Michael Fingleton, szef Irish Nationwide, który kosztował podatników 5,4 mld euro, zmarł w wieku 88 lat

Od seminarium do kasy budowlanej

Michael Fingleton urodził się w styczniu 1938 roku w Tubbercurry w hrabstwie Sligo jako syn funkcjonariusza gardy. Uczęszczał do szkoły z internatem St Nathy's College w Ballaghadereen, a następnie wstąpił do seminarium All Hallows w Dublinie, prowadzonego przez zgromadzenie misjonarzy św. Wincentego a Paulo. Opuścił je przed złożeniem ślubów. Jego syn William podczas piątkowej uroczystości pogrzebowej w kościele parafialnym św. Anny w Shankill wspomniał, że ojciec wyjaśnił córce Eileen powody swojego odejścia.

To nie czystość czy ubóstwo sprawiły, że odszedł. Z tym mógłby łatwo żyć. Chodziło o posłuszeństwo. Po prostu nie lubił, gdy mówiono mu, co ma robić.

Fingleton rozpoczął pracę w Allied Irish Finance w 1961 roku, studiując jednocześnie handel w trybie wieczorowym na University College Dublin i zdobywając uprawnienia biegłego rewidenta. Później uzyskał również uprawnienia adwokata. Pracował dla państwowej agencji Dairy Disposal Agency oraz organizacji charytatywnej Concern w Nigerii. William opowiadał, że jego ojciec został kiedyś przetransportowany do kontrolowanej przez rebeliantów wioski w Biafrze przez "szalonego włoskiego pilota z walizką pieniędzy", aby uwolnić przetrzymywanych tam księży i zakonnice. Fingleton wrócił do Irlandii w 1971 roku.

Budowanie Irish Nationwide

W tym samym roku Fingleton dołączył do Irish Industrial Benefit Building Society, które zatrudniało pięć osób, posiadało jeden oddział i 2,3 mln funtów irlandzkich aktywów. Przekonał zarząd do zmiany nazwy na Irish Nationwide Building Society i ekspansji poza Dublin. Przez 38 lat pracy na stanowisku dyrektora zarządzającego, a następnie prezesa, zwiększył aktywa do 16 mld euro w 2007 roku. Irish Nationwide udzielało pożyczek osobom, które miałyby trudności z uzyskaniem kredytu gdzie indziej, stosując wyższe oprocentowanie niż banki komercyjne.

W momencie krachu w 2008 roku portfel kredytowy towarzystwa wynosił 8,18 mld euro, z czego cztery piąte trafiło do deweloperów, a nie do nowych właścicieli domów. W przeliczeniu na każdą zainwestowaną jednostkę, była to najdroższa z instytucji wymagających ratunku. Pomoc kosztowała rząd 5,4 mld euro. W 2011 roku INBS włączono do Irish Anglo, tworząc podmiot określany mianem "banku zombie".

Wróg publiczny

Fingleton oraz FitzPatrick z Anglo Irish Bank stali się wrogami publicznymi numer jeden i dwa. Anglo Irish Bank wygenerował straty rzędu 12,7 mld euro. FitzPatrick zmarł w 2021 roku w wieku 73 lat. W 2008 roku, gdy uderzył kryzys, majątek Fingletona szacowano na 75 mln euro. W roku poprzedzającym krach otrzymał premię w wysokości 1 mln euro, obiecał ją zwrócić, ale nigdy tego nie zrobił. Podczas przesłuchania przed komisją bankową Dail w 2015 roku Fingleton stwierdził, że nie żałuje żadnej podjętej przez siebie decyzji.

Oświadczenie rodziny wskazuje, że wyraził głęboki żal z powodu swojej roli w stratach poniesionych przez podatników, jednak obstawał przy tym, że określanie go mianem człowieka, który naraził podatników na stratę 5,4 mld euro, jest "niezgodne z faktami i nie wytrzyma próby czasu".

Niedokończone rozliczenie

Fingleton przeszedł ciężki udar w maju 2018 roku. Jego prawnik, Niall Clerkin, poinformował, że uniemożliwiło mu to skuteczną obronę w sprawie cywilnej wytoczonej przez likwidatorów Irish Banking Resolution Corporation. Zarzucano mu niedbalstwo prowadzące do strat w wysokości 6 mld euro związanych z kredytami hipotecznymi. Proces toczył się od maja do października 2025 roku. Fingleton odpierał zarzuty o niedbałe zarządzanie.

Fingleton zmarł w niedzielę, 2 sierpnia 2026 roku, dwa dni po oficjalnym rozwiązaniu Nama, instytucji powołanej do uporządkowania skutków kryzysu finansowego. Rodzina zwróciła uwagę na ten zbieg okoliczności w swoim oświadczeniu.

Być może niebiosa dawały nam znać, że ta saga musi dobiec końca.