Obrona Lindsay Clancy wnioskuje o uniewinnienie po unieważnieniu procesu w Massachusetts

Obrona domaga się uniewinnienia

Lindsay Clancy powróciła do Sądu Rejonowego w Plymouth 29 września 2026 r., gdzie jej zespół obrońców wezwał sędziego Williama Sullivana do wydania wyroku uniewinniającego zamiast wyznaczania powtórnego procesu. Adwokat Kevin Reddington przyjął nową linię argumentacji, twierdząc, że prokuratorzy nie udowodnili, iż Clancy zabiła swoje troje dzieci, a sprawa oskarżenia opiera się na domysłach. Podważył on wiarygodność jej zeznań i podtrzymał, że oskarżona nie pamięta przebiegu zdarzenia.

Nie ma żadnych dowodów na to, że przyznała się do popełnienia tego czynu.

Prokurator Jennifer Sprague odrzuciła wniosek obrony podczas rozprawy, określając twierdzenie o braku dowodów jako niedorzeczne. Strona oskarżająca podtrzymała, że prokuratorzy wypełnili swój obowiązek prawny podczas wstępnego postępowania i wykazali, że Clancy przyznała się do zabójstw. Obie strony sprzeciwiły się wyznaczeniu daty powtórnego procesu, dopóki przed sądem pozostaje wiele nierozstrzygniętych kwestii prawnych.

Okoliczności zabójstw z 2023 roku

Zarzuty dotyczą śmierci trojga dzieci Clancy, do której doszło 24 stycznia 2023 r. w piwnicy ich domu rodzinnego w Duxbury w stanie Massachusetts. Śledczy ustalili, że pięcioletnia Cora, trzyletni Dawson i ośmiomiesięczny Callan zostali uduszeni przy użyciu taśm do ćwiczeń. Po dokonaniu zabójstw Clancy zraniła się nożem i wyskoczyła z okna na drugim piętrze, co doprowadziło do trwałego paraliżu i konieczności poruszania się na wózku inwalidzkim.

Podczas pierwszego procesu obrona argumentowała, że Clancy cierpiała na ostrą psychozę poporodową, stan psychiatryczny, który według ekspertów medycznych dotyka od jednej do dwóch matek na 1000 urodzeń. Świadkowie, w tym jej były mąż Patrick Clancy, zeznali, że w miesiącach poprzedzających zdarzenie szukała pomocy medycznej w związku z natrętnymi myślami i halucynacjami słuchowymi za pośrednictwem konsultacji telemedycznych. Obrona twierdziła, że oskarżona nie ponosi odpowiedzialności karnej, podczas gdy prokuratorzy utrzymywali, że działała z premedytacją i rozumiała konsekwencje swoich czynów.

Unieważnienie procesu po impasie ławy przysięgłych

Pierwszy proces zakończył się 4 września 2026 r., kiedy sędzia Sullivan ogłosił unieważnienie procesu po siedmiu dniach obrad ławy przysięgłych i zeznaniach ponad 80 świadków. Dwunastoosobowa ława podzieliła się w stosunku 11 do 1, przy czym jedenastu przysięgłych opowiedziało się za uniewinnieniem ze względu na brak odpowiedzialności karnej spowodowany chorobą psychiczną. Jeden przysięgły, Michael Desrosiers, sprzeciwił się uznaniu jej za niewinną z powodu niepoczytalności, co uniemożliwiło wydanie jednomyślnego werdyktu wymaganego przez prawo stanu Massachusetts.

Po unieważnieniu procesu kilku przysięgłych publicznie stwierdziło, że byli gotowi uniewinnić Clancy z powodów psychiatrycznych, co skutkowałoby jej skierowaniem do szpitala stanowego na obserwację pod nadzorem sądowym. Prokuratura, pod przewodnictwem prokuratora okręgowego hrabstwa Plymouth Timothy'ego Cruza, nie ogłosiła, czy będzie ponownie oskarżać Clancy o morderstwo pierwszego stopnia, czy też będzie dążyć do postawienia łagodniejszych zarzutów morderstwa drugiego stopnia lub zawarcia ugody. Poza salą sądową postępowanie zwróciło uwagę opinii publicznej na opiekę nad zdrowiem psychicznym matek, a krytycy domagali się surowych kar.

Rozprawa zaplanowana na listopad

Sędzia Sullivan odroczył wszystkie nierozstrzygnięte wnioski do rozprawy zaplanowanej na 2 listopada 2026 r. Nadchodząca sesja zajmie się wnioskiem obrony o oddalenie aktu oskarżenia oraz wnioskiem o przeprowadzenie dochodzenia w sprawie obrad przysięgłych. Sąd oceni również prośby prokuratury o ograniczenie wypowiedzi pozasądowych dla mediów i zachowanie poufności akt ławy przysięgłych, aby zapobiec wywieraniu wpływu na przyszłe postępowania. Żadna ze stron nie uzgodniła harmonogramu ewentualnego drugiego procesu przed rozstrzygnięciem tych wniosków.