Rząd · Tampa

Sędzia dopuszcza część pozwu Donalda Trumpa przeciwko „The New York Times” o wartości 15 mld dolarów

Sędzia federalny w Tampie na Florydzie orzekł 19 listopada 2026 r., że siedem twierdzeń zawartych w pozwie Donalda Trumpa przeciwko „The New York Times” oraz wydawnictwu Penguin Random House może być przedmiotem dalszego postępowania. Sędzia Steven Merryday oddalił pozostałe 27 zarzutów.

Tekst AI na podstawie relacji stern.de, The New York Times, Al Jazeera Online i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Tampa · Stany Zjednoczone
Jak do tego doszło
  1. wrzesień 2025Trump składa pozew o zniesławienie przeciwko „The New York Times” i Penguin Random House
  2. październik 2025Złożono poprawioną, 40-stronicową skargę po odrzuceniu pierwszej, 80-stronicowej wersji
  3. 19.11Sędzia Steven Merryday dopuszcza roszczenia dotyczące siedmiu twierdzeń i oddala 27 innych

Orzeczenie sądu

19 listopada 2026 r. sędzia federalny Steven Merryday z Tampy na Florydzie zezwolił na kontynuowanie większości pozwu o zniesławienie o wartości 15 mld dolarów, który Donald Trump wytoczył „The New York Times” oraz wydawnictwu Penguin Random House. Sędzia odrzucił wniosek pozwanych o oddalenie całej sprawy, co przybliża proces do ewentualnej rozprawy. Prawnicy Trumpa z zadowoleniem przyjęli orzeczenie. „The New York Times” określił pozew jako bezpodstawny atak na wolność prasy. Sędzia Merryday został powołany na stanowisko przez byłego prezydenta George'a H.W. Busha.

Utrzymane zarzuty

Sędzia Merryday uznał, że Donald Trump w sposób wiarygodny argumentował, iż siedem twierdzeń może stanowić podstawę roszczeń o zniesławienie. Prawnicy prezydenta twierdzą, że wypowiedzi te naruszyły jego reputację jako skutecznego biznesmena i podważyły jego kandydaturę w wyborach prezydenckich w 2024 r. Jedno z nich pochodzi z artykułu „The New York Times” z października 2024 r., a sześć z książki „Lucky Loser”, której współautorami są Susanne Craig i Russ Buettner. Siedem twierdzeń koncentruje się na oskarżeniach, że Trump dopuścił się przestępstw lub czerpał z nich korzyści, takich jak uchylanie się od opodatkowania czy pranie pieniędzy. Merryday napisał, że twierdzenia te były „oparte na niepełnych, minimalnych informacjach”. Uznał, że niektóre stwierdzenia dotyczące domniemanych przestępstw podatkowych wydają się opierać na zbyt małej liczbie opinii ekspertów, pisząc w uzasadnieniu:

„Wiedza o konieczności uzyskania takiej opinii przy jednoczesnym zaniechaniu jej pozyskania jest doskonałym przykładem celowego unikania prawdy.”

Steven Merryday, sędzia federalny w Tampie na Florydzie

Odrzucone zarzuty

Sędzia Merryday oddalił 27 twierdzeń, które Trump wskazał jako zniesławiające, uznając, że nie spełniają one wysokiego progu, jaki musi przekroczyć osoba publiczna, aby udowodnić zniesławienie. Odrzucono wszystkie twierdzenia z artykułu „The New York Times” z września 2024 r., a także kilka innych z książki oraz artykułu z października 2024 r. Dwa z roszczeń zawartych w pozwie zostały całkowicie oddalone. Postanowienie utrzymuje w mocy główne zarzuty o zniesławienie, więc sprawa koncentruje się teraz na twierdzeniach dotyczących poważnych przestępstw finansowych. Liczbę zarzutów z orzeczenia przedstawiono poniżej.

Twierdzenia w pozwie Trumpa: dopuszczone do procedowania vs oddalonetwierdzenia
Dopuszczone do procedowania
7 twierdzenia
Oddalone
27 twierdzenia

Dane z tekstu artykułu

Tło sprawy

Donald Trump po raz pierwszy pozwał „The New York Times” i Penguin Random House we wrześniu 2025 r. Pierwotna skarga liczyła 80 stron i została odrzucona przez sąd, ponieważ brakowało w niej zwięzłego podsumowania, a treść była wypełniona „zniewagami i inwektywami”. W październiku 2025 r. złożono poprawioną, 40-stronicową skargę. Pozwanymi są dziennikarze „The New York Times”: Susanne Craig, Russ Buettner oraz Peter Baker, główny korespondent gazety w Białym Domu. Skarga przytacza 22 twierdzenia z książki i 12 z dwóch artykułów. Roszczenia te dotyczą roli Trumpa w tworzeniu programu „The Apprentice”, spadku po ojcu, przedsięwzięć biznesowych oraz wychowania w Nowym Jorku. Rozmowy mediacyjne między stronami przed wydaniem orzeczenia zakończyły się niepowodzeniem.

Reakcje i dalsze kroki

Penguin Random House oświadczyło, że wspiera kwestionowaną książkę oraz jej autorów. Rzecznik „The New York Times”, Charlie Stadtlander, stwierdził wcześniej:

„Pozew pozostaje oczywiście bezzasadny.”

Charlie Stadtlander

W piśmie procesowym pozwani argumentowali, że skarga nie wyjaśnia, w jaki sposób twierdzenia były zniesławiające, oraz że części z nich stanowią subiektywną opinię. Na początku listopada 2026 r. inny sędzia federalny zezwolił na kontynuowanie pozwu o zniesławienie o wartości 10 mld dolarów, który Trump wytoczył BBC, a nadawca odrzucił te zarzuty. Od 2024 r. Trump złożył kilka pozwów przeciwko firmom medialnym, a krytycy opisują je jako ataki na wolną prasę. Przedstawiciele „The New York Times”, Penguin Random House oraz osobiści prawnicy Trumpa nie odpowiedzieli na prośby o komentarz w momencie publikacji raportów.

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar