David Hockney, malarz kalifornijskiego światła i rekordowych basenów, zmarł w wieku 88 lat. Król Karol III żegna „giganta świata sztuki”

Spokojne odejście i królewski hołd

David Hockney zmarł spokojnie w swoim londyńskim domu we czwartek, 11 czerwca 2026 roku, na miesiąc przed swoimi 89. urodzinami. Wiadomość potwierdziła w piątek jego rzeczniczka prasowa, Erica Bolton, która określiła go jako „jedną z najważniejszych postaci sztuki współczesnej zarówno w XX, jak i XXI wieku”.

Król Karol III opublikował osobisty hołd, nazywając Hockneya „gigantem świata sztuki i malarstwa” i „naprawdę wyjątkowym” człowiekiem.

„Swoj geniusz nosił z tą samą lekkością, co swoje ukochane żółte klapki Crocs, które rozświetlały przyjęcia w Pałacu Buckingham.”

Monarcha dodał, że jest „bardzo zasmucony” tą stratą.

Chłopiec z Bradford, który gonił kalifornijskie światło

Urodzony w Bradford, w Yorkshire, 9 lipca 1937 roku, Hockney był czwartym z pięciorga dzieci radykalnej rodziny robotniczej. Jego ojciec był księgowym, a matka gorliwą metodystką. Studiując w Royal College of Art w Londynie, zdobył rozgłos w brytyjskiej scenie pop-artu, obracając się w towarzystwie takich postaci jak Mick Jagger i Rudolf Nurejew.

Dziecięca fascynacja silnymi cieniami w filmach Flipa i Flapa przekonała go, że gdzieś istnieje miejsce wiecznego słońca, i w 1964 roku przeprowadził się do Los Angeles. „Silne cienie oznaczały dużo słońca” – powiedział BBC w 2009 roku. Światło Kalifornii i podmiejskie baseny stały się jego charakterystycznymi motywami.

Rekordowa aukcja i nieustanna inwencja

W 2018 roku jego obraz Portret artysty (Basen z dwiema postaciami) został sprzedany na aukcji za 90,3 miliona dolarów – wówczas najwyższa suma, jaką kiedykolwiek zapłacono za dzieło żyjącego artysty. Przez siedem dekad Hockney tworzył w akrylu, akwarelach, kolażach fotograficznych, akwaforcie i narzędziach cyfrowych, stając się jednym z pierwszych znaczących artystów, którzy sięgnęli po rysowanie na iPadzie i immersyjne instalacje.

Nigdy nie przestał tworzyć. Nawet w późniejszych latach, gdy ograniczyła go wózek inwalidzki, nadal codziennie malował w swoim londyńskim studio.

„Nie przechodzi się na emeryturę, robiąc to. Po prostu kontynuuje się, aż się padnie.”

Otwarty gejowski artysta, który uczynił intymność widoczną

Na długo, zanim związki jednopłciowe zyskały instytucjonalne uznanie, Hockney przedstawiał pożądanie, czułość i domowość między mężczyznami bez eufemizmów i przeprosin. Dzieła takie jak Scena domowa, Los Angeles (1963) i Mycie zębów, wczesny wieczór (1962) powstały w czasach, gdy homoseksualizm w Wielkiej Brytanii był jeszcze kryminalizowany. Żył i pracował otwarcie, czyniąc swoją tożsamość seksualną tematem swojej sztuki ze spokojną ludzkością.