Kryzys migracyjny w Ceucie: ponad 70 ofiar śmiertelnych i 50 tys. osób po hiszpańskiej stronie, opozycja żąda wojska

Trzy dni po tym, jak dziesiątki tysięcy migrantów przekroczyły granicę z Maroka do Ceuty, rząd Hiszpanii mierzy się z polityczną burzą. Partie opozycyjne oskarżają władze o zaniedbania i domagają się reakcji wojskowej. Rząd Maroka zachowuje niemal całkowite milczenie w sprawie wydarzeń, w których wyniku w wodach przy granicy Tarajal zginęło ponad 70 osób.

Przekroczenie granicy i bilans ofiar

30 lipca masa migrantów, szacowana przez hiszpański rząd na 50 tys. osób, przekroczyła granicę w Castillejos, wchodząc do Ceuty, hiszpańskiego miasta autonomicznego liczącego około 90 tys. mieszkańców. Partia PP podaje wyższe liczby. Według hiszpańskich władz ponad 70 osób utonęło podczas próby przeprawy. Rząd Maroka nie skomentował ani śmierci migrantów, ani naruszenia granicy, ani działań swoich sił bezpieczeństwa, które według świadków przyglądały się sytuacji bez interwencji.

Informacje o liczbie ofiar, akcjach ratunkowych, przekroczeniach granicy i powrotach pochodzą zasadniczo od hiszpańskich władz i mediów.

PPS, spadkobierczyni marokańskiej partii komunistycznej, jako pierwsza wewnątrz Maroka odniosła się do sytuacji, obarczając winą za exodus nieudane polityki gospodarcze, edukacyjne i zatrudnienia. Wskazano na 4 miliony młodych Marokańczyków w wieku od 15 do 35 lat, którzy nie uczą się ani nie pracują. Marokański portal Le Desk zauważył, że raport Banku Światowego z kwietnia 2026 r. wykazał, iż Maroko nie zdołało stworzyć 215 tys. miejsc pracy potrzebnych rocznie w latach 2000–2024, aby ustabilizować rynek pracy.

PP oskarża rząd o wiedzę o zagrożeniu

Sekretarz generalny PP Miguel Tellado stwierdził w niedzielę, że rząd wiedział o nadchodzącym przekroczeniu granicy i nie podjął działań. Powołał się na publiczne ostrzeżenie wydane w poniedziałek przez prezydenta Ceuty, Juana Jesúsa Vivasa.

Nie możemy uwierzyć, że służby wywiadowcze naszego kraju nie wykryły fali ludzi liczącej od 60 do 80 tysięcy osób, zmierzającej do nielegalnego przekroczenia granicy w Ceucie.

Minister spraw wewnętrznych Fernando Grande-Marlaska zaprzeczył, jakoby posiadał wcześniejsze informacje wywiadowcze, stwierdzając w sobotę, że żaden raport nie wskazywał na możliwość wystąpienia wydarzenia o takiej skali. Zastępca sekretarza PP Elías Bendodo oskarżył rząd o kreowanie fałszywego obrazu normalności, twierdząc, że w niedzielę setki migrantów wciąż przebywały na ulicach i plażach Ceuty. Skrytykował również Sáncheza za pozostanie na wakacjach na Lanzarote.

Vox wzywa do stałej militaryzacji granicy

Lider Vox Santiago Abascal, przemawiając z Plaza de África w Ceucie, zażądał stałej militaryzacji granicy i zamknięcia przejścia do czasu, aż Maroko udzieli gwarancji, że sytuacja się nie powtórzy. Określił wydarzenie mianem inwazji i aktu wojny tolerowanego przez Sáncheza.

Dlaczego Maroko odważyło się to zrobić? Ponieważ wiedziało, że nie będzie żadnej odpowiedzi, żadnych represji. A dlaczego nie ma represji? Ponieważ Sánchez jest uległy wobec Maroka.

Abascal odniósł się do wypowiedzi prezydenta USA Donalda Trumpa, który przypisał kryzys słabemu prawu i złemu zarządzaniu, dodając, że w jego ocenie ocena Trumpa jest zbyt łagodna. Prezydent regionu Madrytu Isabel Díaz Ayuso nazwała przekroczenie granicy niedopuszczalną inwazją i testem Maroka przed przyszłymi działaniami, ostrzegając, że Hiszpania jest coraz bardziej odizolowana, a obrazy te zagrażają bezpieczeństwu i porządkowi całego kontynentu.

Kwestia nieletnich i polityka koalicyjna

Tellado odrzucił sugestię rządu, by wspólnoty autonomiczne Hiszpanii przyjęły małoletnich bez opieki z Ceuty, której ośrodki recepcyjne są przepełnione. Nalegał, aby wszyscy, którzy weszli nielegalnie, zostali natychmiast odesłani do Maroka. Zapytany o przyszłe perspektywy koalicyjne z Vox, Tellado powiedział, że PP bez wahania zawrze porozumienia z ideologicznie bliskimi partiami, jeśli nie uzyska większości bezwzględnej.

Milczenie Maroka

Rabat nie wydał żadnego oświadczenia za pośrednictwem biura premiera, ministerstwa spraw zagranicznych ani ministerstwa spraw wewnętrznych. Milczenie przerwały jedynie lewicowe siły polityczne i niektóre postępowe media. PPS zażądała od rządu porzucenia milczenia i powiązała exodus z nierównościami w dystrybucji bogactwa między klasami społecznymi i terytoriami, w obliczu wyborów parlamentarnych, które odbędą się za niespełna dwa miesiące.