Niemiecka koalicja broni reform gospodarczych po porażkach CDU w wyborach krajowych

Porażki wyborcze wstrząsają koalicją

Koalicja rządowa CDU, CSU i SPD mierzy się z wewnętrznym sprzeciwem po trzech porażkach w wyborach krajowych we wschodnich Niemczech oraz w Berlinie we wrześniu 2026 r. W Meklemburgii-Pomorzu Przednim, tradycyjnym bastionie byłej kanclerz Angeli Merkel, CDU uzyskała wynik poniżej progu 5%, po raz pierwszy nie wchodząc do parlamentu krajowego. Lewica stała się najsilniejszą siłą polityczną w Berlinie, a Alternatywa dla Niemiec odnotowała zwycięstwa w Saksonii-Anhalt oraz Meklemburgii-Pomorzu Przednim. Kanclerz Friedrich Merz uznał wyniki wyborów za katastrofalne i odwołał zaplanowaną podróż na Zgromadzenie Ogólne ONZ w Nowym Jorku, aby opanować napięcia wewnątrzpartyjne dziewiętnaście miesięcy po objęciu urzędu. Premier Szlezwiku-Holsztynu Daniel Günther przybył do centrali partii po głosowaniu w Saksonii-Anhalt, wzywając do jedności, podczas gdy inni liderzy landowi spotkali się osobno.

Urząd Kanclerski obstaje przy pakiecie gospodarczym

Podczas wieczoru parlamentarnego zorganizowanego przez federacje biznesowe DIHK, BDA i BDI w Haus der Deutschen Wirtschaft w Berlinie, szefowa Urzędu Kanclerskiego Nina Warken odrzuciła propozycje zmian w agendzie gospodarczej rządu. Warken, która przeszła do Urzędu Kanclerskiego pod koniec lipca 2026 r. z Federalnego Ministerstwa Zdrowia, zapewniła, że ministrowie będą sukcesywnie przyjmować odpowiednie projekty ustaw w nadchodzących tygodniach. Zaznaczyła, że kanclerz Merz oraz federalna minister pracy Bärbel Bas uzgodnili wcześniej, iż rekomendacje komisji emerytalnej stanowią spójny pakiet, którego nie można renegocjować. Planowane środki koalicyjne obejmują zniesienie emerytur bez potrąceń po 45 latach składek, wydłużenie umów o pracę na czas określony bez uzasadnienia oraz eliminację zaświadczeń lekarskich wydawanych telefonicznie. Prezes DIHK Peter Adrian wezwał do szybszych działań prorozwojowych, stwierdzając, że prywatne firmy wstrzymują inwestycje z powodu spadku zaufania do warunków gospodarczych w Niemczech.

Musimy przeprowadzić odważne i kompleksowe reformy.

Spory o emerytury i politykę zdrowotną

Ustawodawcy z SPD oraz Unii kwestionowali harmonogram i finansowanie reform społecznych, domagając się korekt po wyborach krajowych. Osobny spór wybuchł po poniedziałkowej wypowiedzi Merza, w której stwierdził, że dysproporcje między pacjentami ustawowymi a prywatnymi stanowią problem niesprawiedliwości wymagający rozwiązań politycznych. Politycy SPD odpowiedzieli postulatem wprowadzenia jednolitego ubezpieczenia obywatelskiego, co sekretarz generalna CDU Franziska Hoppermann odrzuciła w środowym podcaście. Hoppermann wyjaśniła, że Merz odnosił się do kierowania pacjentów i czasu oczekiwania na wizyty, a nie do restrukturyzacji niemieckiego systemu ubezpieczeń, podkreślając, że projekt ustawy emerytalnej pozostaje priorytetem koalicji. Zarząd federalny CDU dyskutował również nad tym, czy osoby opłacające składki na ubezpieczenia społeczne powinny być traktowane w sposób zróżnicowany w urzędach pracy.

Wsparcie frakcji parlamentarnej i europejska kontrola

Merz zapewnił sobie poparcie partii podczas dwuipółgodzinnego spotkania z około 200 ustawodawcami CDU i CSU w Bundestagu we wtorek po południu. Przed sesją posłanka CSU Daniela Ludwig odrzuciła spekulacje o wyzwaniach dla przywództwa, argumentując, że bunty nie poprawiają wyników politycznych. Nowo wybrany przewodniczący frakcji parlamentarnej Thorsten Frei potwierdził poparcie grupy dla kanclerza, przyznając jednocześnie, że kierownictwo musi zająć się konkretnymi lukami w polityce. Poza granicami Niemiec dyplomaci europejscy oraz europoseł Zielonych Rasmus Andresen wyrazili zaniepokojenie kierunkiem Berlina, zauważając, że słabość wewnętrzna komplikuje wspólne europejskie inicjatywy obronne i przemysłowe u boku prezydenta Francji Emmanuela Macrona. Merz planuje spotkanie z premierami krajów związkowych w czwartek wieczorem, aby omówić nadchodzące posiedzenia Bundesratu.

Brak orientacji rządu federalnego osłabia nas w UE i osłabia całą Unię.