Brief wieczorny, niedziela, 31 maja

Paris Saint-Germain zdobył swój drugi z rzędu tytuł Ligi Mistrzów UEFA w sobotnią noc w Budapeszcie, pokonując Arsenal 4-3 w rzutach karnych po remisie 1-1. Zwycięstwo wywołało masowe świętowanie w całej Francji, ale noc szybko przerodziła się w chaos, gdy doszło do starć między świętującymi a policją. Minister spraw wewnętrznych Laurent Nuñez potwierdził, że w całym kraju zatrzymano 416 osób, z czego 283 aresztowania miały miejsce w samym obszarze metropolitalnym Paryża. Jedna osoba zginęła w wypadku motocyklowym na paryskiej obwodnicy, którą zamieszki próbowali zablokować. Ofiara ugodzenia nożem w stolicy walczy o życie. Siedmiu policjantów zostało rannych, jeden poważnie.

Szacuje się, że 20 000 fanów zgromadziło się na Polach Elizejskich, gdzie zamaskowane osoby rzucały przedmiotami w policję, która odpowiedziała gazem łzawiącym. Podpalono samochody i ciężarówkę, wandalizowano sklepy, a fajerwerki wystrzeliwano poziomo w tłum. Około 150 kibiców próbowało szturmować stadion Parc des Princes, podczas gdy inna grupa usiłowała wedrzeć się na komisariat policji w 8. dzielnicy.

W szczególnie poważnym incydencie pojazd uciekający po wystrzeleniu fajerwerków w kierunku policji wjechał w taras baru w 10. dzielnicy, raniąc dwie osoby. W związku z tym zdarzeniem aresztowano osiem osób. Zakłócenia i grabieże zgłoszono również w Angers, podczas gdy w Grenoble słychać było wystrzały, a witryny sklepów sportowych zostały rozbite.

Władze zmobilizowały 22 000 policjantów i żandarmów w całej Francji, w tym 8000 w samym Paryżu, spodziewając się problemów po zeszłorocznych obchodach, które pozostawiły dwie ofiary śmiertelne, prawie 200 rannych i 559 zatrzymanych. Pomimo nocnej przemocy Nuñez potwierdził, że oficjalna parada zwycięstwa w niedzielne popołudnie odbędzie się zgodnie z planem, a spodziewanych jest nawet 100 000 osób. Zespół PSG ma zostać przyjęty przez prezydenta Emmanuela Macrona w Pałacu Elizejskim jeszcze tego samego dnia.

Izraelscy żołnierze zdobyli w niedzielę strategiczny krzyżacki zamek Beaufort w południowym Libanie – poinformowało wojsko, co stanowi najgłębszą izraelską penetrację kraju od czasu wycofania się w 2000 roku. Twierdza z XII wieku, położona na wysokości ponad 700 metrów nad poziomem morza, oferuje rozległy widok na południowy Liban i północny Izrael. Operacja skupiła się na przejęciu kontroli nad grzbietem Beaufort i obszarem Wadi al-Saluki przy jednoczesnym osłabieniu infrastruktury Hezbollahu. Jeden izraelski żołnierz zginął podczas operacji.

Premier Benjamin Netanjahu określił podbicie jako „dramatyczny krok” i poinformował, że nakazał wojsku pogłębienie i poszerzenie kontroli na obszarach wcześniej znajdujących się pod kontrolą Hezbollahu. Minister obrony Israel Katz ogłosił, że izraelscy żołnierze pozostaną w zamku Beaufort na czas nieokreślony w ramach „strefy bezpieczeństwa” w Libanie. Nad twierdzą podniesiono izraelską flagę przez żołnierzy Brygady Golani.

Natarcie następuje pomimo wynegocjowanego przez USA zawieszenia broni ogłoszonego 17 kwietnia, które miało na celu wstrzymanie walk między Izraelem a Hezbollahem. Obie strony oskarżają się wzajemnie o codzienne naruszenia. Sobota była jednym z najcięższych dni pod względem ostrzału Hezbollahu na północny Izrael od czasu rozejmu, co doprowadziło do zamknięcia szkół i ograniczeń. Walki komplikują wysiłki na rzecz przedłużenia rozejmu w wojnie z Iranem, ponieważ Teheran w ramach ewentualnej umowy domaga się zakończenia działań wojennych w Libanie.

Premier Libanu Nawaf Salam oskarżył Izrael o prowadzenie „polityki całkowitego zniszczenia” i ostrzegł, że kraj nie może stać się „pionkiem” w konfliktach regionalnych. Francja zwróciła się o nadzwyczajne posiedzenie Rady Bezpieczeństwa ONZ, a minister spraw zagranicznych Jean-Noël Barrot stwierdził, że nic nie uzasadnia kontynuacji izraelskich operacji wojskowych. Od czasu eskalacji walk 2 marca, kiedy Hezbollah rozpoczął ostrzał rakietami i dronami na Izrael wkrótce po rozpoczęciu szerszego konfliktu z Iranem, w Libanie zginęło ponad 3300 osób.

Prezydent Donald Trump zwołał w piątek swój zespół ds. bezpieczeństwa narodowego w Gabinecie Sytuacyjnym Białego Domu, ale nie podjął ostatecznej decyzji w sprawie propozycji pokojowej z Iranem, żądając natomiast wielu zmian w tekście projektu. Według Axios i The New York Times, Trump dążył do wzmocnienia zapisów dotyczących ponownego otwarcia Cieśniny Ormuz oraz dysponowania irańskim materiałem jądrowym. Wysoki rangą urzędnik USA powiedział, że Trump chciał „większej precyzji” co do tego, jak i kiedy Stany Zjednoczone uzyskają irańskie zapasy wzbogaconego uranu.

Zmienione ramy porozumienia zostały odesłane do Teheranu w celu rozpatrzenia. Urzędnicy szacowali, że odpowiedź Iranu może zająć około trzech dni, choć harmonogram pozostaje niepewny. Projekt umowy przewidywałby 60-dniowy okres po podpisaniu, w którym strony negocjowałyby zobowiązania nuklearne Iranu oraz zniesienie sankcji międzynarodowych. Trump zapewnił, że się nie spieszy, oświadczając, że jeśli „nie dostaniemy tego, czego chcemy, zakończymy to w inny sposób”.

Iran odrzucił charakterystykę Trumpa, kwestionując twierdzenia, że ich wzbogacony uran został zniszczony. Teheran domaga się uwolnienia 12 miliardów dolarów zamrożonych aktywów przed rozpoczęciem merytorycznych rozmów i żąda, aby Liban został włączony do każdego porozumienia mającego zakończyć wojnę. W sobotę Główna Kwatera Główna Iranu Khatam al-Anbiya ponownie przejęła kontrolę nad Cieśniną Ormuz, ostrzegając, że obce statki zostaną zaatakowane, jeśli nie zastosują się do przepisów dotyczących przepływu.

Podczas sobotniego szczytu bezpieczeństwa w Singapurze sekretarz obrony Pete Hegseth oświadczył, że Stany Zjednoczone są „więcej niż zdolne” do wznowienia wojny z Iranem, jeśli negocjacje się nie powiodą. Konflikt rozpoczął się 28 lutego, kiedy USA i Izrael przeprowadziły ataki na Iran. Kruche jednostronne zawieszenie broni ogłoszone przez Trumpa zostało wystawione na próbę przez powtarzające się ograniczone ataki wokół Zatoki Perskiej.

W niedzielę czternastu kandydatów rywalizowało o następcę Gustava Petro, którego czteroletnia kadencja kończy się w sierpniu. Trzech kandydatów dominuje w sondażach. Iván Cepeda, 66-letni senator z rządzącej koalicji Pacto Histórico, reprezentuje kontynuację lewicowego projektu Petro, obiecując pogłębienie reform społecznych i kontynuację rozmów pokojowych z grupami zbrojnymi. Abelardo de la Espriella, 47-letni prawnik-milioner znany jako "El Tigre", reprezentuje skrajnie prawicowy populizm, zapowiadając zaostrzenie polityki bezpieczeństwa. Paloma Valencia, 50-letnia senator z konserwatywnego Centro Democrático, proponuje twarde podejście do przestępczości, ale ma trudności z konsolidacją prawicowego elektoratu.

Oczekuje się, że żaden z kandydatów nie przekroczy progu 50 procent, co sprawi, że dwaj najlepsi zmierzą się w drugiej turze 21 czerwca. Sondaże wskazują, że Cepeda wygra pierwszą turę z około 40 procentami, za nim De la Espriella z ponad 30 procentami, a Valencia z około 18 procentami. Wczesne sondaże drugiej tury wskazują na techniczny remis, a wyborcy centrowi prawdopodobnie zdecydują o zwycięzcy.

Kampania toczyła się na tle rosnącej przemocy politycznej, w tym zabójstwa w 2025 roku przedkandydata Miguela Uribe Turbaya. Ponad 248 000 funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa zostało rozmieszczonych, aby chronić głosowanie w 118 346 lokalach wyborczych. Chociaż konstytucja zabrania Petro ubiegania się o reelekcję, jego wskaźnik poparcia wynosi prawie 49 procent, a Cepeda prowadzi kampanię jako jego ideologiczny spadkobierca. Wybory są kluczowym testem dla lewicy w Ameryce Łacińskiej, w obliczu serii prawicowych zwycięstw w regionie.

Międzynarodowe badanie kliniczne obejmujące 11 krajów przyniosło wyniki, które lekarze określają jako "bezprecedensowe" u pacjentów z zaawansowanym rakiem głowy i szyi, którzy przestali reagować na chemioterapię i immunoterapię. Lek amiwantamab podawano w formie prostej iniekcji podskórnej 102 pacjentom z nawrotowym lub przerzutowym rakiem płaskonabłonkowym głowy i szyi.

Guzy zmniejszyły się lub całkowicie zniknęły u 43 z 102 uczestników. W 15 przypadkach lekarze poinformowali, że iniekcja całkowicie wyeliminowała guzy, podczas gdy u 28 pacjentów zaobserwowano znaczną redukcję wielkości guza. Reakcje zaobserwowano w ciągu kilku tygodni od rozpoczęcia leczenia.

Amiwantamab atakuje raka poprzez trzy odrębne mechanizmy: blokuje receptor EGFR, hamuje szlak MET i pomaga aktywować układ odpornościowy do ataku na guz. Lek podawany jest w formie małego wstrzyknięcia pod skórę co trzy tygodnie, a nie dożylnie, co czyni go szybszym i wygodniejszym dla pacjentów. Pacjenci otrzymujący amiwantamab żyli średnio 12,5 miesiąca po rozpoczęciu leczenia, a guzy zaczynały reagować w ciągu około sześciu tygodni. Większość skutków ubocznych była łagodna do umiarkowanych, a mniej niż jeden na dziesięciu pacjentów musiał przerwać leczenie.

Wyniki badania OrigAMI-4 zostały przedstawione na dorocznym spotkaniu Amerykańskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej w Chicago. Johnson & Johnson obecnie ocenia amiwantamab w około 60 badaniach klinicznych dla różnych typów nowotworów, w tym raka płuc, jelita grubego, mózgu i żołądka.