście” – napisał. Wiadomość wywołała natychmiastową falę krytyki wewnątrz partii, ponieważ surogacja jest w Niemczech nielegalna, a CDU od dawna sprzeciwia się jej legalizacji. Spahn publicznie wypowiadał się przeciwko surogacji i reprezentuje prawicowe skrzydło partii. W sobotę złożył rezygnację w liście do frakcji parlamentarnej, stwierdzając, że jego osobiste szczęście jest nie do pogodzenia z pełnionym urzędem.

W ostatnich dniach zrozumiałem, że moje osobiste szczęście – założenie rodziny z mężem i zostanie ojcem – jest nie do pogodzenia z moim urzędem politycznym.

Presja partyjna i podwójne standardy

Skandal narastał od kilku dni. Federalny kongres CDU w lutym 2026 r. potwierdził sprzeciw partii wobec surogacji, która jest zakazana w Niemczech od czasu ustawy o ochronie embrionów z 1990 r. (niektóre źródła podają 1991 r.). Choć niemieckie prawo nie karze obywateli korzystających z surogacji za granicą, decyzja Spahna o skorzystaniu z niej przy jednoczesnym sprzeciwie wobec tej praktyki wywołała oskarżenia o hipokryzję. Kilku polityków partii zażądało jego dymisji. Daniel Peters, lider CDU w Meklemburgii-Pomorzu Przednim, powiedział dziennikowi Bild, że pozycja Spahna jest „nie do utrzymania”, ponieważ „świadomie postawił się ponad niemieckim prawem”. Marion Rosin, skarbnik Unii Kobiet CDU, oraz Chris Günther, szefowa organizacji kobiecej partii w tym samym kraju związkowym, również wezwały go do ustąpienia. Członkini Bundestagu Ellen Demuth potępiła „nieznośne podwójne standardy” i stwierdziła, że nie czuje się już reprezentowana przez swojego lidera parlamentarnego. Kontrowersja groziła przekształceniem się w najpoważniejszy kryzys wewnętrzny CDU od czasu objęcia władzy przez Merza, zwłaszcza w obliczu zbliżających się we wrześniu wyborów regionalnych na wschodzie kraju. Spahn początkowo zapowiadał, że odda swój mandat do dyspozycji partii po letniej przerwie parlamentarnej, jednak presja przyspieszyła ten proces.

Reakcja kanclerza Merza

Kanclerz Friedrich Merz, lider CDU, początkowo odmówił publicznego komentarza w piątek, ale później – według źródeł cytowanych przez DPA – wezwał Spahna do rezygnacji. Po dymisji Merz wydał oświadczenie, w którym nazwał decyzję „słuszną i nieuniknioną”, podkreślając, że wiarygodność jest w polityce najwyższym dobrem. Podziękował Spahnowi za jego „fundamentalny wkład” w ostatnie projekty reform i zapowiedział, że zaproponuje następcę w porozumieniu z Markusem Söderem z CSU. Merz stwierdził również, że nie widzi powodów do zmiany niemieckiego prawa ani stanowiska CDU w kwestii surogacji.

Ta decyzja jest słuszna i nieunikniona. Wiarygodność jest w polityce najwyższym dobrem.

Oświadczenie osobiste Spahna i dalsze kroki

W liście rezygnacyjnym Spahn przyznał, że sprawa stała się „bardziej złożona, niż przewidywał” i skrytykował „rosnące okrucieństwo debaty publicznej”. Zaapelował do wszystkich stron o zachowanie humanitarnego tonu mimo różnic politycznych. Spahn i Funke pobrali się w 2017 r., w roku, w którym Niemcy zalegalizowały małżeństwa osób tej samej płci z pełnymi prawami adopcyjnymi. Para skorzystała z surogacji w Stanach Zjednoczonych, gdzie praktyka ta jest legalna w wielu stanach. Frakcja parlamentarna CDU/CSU wybierze teraz nowego lidera, a Merz obiecał skoordynowany proces z organami partyjnymi.