Demokrata z Maine Troy Jackson nie poprze Chucka Schumera na lidera Senatu

Jackson zrywa z Schumerem

Troy Jackson, były przewodniczący Senatu Maine, który ma zostać kandydatem Demokratów do Senatu USA, powiedział w wywiadzie dla „The New York Times”, że nie poprze senatora Chucka Schumera z Nowego Jorku na stanowisku lidera partii w izbie.

Partia Demokratyczna potrzebuje innego podejścia – przyciągnięcia ludzi z powrotem do partii, przyciągnięcia klasy pracującej, zwykłych ludzi – i nie wierzę, że stanie się to z senatorem Schumerem.

Schumer cieszy się coraz mniejszą popularnością wśród bazy Demokratów, a kilku jego preferowanych kandydatów przegrało w tym roku prawybory. Jackson, reprezentujący skrzydło progresywne, wyraził również ostrożność wobec przyjęcia pomocy Schumera w wyborach powszechnych, zaznaczając, że rozważy to tylko wtedy, gdy nie będzie ona obwarowana „żadnymi warunkami wstępnymi”.

Pośpieszna kandydatura

Jackson stał się prawdopodobnym kandydatem po tym, jak Graham Platner, poprzedni wybór Demokratów, wycofał się z wyścigu w następstwie oskarżenia o gwałt. Mając niewiele czasu i środków na budowę kampanii, Jackson stoi przed trudnym zadaniem w starciu z urzędującą Republikanką Susan Collins, wspieraną przez dobrze finansowane grupy konserwatywne. W swojej nieudanej tegorocznej kampanii na gubernatora Jackson zebrał zaledwie 1,2 mln dolarów, co stanowi ułamek kwoty potrzebnej w wyścigu do Senatu w stanie o kluczowym znaczeniu.

Wiecie, Susan ma 12 milionów dolarów. Ja mam 12. Mam nadzieję, że opowiemy historię o tym, czego chcemy, o co będziemy walczyć i że ludzie do nas dołączą.

Kim jest Troy Jackson?

Jackson, były drwal z odległego miasta Allagash w północnym Maine, zasiadał w obu izbach legislatury stanowej i był przewodniczącym Senatu Maine. Mówi z charakterystycznym akcentem akadyjskim i pochodzi z rodziny robotniczej, w przeciwieństwie do Platnera, syna prawnika wykształconego w szkołach prywatnych. Jego program obejmuje powszechną opiekę zdrowotną (Medicare for all), likwidację ICE oraz zakończenie pomocy wojskowej dla Izraela – postulaty podobne do tych, które głosił Platner. W czerwcu Jackson zajął trzecie miejsce w prawyborach Demokratów na gubernatora Maine. Jest populistą cieszącym się silnym poparciem związków zawodowych, ale brakuje mu charyzmy, która napędzała szybki wzrost popularności Platnera.

Temperament i wybieralność

Kadencja Jacksona w Senacie stanowym była naznaczona wybuchami gniewu. Według „The Washington Post” pewnego razu rzucił butelką wody podczas spotkania, gdy nie udało mu się przekonać innego ustawodawcy, krzyczał na inną parlamentarzystkę (co skłoniło ją do napisania w mediach społecznościowych, że heteroseksualni mężczyźni są „zbyt emocjonalni” dla polityki) oraz przeklinał na spikerkę Izby, dopóki ta nie usunęła go ze swojego biura. Mimo tych incydentów Jackson wykazał zdolność do pozyskiwania wyborców z klasy pracującej w swoim okręgu, którzy wcześniej skłaniali się ku Donaldowi Trumpowi i byłemu gubernatorowi Paulowi LePage'owi. Pozostaje niepewne, czy to poparcie przełoży się na skalę całego stanu.

Luka finansowa

Dysproporcja w zasobach jest wyraźna. Collins dysponuje 12 mln dolarów na kampanię, podczas gdy kampania gubernatorska Jacksona zebrała tylko 1,2 mln dolarów. Każda droga Demokratów do zwycięstwa w Maine, postrzeganym jako kluczowy stan dla kontroli nad Senatem, prawdopodobnie będzie wymagać znacznego wsparcia ze strony krajowych komitetów partyjnych i super PAC-ów sprzymierzonych z Schumerem. Niechęć Jacksona do przyjęcia tej pomocy dodaje kolejną warstwę niepewności do jego kandydatury.