Rumuński urząd skarbowy ujawnił 540 mln lei ukrytego majątku po kontroli 1100 osób

Zakres kontroli

Między lipcem 2025 r. a majem 2026 r. Krajowa Agencja Administracji Skarbowej (ANAF) przeprowadziła 1102 indywidualne kontrole skarbowe, co stanowi najbardziej zakrojoną na szeroką skalę kampanię tego typu w ostatnich latach. Dochodzenie koncentrowało się na rozbieżnościach między zgłaszanymi dochodami a faktycznie posiadanym majątkiem, w tym depozytami gotówkowymi, zakupami nieruchomości oraz inwestycjami w prywatne firmy. Do momentu opublikowania przez Ministerstwo Finansów skonsolidowanych wyników 15 czerwca 2026 r., inspektorzy ustalili dodatkowe zobowiązania podatkowe w wysokości 540 243 299 lei i nałożyli środki zapobiegawcze (zajęcia majątku) o wartości 123 514 438 lei.

Jak ukrywano majątek

Najczęstsze nieprawidłowości dotyczyły wpłat gotówkowych na konta osobiste lub konta firm, w których osoby te posiadały udziały, zakupów dóbr ruchomych i nieruchomych opłacanych gotówką, pożyczek udzielanych własnym firmom oraz podwyższeń kapitału zakładowego. W wielu przypadkach gotówka była następnie konwertowana na obligacje skarbowe, udziały w przedsiębiorstwach, jednostki funduszy inwestycyjnych lub luksusowe samochody – twierdzi ekspert podatkowy Emilian Duca.

„Znaczna część sum, których nie da się uzasadnić, pochodzi z uchylania się od opodatkowania; są to nieujawnione kwoty, które później zamieniono na obligacje skarbowe, nieruchomości lub luksusowe pojazdy.”

Inspektorzy badali również przypadki, w których podatnicy twierdzili, że przechowują duże ilości gotówki w domu lub za granicą, bądź też deklarowali dochody uzyskane poza granicami kraju. Wymiana informacji z zagranicznymi organami podatkowymi często nie potwierdzała tych twierdzeń.

Nieskuteczne wymówki

Wiele kontrolowanych osób przekonywało ANAF, że pieniądze pochodzą z oszczędności trzymanych w gotówce, wynagrodzeń zarobionych za granicą lub darowizn od krewnych i przyjaciół. Według ANAF wyjaśnienia te nie mogły zostać poparte dokumentami potwierdzającymi kwoty, datę ich uzyskania ani fakt, że środki faktycznie istniały w badanym okresie. W niektórych przypadkach osoby wskazane jako źródło pieniędzy same nie posiadały zdolności finansowej, by przekazać takie sumy, a ślad papierowy nie istniał.

Jedna osoba kupiła starą klinikę medyczną w Bukareszcie i zainwestowała znaczne środki w jej renowację, kupując nowy sprzęt i doprowadzając placówkę do nowoczesnych standardów, w całości za pomocą wpłat gotówkowych, których pochodzenia nie udało się ustalić. Inna osoba nabyła dwa niedokończone bloki mieszkalne w Bukareszcie, ukończyła budowę i nie była w stanie wyjaśnić, skąd pochodziły pieniądze na inwestycję.

Największe indywidualne przypadki

Trzy indywidualne akta przekroczyły próg 20 mln lei dodatkowego podatku. Najwyższa kwota, wynosząca 23 mln lei, dotyczyła podatnika z okręgu Prahova. Kolejne były dwa przypadki prowadzone przez Bukareszteński Urząd Kontroli Skarbowej, z przeszacowaniami odpowiednio na 22,5 mln lei i 21,5 mln lei. Tylko w maju 2026 r. ANAF wydał 56 decyzji podatkowych, przynosząc 54,6 mln lei w dodatkowych roszczeniach.

Przypadek Prahova23 000 000

Przypadek Bukareszt 122 500 000

Przypadek Bukareszt 221 500 000

Przypadek Prahova

23000000 lei

Przypadek Bukareszt 1

22500000 lei

Przypadek Bukareszt 2

21500000 lei

Dane z tekstu artykułu

Oficjalna reakcja

Tymczasowy minister finansów Alexandru Nazare stwierdził, że wyniki pokazują, iż cyfrowe narzędzia analizy ryzyka przynoszą wymierne efekty i chronią dochody budżetowe. Podkreślił, że nowoczesny system fiskalny wymaga jednolitego egzekwowania przepisów i zdolności do sprawdzania sytuacji, w których pojawiają się duże luki między deklarowanym dochodem a faktycznym majątkiem.

„Te wyniki potwierdzają, że mechanizmy analizy ryzyka i weryfikacji podatkowej wspierane przez narzędzia cyfrowe przynoszą konkretne efekty i pomagają chronić dochody budżetowe. Nowoczesny i wiarygodny system podatkowy wymaga jednolicie stosowanych zasad, przejrzystości oraz zdolności państwa do weryfikacji sytuacji, w których występują znaczne luki między deklarowanym dochodem a majątkiem lub przepływami finansowymi danej osoby.”