Debiut w Izbie Gmin

Premier Andy Burnham stanął przed Izbą Gmin 2 września 2026 r. podczas swojej pierwszej sesji pytań do premiera od czasu objęcia urzędu w lipcu. Jego dojście do władzy na Downing Street nastąpiło po usunięciu Keira Starmera w wyniku porażek w wyborach lokalnych, dwa lata po zwycięstwie Partii Pracy w wyborach powszechnych w 2024 r. Pierwsze sześć tygodni urzędowania Burnham spędził na podróżach po kraju, koncentrując się na nierównościach regionalnych i reformach sektora publicznego. Podczas swojego inauguracyjnego wystąpienia parlamentarnego 1 września 2026 r. przedstawił dziesięcioletni plan krajowy, w którym priorytetem jest publiczna kontrola nad przedsiębiorstwami wodociągowymi i energetycznymi.

„Możemy sprawić, że ta kolejna dekada będzie lepsza od poprzedniej. Możemy poprawić perspektywy wszystkich naszych ludzi i miejsc. Możemy przekazać więcej władzy każdemu kodowi pocztowemu. Możemy sprawić, że Brytania znów uwierzy. Możemy przywrócić nadzieję.”

Napięcia fiskalne i kontrola rynkowa

Program krajowy Burnhama obejmuje limity cen biletów autobusowych, budowę mieszkań komunalnych, restrukturyzację opieki społecznej oraz celowe finansowanie usług dla osób bezdomnych i wsparcia zdrowia psychicznego. Liderka Partii Konserwatywnej Kemi Badenoch zakwestionowała w środę w parlamencie sposób finansowania tych zobowiązań w obliczu rosnących kosztów zadłużenia państwa. Ekonomiści i inwestorzy z City of London ostrzegli, że Wielkiej Brytanii grozi dalsza zmienność rynkowa bez jasnych planów zarządzania wydatkami państwowymi. Burnham odrzucił krytykę rynkową, argumentując, że niedawna zmienność finansowa wynika z rządów poprzedniej ekipy konserwatywnej, jednocześnie obiecując, że jego administracja utrzyma dyscyplinę fiskalną przy jednoczesnym wsparciu kosztów utrzymania.

Spory o zobowiązania obronne

Premier napotkał nieoczekiwany opór we własnych szeregach w kwestii harmonogramu wydatków wojskowych. Tan Singh Dhesi, laburzystowski przewodniczący parlamentarnej komisji obrony, wezwał Burnhama do zobowiązania się do przeznaczania 3% produktu krajowego brutto na obronność do 2030 r. Burnham odpowiedział, potwierdzając, że jego rząd w pełni sfinansuje Plan Inwestycji Obronnych i przedstawi strategię podczas przeglądu wydatków, aby spełnić zobowiązania wobec NATO do 2035 r. Choć początkowo sugerował w izbie, że cel 3% jest wiążący, Downing Street wydało później oświadczenie wyjaśniające, że liczba ta nie stanowi wiążącego zobowiązania.

„Brytyjczycy nie powinni mieć złudzeń, że kraj stoi w obliczu znacznie zwiększonego poziomu zagrożenia, zwłaszcza ze strony Rosji, ale mamy też przywództwo USA, dla którego bezpieczeństwo europejskie nie jest już punktem ciężkości ani priorytetem. Dlatego właśnie konieczne jest, abyśmy inwestowali w nasze siły zbrojne tu i teraz, zamiast żałować później.”

Zagrożenia bezpieczeństwa i relacje europejskie

Dyskusje o bezpieczeństwie w parlamencie odbyły się po tym, jak prezydent Rosji Władimir Putin wystosował ponowne groźby w związku z brytyjską pomocą dla Ukrainy, a konkretnie przekazaniem planów pocisków manewrujących Scalp. Minister spraw zagranicznych Rosji Siergiej Ławrow określił wcześniej bezpośrednią pomoc brytyjską jako udział w wojnie. Burnham zaapelował do posłów o utrzymanie ponadpartyjnej solidarności z Niemcami i Ukrainą, odnosząc się do niedawnej próby ataku na lotnisko Lipsk/Halle, za którą obwiniono Moskwę. W polityce europejskiej Burnham stwierdził, że dąży do ściślejszych więzi z Unią Europejską, ale będzie negocjował, aby chronić brytyjskich rolników i producentów stali przed unijną agendą „Made In Europe”.