Szczątki dwóch belgijskich alpinistów zaginionych w 1992 roku odnalezione na szwajcarskim lodowcu
Badania DNA potwierdziły tożsamość dwóch belgijskich alpinistów, których szczątki odnaleziono na lodowcu Trift w Saas-Grund. Mężczyźni zaginęli podczas wspinaczki na szczyt Weissmies (4017 m n.p.m.) w 1992 roku.
Odkrycie na lodowcu Trift
Turysta przemierzający lodowiec Trift w szwajcarskiej gminie Saas-Grund natrafił na ludzkie szczątki 26 lipca 2026 roku. O znalezisku niezwłocznie powiadomił regionalne służby ratunkowe, co skłoniło policję kantonu Valais oraz ratowników górskich do przeprowadzenia akcji wydobywczej. Specjaliści zabezpieczyli miejsce na dużej wysokości i przetransportowali ciała z topniejącego lodu. Następnie szczątki trafiły do Instytutu Medycyny Sądowej w szpitalu w Sion, gdzie przeprowadzono badania pośmiertne. Operacja ta pozwoliła na podjęcie formalnych procedur w sprawie, która pozostawała nierozwiązana przez ponad trzy dekady.
- Dwóch belgijskich alpinistów wyrusza ze schroniska Weissmies w stronę szczytu (4017 m) i ginie w trudnych warunkach pogodowych
- Akcje poszukiwawcze prowadzą do odnalezienia porzuconego plecaka w miesiącach następujących po zaginięciu
- Turysta odnajduje ludzkie szczątki odsłonięte przez topniejący lód na lodowcu Trift w Saas-Grund
- Policja kantonu Valais ogłasza formalną identyfikację dwóch zaginionych alpinistów na podstawie badań DNA
Zaginięcie na szczycie Weissmies
Zaginieni byli obywatelami Belgii w wieku 39 i 41 lat. 4 września 1992 roku opuścili schronisko Weissmies, planując zdobycie szczytu o wysokości 4017 metrów. Ich trasa zakładała przejście przez wierzchołek i zejście do schroniska Almagell po przeciwnej stronie masywu. Pogarszające się warunki pogodowe uniemożliwiły im dotarcie do celu. W kolejnych miesiącach jesiennych i zimowych zespoły ratowników prowadziły poszukiwania na stokach i graniach. Początkowe działania przyniosły jedynie odnalezienie plecaka w śniegu, a do lipca 2026 roku nie natrafiono na żaden inny ślad alpinistów.
Identyfikacja sądowa w Sion
Po przewiezieniu ciał do stolicy kantonu, Sion, specjaliści medycyny sądowej przeprowadzili analizę genetyczną, porównując próbki ze szczątków z danymi dotyczącymi zaginięcia z 1992 roku. Policja kantonu Valais oficjalnie potwierdziła tożsamość mężczyzn w komunikacie prasowym wydanym w środę, 19 sierpnia 2026 roku.
Bezpośrednie porównanie profili DNA pozwoliło formalnie ustalić, że są to dwaj alpiniści, którzy zaginęli w rejonie Weissmies w 1992 roku.
Wyniki badań laboratoryjnych potwierdziły, że szczątki należały do belgijskich wspinaczy, którzy zaginęli 34 lata wcześniej. Formalna identyfikacja umożliwiła władzom kantonu zamknięcie akt sprawy i powiadomienie odpowiednich służb konsularnych.
Cofanie się lodowców a rejestry osób zaginionych
Odkrycie na lodowcu Trift wpisuje się w powtarzający się schemat w Alpach Szwajcarskich, gdzie topniejący lód odsłania sprzęt i szczątki ofiar dawnych wypraw. Ciepłe lato przyspieszyło cofanie się lodowców, odsłaniając teren, który przez dziesięciolecia pozostawał zamarznięty.
Wraz z cofaniem się lodowców, na światło dzienne wydobywane są szczątki osób, które zaginęły w górach kilkadziesiąt lat temu.
Aby zarządzać takimi znaleziskami, policja kantonu Valais prowadzi specjalistyczny rejestr osób zaginionych, w którym znajdują się wpisy sięgające 1925 roku. Archiwum koncentruje się głównie na nierozwiązanych zaginięciach w wysokogórskich rejonach Alp, systemach rzecznych i zbiornikach wodnych. Zespoły śledcze korzystają z tego stuletniego rejestru, aby weryfikować nowo odnalezione przedmioty osobiste i szczątki ludzkie, gdy topnienie lodowców ujawnia miejsca dawnych wypadków.
