Mário Jardel: Brak powołania na mundial w 2002 roku doprowadził mnie do depresji i przedawkowania kokainy

Brak powołania na mundial w 2002 roku

Mário Jardel, były napastnik FC Porto i Sportingu, powiedział „La Gazzetta dello Sport”, że pominięcie go przez Luiza Felipe Scolariego w składzie Brazylii na mistrzostwa świata w 2002 roku w Korei Południowej i Japonii było momentem, w którym jego życie zaczęło się rozpadać. Przyznał, że wciąż zadaje sobie pytanie, dlaczego nie został powołany i że nikt nigdy nie udzielił mu wyjaśnień. Jak podaje SAPO, zawodnik ma na koncie 10 występów w reprezentacji Brazylii i uważa, że zasłużył na przynajmniej jedno powołanie. Wskazał na swoje statystyki strzeleckie: 168 goli w 175 meczach dla Porto w ciągu czterech sezonów oraz 55 goli w 42 meczach dla Sportingu w sezonie poprzedzającym turniej. „Notícias ao Minuto” przypomina, że dwukrotnie zdobył Złoty But: w 1999 roku z Porto i w 2002 roku ze Sportingiem.

FC Porto, cztery sezony (175 meczów)168

Sporting, sezon przed mundialem 2002 (42 mecze)55

FC Porto, cztery sezony (175 meczów)

168 gole

Sporting, sezon przed mundialem 2002 (42 mecze)

55 gole

Dane z tekstu artykułu

Depresja, alkohol i kokaina

Jardel stwierdził, że po odrzuceniu wpadł w depresję i zaczął nadużywać alkoholu. Jego pierwsze małżeństwo zakończyło się, a spór o opiekę nad dziećmi sprawił, że poczuł, iż traci kontrolę nad życiem. Latem 2003 roku podczas wakacji spróbował kokainy, co według niego sprawiło, że poczuł się żywy, a nie przygnębiony. Wspomniał, że raz nie spał przez cały tydzień, a następnie przedawkował narkotyk, co niemal doprowadziło do jego śmierci, zanim uratował go przebywający z nim przyjaciel. Powiedział, że wtedy sięgnął dna i że przez kolejne miesiące korzystał z konsultacji psychiatrycznych. Wierzył, że może zażywać narkotyk, ponieważ w przerwie między sezonami nie obowiązywały kontrole antydopingowe. Dziś twierdzi, że pogodził się ze sobą dzięki pomocy psychiatrycznej i rodzinie, a SAPO podaje, że swoją drugą żonę, Sandrę, uważa za osobę, która pomogła mu zrozumieć życie.

Ancona i schyłek kariery

Jardel opisał również swój pobyt w Anconie w sezonie 2003/2004, transfer, który według niego został zorganizowany z pomocą Jorge Mendesa, którego nazwał bliskim przyjacielem, a nie agentem. Rozegrał dla klubu tylko trzy mecze i przez sześć miesięcy nie otrzymywał pensji. Powiedział, że skład był przepełniony i źle zarządzany, zanim klub zbankrutował pod koniec roku, a „El Periódico” podaje, że zespół został rozwiązany kilka miesięcy później. Wspomniał o geście wykonanym w stronę niewłaściwej trybuny przed meczem z Perugią, co zdenerwowało niektórych kibiców i doprowadziło do powstania prześmiewczego przydomka „Lardel”. „Notícias ao Minuto” podaje, że kiedyś zabiegały o niego Barcelona i Milan, ale po 2002 roku grał w ośmiu krajach, głównie w mniejszych klubach.

Życie dzisiaj i kariera polityczna

„Notícias ao Minuto” podaje, że Jardel ma obecnie 53 lata i pracuje w branży nieruchomości. Przyznaje, że nigdy w pełni nie odzyskał równowagi psychicznej, ale twierdzi, że pogodził się ze sobą dzięki opiece psychiatrycznej i wsparciu rodziny. W 2014 roku został wybrany na deputowanego federalnego stanu Rio Grande do Sul, a rok później został usunięty z urzędu w związku z oskarżeniami o zorganizowaną grupę przestępczą i sprzeniewierzenie środków (peculato).