Holenderski parlament przekłada głosowanie nad podatkiem od zysków kapitałowych w „boksie 3” z powodu nieobecności ministra

Głosowanie przełożone po nieobecności ministra

Tweede Kamer nie zakończyła w poniedziałek, 9 listopada 2026 r., prac nad rządowym projektem ustawy dotyczącym „boksu 3”. Ustawa miała być tego dnia przedmiotem pełnej debaty, jednak minister finansów Eelco Heinen przebywał w Brukseli na spotkaniu ze swoimi unijnymi odpowiednikami, dlatego rząd wysłał w jego zastępstwie sekretarza stanu Eerenberga (ds. fiskalnych). Większość obecnych posłów odmówiła podjęcia decyzji przed możliwością zadania pytań samemu Heinenowi. Koalicja chciała udzielić odpowiedzi na piśmie i rozpatrzyć je łącznie z planem podatkowym, jednak wniosek ten został zdecydowanie odrzucony.

Stanowiska koalicji i opozycji

NRC donosi, że rząd wydaje się mieć większość w izbie niższej, tworzoną przez partie koalicyjne D66, VVD i CDA wraz z JA21, BBB i SGP. Te trzy partie opozycyjne od dawna domagały się opodatkowania zysków zrealizowanych zamiast corocznego podatku od zysków papierowych. Zgodnie ze zmienioną ustawą oszczędzający i inwestorzy płaciliby podatek od faktycznie osiągniętego zwrotu w momencie sprzedaży aktywów, prawdopodobnie od 2029 r. Lewicowa opozycja była znacznie mniej ugodowa. Luc Stultiens z PRO, w pełni popierany przez FvD i PVV, zaatakował koszty projektu.

„Niepokryty, czek in blanco na 17 miliardów euro dla najbogatszych.”

Poseł CDA Van Dijk stwierdził, że jego partia uważa finansowanie za trudne, ale jest gotowa poprzeć ustawę, jeśli zostanie ona uzasadniona. Poseł D66 Oosterhuis nazwał sposób finansowania Heinena dość kreatywną interpretacją reguł budżetowych.

„Jeśli jest to w ogóle odpowiedzialne, jesteśmy gotowi się zaangażować.”

Poza „boksem 3” szersze porozumienie jest kwestionowane. Gelderlander donosi, że PRO i Volt chcą podatku od milionerów, co odrzuca VVD, podczas gdy BBB, JA21 i SGP domagają się zakończenia ustawy o rozproszeniu azylantów i łagodniejszego podejścia do kwestii azotowych.

Koszty i luka finansowa

NRC podaje, że zmieniona ustawa nie posiada pokrycia dla kwoty 17,5 mld euro, a Heinen chce, aby o tę sumę wzrósł dług publiczny. NRC szacuje koszt szybszej transformacji na ponad 20 mld euro do 2040 r. Załącznik do ustawy, jak donosi NOS, pokazuje, że rząd pokrywa utracone dochody do 2031 r., ale po tym okresie pojawia się luka sięgająca 17,6 mld euro. W porównaniu z wcześniejszymi planami wersja Heinena obniża dochody o szacunkowo 22 mld euro do 2040 r.

Dodatkowy dług publiczny (NRC)17,5

Niższe dochody do 2040 r. w porównaniu z wcześniejszymi planami (NOS)22

Luka finansowa po 2031 r., do (NOS)17,6

Dodatkowy dług publiczny (NRC)

17.5 mld euro

Niższe dochody do 2040 r. w porównaniu z wcześniejszymi planami (NOS)

22 mld euro

Luka finansowa po 2031 r., do (NOS)

17.6 mld euro

Dane z tekstu artykułu

Opinie i ryzyka wdrożeniowe

Raad van State, najważniejszy doradca rządu, uznała zmianę za zbyt daleko idącą, by mogła zostać przyjęta bez starannego procesu parlamentarnego. Rada doradziła wycofanie wniosku i opracowanie nowej ustawy, która mogłaby wejść w życie w 2030 r. Rada ostrzegła również przed procedurami prawnymi oraz problemami wdrożeniowymi w bankach i urzędzie skarbowym (Belastingdienst), który musi dostarczyć dane niezbędne do weryfikacji zeznań podatkowych. Szybsza transformacja wymaga 250 dodatkowych etatów, podczas gdy urząd skarbowy ma jednocześnie redukować zatrudnienie zgodnie z istniejącymi planami. Heinen pod koniec lutego zdecydował o ponownym otwarciu planów dotyczących „boksu 3”, które po latach prac trafiły do Eerste Kamer.

Co dalej

Heinen musi jeszcze debatować nad swoją nowelą dotyczącą „boksu 3” z Tweede Kamer, a komisja finansów chce go wysłuchać w tygodniu rozpoczynającym się 9 listopada. Głosowanie nad ustawą nie odbędzie się w tym tygodniu. Pieter Grinwis z ChristenUnie ujął to wprost.

„Głosowanie nie odbędzie się już w tym tygodniu.”

Decydujące głosowanie nad planami podatkowymi na 2027 r. zaplanowano na czwartek, 12 listopada, ale rząd musi do tego czasu przekonać do siebie partie opozycyjne.