Badanie: co trzeci pracownik we Francji doświadcza nękania w miejscu pracy, mimo rosnącej świadomości prawnej

Ogólnokrajowe badanie przeprowadzone przez Ipsos BVA dla firmy doradczej Qualisocial oraz związku pracodawców AvoSial pokazuje, że 33% francuskich pracowników doświadczyło nękania w trakcie swojej kariery zawodowej. Wynik ten jest identyczny z danymi sprzed czterech lat, przy czym 15% respondentów zgłasza wielokrotne przypadki nękania. Ponadto 40% pracowników przyznaje, że było świadkami nękania w pracy, a 74% uważa, że takie zachowania są powszechne we francuskich firmach. Badanie, przeprowadzone na próbie 2000 uczestników, wskazuje, że skala zjawiska pozostaje stała zarówno w sektorze prywatnym, jak i publicznym.

Narażenie w różnych sektorach i grupach wiekowych

Podatność na nękanie różni się w zależności od rodzaju umowy i sektora. Pracownicy sektora publicznego zgłaszają najwyższy wskaźnik narażenia (81%), a za nimi plasują się pracownicy zatrudnieni w niepełnym wymiarze godzin (47%) oraz osoby na umowach terminowych, tymczasowych lub stażach (44%). Wiek i płeć również wykazują wyraźne różnice: 42% pracowników poniżej 25. roku życia zgłasza przypadki nękania, w porównaniu do 38% kobiet i 28% mężczyzn. Nękanie za pośrednictwem kanałów cyfrowych, w tym e-maili, SMS-ów, komunikatorów i mediów społecznościowych, dotyka 53% pracowników w wieku 18–24 lata, w porównaniu do 19% wśród osób w wieku 45 lat i starszych. Czynniki związane z organizacją pracy również przyczyniają się do tych dynamik, ponieważ zmieniające się modele pracy osłabiają spójność społeczną.

Ewolucja modeli pracy sprawia, że jest mniej przestrzeni na tworzenie więzi zbiorowych i budowanie solidarności.

Luki w wiedzy i bariery w zgłaszaniu

Choć odsetek pracowników czujących się poinformowanymi o przepisach dotyczących nękania wzrósł w ciągu czterech lat z 35% do 50%, praktyczna identyfikacja zjawiska pozostaje ograniczona. Tylko 54% ankietowanych pracowników potrafi poprawnie zidentyfikować prawnie zdefiniowany przypadek molestowania seksualnego po przedstawieniu konkretnych przykładów. Co więcej, wewnętrzne mechanizmy wsparcia mają niską rozpoznawalność: mniej niż jedna trzecia pracowników wie o kanałach zgłoszeniowych w swojej organizacji, a tylko 21% uważa, że ich współpracownicy są przeszkoleni w wykrywaniu nadużyć. Strach przed odwetem powstrzymuje zgłoszenia, ponieważ 50% pracowników obawia się, że złożenie raportu zaszkodzi ich perspektywom zawodowym – jest to obawa odczuwana najsilniej przez kobiety i osoby poniżej 25. roku życia.

We Francji kulturowo ogromnie tolerujemy mikro-niewłaściwe zachowania, pozwalamy im się zakorzenić.

Działania legislacyjne i zalecenia dla pracodawców

Wyniki badania zbiegają się z debatami w Zgromadzeniu Narodowym, które rozpoczęły się w czwartek, dotyczącymi kompleksowej ustawy przeciwko przemocy na tle seksistowskim i seksualnym. Jeden z zapisów projektu nakłada obowiązek włączenia prewencji molestowania seksualnego do negocjacji zbiorowych w firmach i branżach. Kierownictwo Qualisocial zaleciło, aby ramy prewencyjne nie koncentrowały się wyłącznie na molestowaniu seksualnym, tak aby nękanie psychiczne otrzymywało równą uwagę organizacyjną. Autorzy badania wezwali pracodawców do wprowadzenia modułów szkoleniowych opartych na konkretnych scenariuszach z miejsca pracy, zagwarantowania bezstronnych procedur wyjaśniających oraz doprecyzowania roli i dostępności wewnętrznych osób kontaktowych.