Niemieccy politycy rozważają użycie art. 37 konstytucji wobec AfD w Saksonii-Anhalt

Debata o federalnym przymusie

Po zwycięstwie Alternatywy dla Niemiec (AfD) w wyborach krajowych w Saksonii-Anhalt, czołowi politycy federalni podnieśli kwestię użycia federalnego przymusu (Bundeszwang) na podstawie art. 37 Ustawy Zasadniczej. Przewodniczący frakcji parlamentarnej Unii Thorsten Frei z CDU oraz federalna minister sprawiedliwości Stefanie Hubig z SPD stwierdzili, że mechanizm ten mógłby zmusić władze landowe do przestrzegania przepisów federalnych, jeśli działałyby one w sposób niekonstytucyjny. Przepis ten pozwala rządowi federalnemu, za zgodą Bundesratu, egzekwować obowiązki federalne wobec opornych władz landowych. Art. 37 nigdy nie był stosowany w historii Republiki Federalnej od 1949 roku.

Mechanizmy konstytucyjne i uprawnienia

Na mocy art. 37 rząd federalny posiada uprawnienia do podjęcia niezbędnych środków w celu zapewnienia, że kraj związkowy wypełnia swoje zobowiązania. Potencjalne interwencje omawiane przez konstytucjonalistów i ustawodawców obejmują wydawanie bezpośrednich instrukcji organom regionalnym, cięcia funduszy federalnych, wprowadzenie zarządu komisarycznego w ministerstwach lub użycie Policji Federalnej (Bundespolizei). Minister sprawiedliwości Stefanie Hubig nakreśliła potencjalne scenariusze, takie jak sytuacja, w której rząd landowy nakazuje lokalnym władzom zaprzestanie rozpatrywania wniosków o naturalizację lub wstrzymanie rejestracji małżeństw osób tej samej płci.

Wtedy rząd federalny mógłby wydać bezpośrednie polecenie odpowiedzialnym władzom landowym, aby mimo wszystko stosowały prawo. Wymagałoby to zgody Bundesratu.

Emerytowany profesor prawa konstytucyjnego Christoph Degenhart zauważył, że najsurowszym środkiem byłoby mianowanie komisarza federalnego, który przejąłby określone obowiązki wykonawcze. Degenhart ostrzegł jednak, że nie istnieją precedensy sądowe dotyczące dokładnych granic prawnych art. 37, dodając, że rząd landowy w Magdeburgu mógłby zaskarżyć takie działania federalne przed Federalnym Trybunałem Konstytucyjnym.

Dynamika koalicyjna w Magdeburgu

Dyskusja toczy się po wyborach w Saksonii-Anhalt, w których AfD zajęła pierwsze miejsce z wynikiem prawie 44% głosów. Mimo tego rezultatu partii zabrakło trzech mandatów do uzyskania bezwzględnej większości w parlamencie krajowym (Landtagu). Tradycyjne partie, w tym CDU, SPD, Lewica (Die Linke) i Zieloni, wykluczyły wejście w koalicję z AfD, którą krajowy urząd ochrony konstytucji klasyfikuje jako potwierdzony prawicowy ekstremizm. Aby utworzyć rząd, AfD potrzebowałaby wsparcia Sojuszu Sahry Wagenknecht (BSW), który wykazał otwartość na wstępne rozmowy, lub przejścia poszczególnych posłów CDU na stronę AfD.

Reakcje polityczne

Ustawodawcy z różnych partii federalnych podkreślili, że instrumenty konstytucyjne pozostają dostępne w celu ochrony instytucji demokratycznych, jeśli gabinet kierowany przez AfD odmówi stosowania prawa federalnego, na przykład ustawowych kwot rozdzielania uchodźców. Lider Wolnej Partii Demokratycznej (FDP) Wolfgang Kubicki również zauważył, że administracja AfD byłaby związana prawem federalnym, egzekwowalnym poprzez Bundeszwang. Frei określił ten środek jako ostateczność, którą państwo wykorzysta w razie potrzeby, aby chronić porządek konstytucyjny.

Jeśli sytuacja będzie tego wymagała, naturalnie wyegzekwujemy Ustawę Zasadniczą i użyjemy do tego celu wszystkich dostępnych instrumentów. Instytucje naszego państwa muszą zapewnić właśnie to. Jesteśmy demokracją obronną.

Frei odniósł się również do wyniku CDU w Saksonii-Anhalt, opisując go jako fatalny, zauważając jednocześnie, że AfD zajęła pierwsze miejsce w całym landzie już w wyborach komunalnych w 2024 roku, a CDU uzyskała około 19% w Saksonii-Anhalt podczas wyborów federalnych.