Hiszpańska prokuratura generalna zaskarża zawieszenie praw wyborczych wynikających z ustawy o pamięci demokratycznej przed wyborami w 2027 roku

Państwowy sprzeciw wobec zawieszenia prawa głosu

Hiszpańskie służby prawne złożyły do Trzeciej Izby Sądu Najwyższego formalny wniosek o zniesienie środka zapobiegawczego w postaci wstrzymania rejestracji w spisie wyborców dla osób naturalizowanych na mocy ósmego przepisu dodatkowego ustawy o pamięci demokratycznej. Sąd wyższej instancji zarządził zawieszenie we wrześniu po tym, jak partie polityczne, w tym Vox i Iustitia Europa, zakwestionowały rozszerzenie zagranicznego spisu wyborców (CERA). Sąd uzasadnił swoją decyzję, orzekając, że szybki napływ nowych wyborców stwarza poważne ryzyko dla przejrzystości wyborów samorządowych, regionalnych i parlamentarnych zaplanowanych na 2027 rok. W odpowiedzi prokuratura generalna argumentuje, że zawieszenie narusza prawa podstawowe, pozbawiając głosu uprawnionych wyborców, podczas gdy grupa ta stanowi szacunkowo 0,06% wszystkich oddanych głosów. Prawnicy państwowi twierdzą również, że sąd oparł swoją wstępną decyzję na niezweryfikowanej liczbie 408 262 nowych rejestracji, podczas gdy oficjalne certyfikaty Dyrekcji Generalnej ds. Hiszpanów za Granicą wskazują na 168 896 wyborców zarejestrowanych na podstawie kwestionowanego domniemania wygnania według stanu na 31 sierpnia 2026 roku.

Wąskie gardła w konsulatach i zdolności weryfikacyjne

Apelacja szczegółowo opisuje poważne ograniczenia logistyczne w hiszpańskiej sieci dyplomatycznej, zauważając, że 16 placówek konsularnych odpowiada za 142 739 ze 168 896 rozpatrywanych rejestracji, co stanowi 84,5% całości. Duże natężenie spraw koncentruje się w placówkach takich jak Hawana, Buenos Aires, Rosario, Meksyk, Caracas i Mendoza. Prawnicy rządowi stwierdzili, że indywidualna weryfikacja każdego dokumentu przed zamknięciem spisu wyborców 1 stycznia 2027 roku jest niemożliwa ze względu na trudności operacyjne, przerwy w dostawie prądu, braki paliwa i klęski żywiołowe w krajach przyjmujących. Dla porównania, 137 konsulatów przetworzyło mniej niż 500 wniosków każdy i mogłoby ukończyć wymagane weryfikacje w ciągu roku kalendarzowego, zakładając średni czas analizy wynoszący 20 minut na plik. Kolejnych 19 placówek obsłużyło od 500 do 1500 rejestracji i wymagałoby około sześciu miesięcy oraz wsparcia administracyjnego, aby wypełnić mandat Centralnej Komisji Wyborczej.

Kontrola polityczna i spory o spisy gminne

Partia opozycyjna Vox złożyła żądania parlamentarne i wnioski sądowe o udostępnienie pełnej dokumentacji weryfikacji pochodzenia, kwestionując, czy konsulaty akceptowały nieregularną dokumentację. Vox zwrócił się również do Sądu Najwyższego o wezwanie konsulów generalnych Hiszpanii w charakterze świadków, powołując się na praktyki w konsulacie w Rosario pod kierownictwem konsula generalnego Pablo Platasa, gdzie wielu członków rodziny rzekomo uzyskało obywatelstwo przy użyciu wspólnych dokumentów od jednego przodka. Równoległe spory pojawiły się we wspólnocie autonomicznej Madrytu, gdzie prezydent Isabel Díaz Ayuso stwierdziła, że rejestracje zagraniczne zawyżyły lokalne spisy wyborców o 25% w gminie Tres Cantos, założonej w 1991 roku.

Ani szacunku dla prasy, ani dla sprawiedliwości, ani dla legislatury, ani dla minimalnych zasad demokracji. Sánchez i jego rząd prowadzą nas nad przepaść.

Lokalne rejestry gminne pokazują, że liczba zagranicznych wyborców w Tres Cantos wzrosła o 21%, co jest tempem zgodnym z trendami krajowymi. Burmistrz Tres Cantos, Jesús Moreno, zażądał audytów od Krajowego Instytutu Statystycznego oraz Centralnej Komisji Wyborczej, aby wyjaśnić, w jaki sposób zagraniczni wyborcy zostali przypisani do miasta, które nie istniało w okresie od 1936 do 1955 roku.

Mam nadzieję, że przekażą nam wszystkie dane, zwłaszcza w kontekście przejrzystych wyborów, z rygorem i tak, aby wygrał ten, kto wygra, ale z pełnymi gwarancjami i całkowitym spokojem ducha.

Kryteria weryfikacji a spis wyborczy na 2027 rok

Kontrowersje wynikają z instrukcji administracyjnej wydanej 25 października 2022 roku przez Dyrekcję Generalną ds. Bezpieczeństwa Prawnego i Wiary Publicznej, nadzorowaną przez Sofíę Puente. Przepis ustalił, że osoby, które opuściły Hiszpanię między 18 lipca 1936 a 31 grudnia 1955 roku, są domniemanymi wygnańcami politycznymi, co wymaga od wnioskodawców przedstawienia jedynie certyfikatów pochodzenia i dokumentów podróży, a nie formalnego dowodu prześladowań. Według stanu na 31 sierpnia 2026 roku władze zatwierdziły 600 684 wnioski o obywatelstwo z 1 317 108 złożonych podań, przy czym 369 017 osób uzyskało obywatelstwo w czterech kategoriach prawnych przewidzianych przez ustawę. Centralna Komisja Wyborcza poinstruowała konsulaty, aby przed zamknięciem spisu wyborców 1 stycznia 2027 roku skategoryzowały wnioskodawców według tego, czy ich powiązania przodków wyprzedzają, czy następują po 1955 roku.