Osvaldo Bagnoli, architekt cudu Verony z 1985 roku w Serie A, zmarł w wieku 91 lat

Bohater z klasy robotniczej

Osvaldo Bagnoli, człowiek, który zapewnił jeden z najbardziej nieprawdopodobnych triumfów włoskiego futbolu, zmarł w piątek 17 lipca 2026 roku w wieku 91 lat. Odszedł w szpitalu Borgo Roma w Weronie po walce z chorobą neurodegeneracyjną, która w ostatnim czasie wymagała przeniesienia go do placówki opiekuńczej w San Giovanni Lupatoto. Urodzony w robotniczej dzielnicy Bovisa w Mediolanie, Bagnoli nigdy nie stracił pragmatyzmu i skromności swoich korzeni, cech, które miały zdefiniować jego filozofię trenerską.

Cud sezonu 1984-85

Nazwisko Bagnoliego na zawsze związane jest z sezonem 1984-85, kiedy to jego drużyna Hellas Verona wygrała Serie A wbrew wszelkim przeciwnościom. Zespół zbudowany wokół gry skrzydłowej Pietra Fanny, kreatywności Antonia Di Gennaro i bramek Giuseppe Galderisiego został wzmocniony przez niemieckiego pomocnika Hansa-Petera Briegela i duńskiego napastnika Prebena Elkjaera. Verona zakończyła rozgrywki z 43 punktami w 30 meczach, wyprzedzając Torino (39) i Inter (38), pozostawiając w tyle Juventus wypełniony mistrzami świata z 1982 roku, Napoli z Diego Maradoną i Romę z Paulo Roberto Falcão. Był to ostatni raz, kiedy prowincjonalny klub zdobył scudetto.

Hołdy ze świata futbolu

Prezes Włoskiej Federacji Piłkarskiej Giovanni Malagò powiedział, że scudetto Verony "było jedną z najpiękniejszych i najbardziej sentymentalnych kart w historii włoskiej piłki nożnej." Pochwalił Bagnoliego za "wielkie człowieczeństwo i głęboką wiedzę o futbolu," dodając, że "zawsze stawiał grupę ponad jednostkami."

Ten wyczyn pozostaje jedną z najpiękniejszych i najbardziej sentymentalnych kart w naszej piłce nożnej.

Hellas Verona zamieściła pożegnanie w mediach społecznościowych: "Ciao Osvaldo. Przyniosłeś Scudetto miastu, które nigdy nie śniło tak wielkich marzeń. Zrobiłeś to z pokorą, jak potrafią tylko legendy. Jesteś, teraz i na zawsze, niepowtarzalną Legendą nie tylko naszego Klubu, ale całego włoskiego futbolu."

Trener małomówny

Były napastnik Giuseppe Galderisi, który strzelił kluczowe bramki w drodze po tytuł, wspominał Bagnoliego jako postać ojcowską. "Dla nas wszystkich był jak drugi ojciec" - powiedział Galderisi agencji ANSA. "Był osobą o wielkim zdrowym rozsądku, wielkiej osobowości, człowiekiem małomównym, ale głęboko troszczącym się o swoich zawodników. Jednym spojrzeniem potrafił dać do zrozumienia, czy zasługujesz na klapsa, czy uścisk." Galderisi przypomniał ostatnie sekundy decydującego meczu z Atalantą, kiedy błagał Bagnoliego, by wypowiedział słowo "scudetto", ale trener odmawiał aż do końcowego gwizdka.

Jednym spojrzeniem potrafił dać do zrozumienia, czy zasługujesz na klapsa, czy uścisk.

Kariera cichej autorytetu

Droga Bagnoliego do nieśmiertelności była długa i pozbawiona blasku. Po grze dla Milanu, Verony, SPAL i innych, zakończył karierę piłkarską w Verbanii w Serie C, gdzie również rozpoczął trenowanie. W 1981 roku wywalczył awans do Serie A z Ceseną, zanim objął Veronę, wtedy w Serie B, i natychmiast zdobył kolejny awans. Opuścił Veronę w 1990 roku po spadku, później trenował Genoę (gdzie pokonał Liverpool na Anfield) i Inter Mediolan, który zwolnił go w 1994 roku. Gianni Brera nadał mu przydomek "Schopenhauer della Bovisa", etykietkę, którą Bagnoli nosił z dumą. W 2017 roku został wprowadzony do Włoskiej Galerii Sław Piłki Nożnej.

Dziedzictwo

Scudetto Bagnoliego pozostaje punktem odniesienia dla historii słabszych drużyn w futbolu. Odrzucił ofertę trenowania Milanu Silvia Berlusconiego, podobno mówiąc, że jest "zbyt komunistyczny" do tej pracy. Jego pogrzeb odbędzie się w Weronie w najbliższych dniach.