Zbudowana przez Kohla w 1970 roku piwnica winna Kancelarii Stanu w Moguncji ponownie otwarta dla CDU po 35 latach rządów SPD

Wraz ze zmianą rządu w Moguncji tej wiosny, chrześcijańscy demokraci odzyskali posiadanie niezwykłego elementu politycznego wyposażenia kraju związkowego: piwnicy winnej zbudowanej w zabytkowej Kancelarii Stanu przez Helmuta Kohla w 1970 roku. Nowy minister-prezydent, Gordon Schnieder, wszedł do niej po raz pierwszy, kończąc 35-letni okres, w którym unikatowe pomieszczenie było dla jego partii w dużej mierze niedostępne.

Projekt kanclerza na rzecz nieformalnej władzy

Kohl, który był ministrem-prezydentem Nadrenii-Palatynatu w latach 1969-1976, urządził piwnicę w dawnej składnicy węgla na parterze chronionego budynku Neues Zeughaus. Jego wyraźnym celem było ominięcie sztywnych rytuałów posiedzeń gabinetu. Kancelaria Stanu podaje dziś, że Kohl chciał „miejsca do nieformalnej komunikacji”, a Rada Ministrów wydawała mu się „zbyt formalna i zrytualizowana”.

Helmutowi Kohlowi szczególnie zależało na stworzeniu miejsca nieformalnej komunikacji. Posiedzenia Rady Ministrów wydawały mu się zbyt formalne i zrytualizowane. Spotykał się więc ze swoim gabinetem lub innymi gośćmi na wieczorne biesiady przy winie, aby omawiać sprawy państwowe.

Pomieszczenie zostało zaprojektowane przez architekta Horsta Römera z Kaiserslautern, który wykorzystał oryginalne regionalne artefakty: klepki beczek z Edenkoben, ceramikę z Bad Ems oraz odlew rzeźby „Fröhlicher Steuermann” pochodzącej z neumageńskiego statku winiarskiego. Boazeria ścian i okrągły kształt przywodzą na myśl gigantyczną beczkę wina, a nawet dziś w powietrzu unosi się słaby zapach piwnicy i wina.

Trzydzieści pięć lat pod opieką SPD

Od czasu gdy Rudolf Scharping został ministrem-prezydentem w 1985 roku, piwnica pozostawała w rękach socjaldemokratów. Schnieder przyznał, że prawie nikt z obecnej frakcji CDU w parlamencie krajowym nie widział jej wnętrza. „Marcus Klein był pierwszym, który po prostu wszedł” – powiedział, odnosząc się do swojego szefa Kancelarii Stanu.

Znałem legendarną piwnicę winną, ale sam nigdy wcześniej w niej nie byłem.

Przez 35 lat prawie nikt z nas jej nie widział. Myślę, że nikt z obecnej frakcji parlamentarnej.

Niebezpieczny plan miejsc siedzących

Kurt Beck, wieloletni minister-prezydent z SPD, opowiedział historię, która doprowadziła do jednej z niewielu fizycznych zmian w pomieszczeniu. Duży okrągły stół pierwotnie nie miał przejść, więc każdy siedzący na tapicerowanej ławie musiał wstawać lub wspinać się na stół, jeśli ktoś chciał wyjść. Nad stołem wisiało ciężkie wieko beczki z ostrym stalowym obrzeżem.

Bernhard Vogel poważnie zranił się kiedyś w głowę o to wieko.

Beck nakazał następnie zdjąć wieko beczki i wyciąć dwa otwory w okrągłym stole – praktyczną modyfikację, która poza tym nie naruszyła oryginalnego projektu Kohla. Schnieder potwierdził, że poza tymi przejściami „wszystko jest nadal oryginalne z tamtych czasów”. Beck podkreślił również, że piwnica w wyraźny sposób pokazuje, iż „Nadrenia-Palatynat to kraj wina”.

Chłodne schronienie z oficjalną przyszłością

Podczas letnich upałów piwnica pozostaje jednym z niewielu znośnie chłodnych miejsc w zabytkowym Nowym Arsenale. Oprócz dużego okrągłego zestawu, w pomieszczeniu znajdują się dwa mniejsze stoły. Gościła już prominentnych gości, takich jak francuski szansonista Gilbert Bécaud, i jest od czasu do czasu udostępniana publiczności w dni otwarte.

Dziś piwnica pełni bardziej rutynową funkcję. Schnieder oświadczył, że jest wykorzystywana głównie na spotkania wewnętrzne, wieczory zamknięcia i briefingu prasowe. Beck wspominał, że w jego czasach służyła „gdy chciało się wnieść nieco odprężenia do rozmów” – cel, który najwyraźniej odziedziczyła nowa administracja, zapoznając się na nowo z architektonicznym dziedzictwem Kohla.