Iran rozpoczyna sześciodniowy pogrzeb Chameneiego, zabitego w amerykańsko-izraelskim ataku, a reżim demonstruje siłę

Trasa pogrzebu

Ciało zostało przewiezione do Wielkiego Mosalli w Teheranie w piątek, 3 lipca. Publiczne wystawienie zaplanowane jest na sobotę i niedzielę, a następnie w poniedziałek odbędzie się wielka procesja przez stolicę. Trumna zostanie następnie przewieziona we wtorek do Kom, szyickiego centrum religijnego, a stamtąd w środę do irackich świętych miast Nadżaf i Karbala. Pogrzeb zaplanowano na czwartek, 9 lipca, w rodzinnym mieście Chameneiego, Meszhedzie, w pobliżu sanktuarium Imama Rezy.

Pokaz siły reżimu

Ceremonie mają na celu zademonstrowanie stabilności po miesiącach wojny i wewnętrznych niepokojów. Pełniący obowiązki burmistrza Teheranu Alireza Zakani powiedział, że wydarzenie będzie „największym zgromadzeniem w historii stolicy”. Przewodniczący parlamentu i główny negocjator Mohammed Bagher Ghalibaf wezwał Irańczyków do masowego udziału w celu „pomszczenia” śmierci Chameneiego. Islamski Korpus Strażników Rewolucji ostrzegł, że jakakolwiek militarna pomyłka w okresie żałoby wywoła odpowiedź, która na „zawsze zapisze się w ich historii hańby.”

Polityczne i społeczne linie podziału

Chamenei rządził przez 37 lat z absolutną władzą, drobiazgowo zarządzając sprawami państwa. Jego śmierć 28 lutego, w pierwszym dniu wojny amerykańsko-izraelskiej z Iranem, pogrążyła kraj w ponad pięciu tygodniach konfliktu, aż do kruchego zawieszenia broni na początku kwietnia. Zginęły również dziesiątki generałów i polityków. Pogrzeb opóźniono o cztery miesiące, podczas gdy władze oceniały, czy takie masowe wydarzenie może być bezpieczne. Wielu Irańczyków pozostaje obojętnych lub wrogich; wcześniej w tym roku tysiące zginęło w protestach przeciwko trudnościom gospodarczym i autorytarnemu kursowi reżimu.

W przeciwieństwie do ajatollaha Ruhollaha Chomeiniego, który sprawował władzę przez pierwsze dziesięć lat po rewolucji 1979 roku, ajatollah Chamenei stał na czele państwa przez 37 lat i kierował krajem z wyraźną drobiazgowością, ingerując w prawie wszystkie sfery polityczne i państwowe.

Udział międzynarodowy

Wśród zagranicznych dygnitarzy znaleźli się były prezydent Rosji Dmitrij Miedwiediew, premier Pakistanu Shehbaz Sharif i prezydent Iraku Nizar Amidi. Przybyli także przedstawiciele Chin, Białorusi i Turkmenistanu, a także delegaci z ośrodków islamskich we Włoszech, Holandii, Wielkiej Brytanii, Danii i Austrii. Według irańskich urzędników żadne państwa UE nie zostały zaproszone. Przybyła również rodzina zabitego przywódcy Hezbollahu Hassana Nasrallaha. Szef IRGC Ahmad Wahidi pojawił się publicznie po raz pierwszy od rozpoczęcia wojny, oddając hołd przy trumnie.

Środki bezpieczeństwa

Władze rozmieściły ponad 65 000 funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa w głównych miastach i 200 000 w prowincjach. Duży obszar centrum Teheranu został zamknięty dla ruchu, a przestrzeń powietrzna nad stolicą została częściowo zamknięta od piątku, z pełnym zamknięciem planowanym na poniedziałek. Środki te odzwierciedlają zarówno skalę spodziewanych tłumów (szacowanych na 15 do 20 milionów w samym Teheranie), jak i ryzyko niepokojów lub ataku z zewnątrz.