Republika Środkowoafrykańska zamyka kopalnię złota w Zamboye po zawaleniu, w którym mogło zginąć ponad 100 osób

Zawalone tunele przy granicy

We wtorek 18 sierpnia 2026 r. około godziny 10:00 rano w rzemieślniczej kopalni złota w wiosce Zamboye na zachodzie kraju zawaliło się kilka podziemnych tuneli. Kopalnia rozciąga się na kilku hektarach wzdłuż rzeki Kades, w pobliżu granicy z Kamerunem, około 50 kilometrów od miasta Baboua w prefekturze Nana-Mambere. Intensywne opady deszczu przez poprzednie 72 godziny nasyciły teren, osłabiając zbocze, zanim duża część ziemi osunęła się w dół. Nagrania z miejsca zdarzenia pokazują górników wspinających się na hałdę tuż przed tym, jak tony błota i skał pogrzebały pracujących poniżej ludzi. Górnik Wilfried Ngoloyangue przekazał, że ekipy pracowały w swojej sekcji, gdy usłyszały osunięcie i wołania o pomoc.

Rozbieżne dane o ofiarach i akcja ratunkowa

Ratownicy i wolontariusze lokalnego Czerwonego Krzyża kontynuowali przeszukiwanie gruzowiska w czwartek 20 sierpnia 2026 r., wydobywając rano ponad dziesięć ciał. Oficjalne dane rządu Republiki Środkowoafrykańskiej mówią o co najmniej 49 ofiarach śmiertelnych, jednak lokalne władze, kameruńskie media oraz pracownicy organizacji pomocowych podają, że odnaleziono co najmniej 107 ciał. Lokalna stacja radiowa Radio Ndeke Luka poinformowała, że około 100 osób pozostaje zaginionych pod gruzami. Wolontariusz Czerwonego Krzyża Gervais Ganagoro wyjaśnił, że co godzinę odnajdywane są kolejne ciała, podczas gdy górnik Florian Gaguendem stwierdził, że szanse na znalezienie ocalałych dwa dni po incydencie maleją.

Zignorowane ostrzeżenia i brak regulacji

Przed zawaleniem żołnierze sił zbrojnych Republiki Środkowoafrykańskiej nakazali górnikom ewakuację z wyrobiska z powodu niestabilnego, nasiąkniętego deszczem gruntu, jednak pracownicy wznowili wydobycie. Minister górnictwa Rufin Benam-Beltoungou odwiedził miejsce katastrofy wraz z personelem technicznym, aby ocenić sytuację przed ogłoszeniem tymczasowego zamknięcia obiektu.

Siły zbrojne Republiki Środkowoafrykańskiej prosiły ich, aby wyszli z tej dziury, ponieważ grunt był bardzo luźny. Padało tu praktycznie przez 72 godziny. Niestety, ci rodacy nie zastosowali się do poleceń, co sami przyznali. Ostatecznie kontynuowali kopanie. Ziemia się zawaliła i doszło do osunięcia, które ich pogrzebało.

Aktywiści i przedstawiciele duchowieństwa wskazują na długotrwałe zaniedbania regulacyjne w nieformalnych kopalniach. Siostra Elvira Tutolo, włoska misjonarka pracująca w kraju od ponad 30 lat, potępiła brak badań geologicznych i kontroli bezpieczeństwa. Paul Crescent Beninga, sekretarz generalny Grupy Roboczej Społeczeństwa Obywatelskiego, stwierdził, że władze publiczne nie podjęły żadnych działań zapobiegawczych mimo powtarzających się śmiertelnych osunięć ziemi.

Ból i gniew. Ogromny. Nie możemy zaakceptować tego, że w ten sposób nadal tracimy życie, zwłaszcza chłopców, młodych ludzi, a być może nawet dzieci. Nie ma żadnych badań gleby, nie ma żadnych kontroli.

Ofiary z różnych krajów i śledztwo

Katastrofa dotknęła pracowników z kilku krajów afrykańskich, którzy migrują do nieformalnych złóż wzdłuż granicy. Spośród 49 ofiar oficjalnie potwierdzonych przez ministerstwo górnictwa, 34 to obywatele Republiki Środkowoafrykańskiej, 13 to Kameruńczycy, a dwóch to Czadyjczycy. Ranni górnicy zostali przewiezieni do ośrodków medycznych w Baboua oraz po drugiej stronie granicy w Garoua-Boulai w Kamerunie. Kameruńskie Ministerstwo Górnictwa wysłało delegację do strefy przygranicznej, a burmistrz Garoua-Boulai Abdon Adamou potwierdził śmierć obywateli Kamerunu. Prokuratura w Baboua wszczęła formalne śledztwo w celu ustalenia odpowiedzialności prawnej, identyfikacji ofiar i oceny działalności nielegalnych operatorów w tym miejscu.