
Sąd Najwyższy Hiszpanii otwiera drogę do dwujęzycznych tablic w ponad 5 000 katalońskich szkół
Hiszpański Sąd Najwyższy uchylił instrukcję rządu Katalonii zakazującą używania języka hiszpańskiego w oznakowaniu finansowanych ze środków publicznych szkół w Katalonii, co dotyczy ponad 5 000 placówek oświatowych i może wymusić dwujęzyczne tablice w całym regionie.
Hiszpański Sąd Najwyższy uchylił instrukcję rządu Katalonii zakazującą używania języka hiszpańskiego na tablicach, plakatach i ścianach finansowanych ze środków publicznych szkół w Katalonii, otwierając drogę do obowiązkowego dwujęzycznego oznakowania w ponad 5 000 placówek oświatowych w regionie. Wyrok z 1 lipca 2026 r., upubliczniony 13 lipca, jest pierwszym orzeczeniem Sądu Najwyższego w sprawie języka tablic szkolnych i może wymusić znaczącą zmianę logistyczną w katalońskim systemie edukacji publicznej.
Zaskarżone rozporządzenie
Uchylony przepis był częścią instrukcji Generalitatu na rok szkolny 2022–2023, później przedłużonej, która stanowiła, że wszystkie tablice w szkołach publicznych muszą być wyłącznie w języku katalońskim, z occitańskim w Dolinie Aran i katalońskim językiem migowym tam, gdzie to właściwe. Rząd regionalny argumentował, że używanie wyłącznie katalońskiego w przestrzeniach fizycznych nie stanowi zakazu używania hiszpańskiego, lecz pozytywny wybór języków referencyjnych systemu edukacji. Wysoki Trybunał Sprawiedliwości Katalonii (TSJC) wcześniej zaakceptował to rozumowanie, uznając, że tablice nie są częścią działalności dydaktycznej, a zatem nie podlegają wymogowi dwujęzycznego nauczania.
Uzasadnienie sądu
Sąd Najwyższy nie zgodził się z tym, argumentując, że fizyczne otoczenie szkoły – jej „scenariusz” lub „krajobraz” – jest integralną częścią edukacji.
Nauczanie nie może ograniczać się do tego, co jest przekazywane w klasach, ani do podręczników i innych materiałów dydaktycznych.
Wyrok stwierdza, że język używany na tablicach i plakatach kształtuje wizję przekazywaną uczniom. „Nie jest tym samym, jeśli chodzi o wizję rzeczy przekazywaną uczniom, przestrzeń fizyczna, w której tablice i plakaty są tylko w jednym z dwóch języków odpowiedniej wspólnoty autonomicznej” – głosi orzeczenie. Wykluczenie hiszpańskiego, dodaje sąd, „negatywnie wpływa na język wykładowy nauczania” i narusza konstytucyjną zasadę współoficjalności. Sąd podkreślił również, że wykluczenie hiszpańskiego „stanowi sposób komunikowania się z osobami, które mają do nich dostęp”, a zatem nie jest zwolnione z wymogu poszanowania obu języków urzędowych.
Bezpośrednie konsekwencje
Decyzja Sądu Najwyższego uchyla konkretny przepis i otwiera drogę do wyzwań prawnych, które mogą wymagać, aby wszystkie finansowane ze środków publicznych szkoły w Katalonii umieściły hiszpański obok katalońskiego na każdej tablicy, etykiecie drzwi, tablicy ogłoszeń i plakacie na korytarzu. Według zakresu orzeczenia jest ponad 5 000 takich placówek i nie wskazano okresu przejściowego. Dyrekcje szkół mogą być zmuszone do wymiany lub uzupełnienia istniejących jednojęzycznych tablic, co może być kosztowne. Generalitat nie udzielił jeszcze publicznej odpowiedzi na wyrok.
- Generalitat wydaje instrukcję zastrzegającą tablice szkolne wyłącznie dla języka katalońskiego, occitańskiego i katalońskiego języka migowego.
- Wysoki Trybunał Sprawiedliwości Katalonii podtrzymuje zasadę tablic, uznając, że tablice nie są częścią działalności edukacyjnej.
- Sąd Najwyższy uchyla przepis, stwierdzając, że przestrzeń fizyczna jest integralną częścią nauczania, a hiszpański nie może być wykluczony.
Szersze napięcia językowe
Sprawę wniosło Stowarzyszenie na rzecz Szkoły Dwujęzycznej (AEB), organizacja, która wielokrotnie kwestionowała w sądzie kataloński model immersji. Orzeczenie opiera się na linii orzecznictwa sięgającej decyzji Trybunału Konstytucyjnego z 2010 r. w sprawie Statutu Autonomii, która zapoczątkowała stopniowy demontaż systemu immersji obowiązującego od lat 80. XX wieku. Decyzja Sądu Najwyższego podkreśla, że hiszpański, jako język urzędowy, nie może być wykluczony z żadnego kanału komunikacji między władzami publicznymi a obywatelami, w tym z tablic szkolnych. Wyrok prawdopodobnie rozpali na nowo debatę nad polityką językową w katalońskiej edukacji i stanowi silny precedens prawny, że fizyczna przestrzeń szkół publicznych jest częścią działalności edukacyjnej, a zatem podlega wymogowi dwujęzycznego nauczania.


