
Maroko przed wyborami parlamentarnymi: 7288 kandydatów walczy o 395 miejsc w parlamencie
Wyborcy w Maroku udadzą się do urn 23 września 2026 r. w 92 okręgach wyborczych, decydując o układzie sił między 27 partiami przed inwestycjami związanymi z Mistrzostwami Świata w 2030 r.
Wyścig parlamentarny i mechanizmy głosowania
Maroko przeprowadzi wybory parlamentarne w środę, 23 września 2026 r., aby wyłonić 395 członków Izby Reprezentantów. Głosowanie odbędzie się w standardowy dzień roboczy w godzinach 8:00–19:00 na terenie całego kraju. Łącznie 7288 kandydatów reprezentujących 27 partii politycznych ubiega się o miejsca w izbie niższej w systemie proporcjonalnym. Struktura wyborcza dzieli parlament na 305 miejsc wybieranych w 92 okręgach lokalnych oraz 90 miejsc rozdzielonych między 12 list regionalnych zarezerwowanych dla kobiet. Król Mohammed VI mianuje szefa rządu z partii, która zdobędzie najwięcej mandatów, podczas gdy monarchia zachowuje bezpośrednią władzę nad resortami siłowymi, w tym obronnością, sprawami wewnętrznymi, sprawami zagranicznymi oraz religijnymi.
- Okręgi lokalne
- 305 miejsca
- Regionalne listy kobiet
- 90 miejsca
Brak zaangażowania młodzieży i niepokoje społeczne
Głosowanie odbywa się po okresie utrzymujących się niepokojów społecznych i incydentów związanych z migracją transgraniczną, które obnażyły pokoleniowe rozczarowanie w marokańskim społeczeństwie. Ruchy internetowe, takie jak GenZ 212 oraz Morocco Youth Voice, zorganizowały w 2025 r. demonstracje na Instagramie, TikToku i Discordzie przeciwko korupcji, słabym usługom publicznym oraz wydatkom rządowym na turnieje sportowe. W lipcu 2026 r. około 70 000 osób próbowało przedostać się do hiszpańskiej enklawy Ceuta, co doprowadziło do śmierci od kilkudziesięciu do blisko 140 osób po obu stronach granicy. Liczby dotyczące rejestracji wyborców odzwierciedlają to zniechęcenie: zarejestrowało się tylko 15,8 mln obywateli z szacowanej populacji w wieku uprawniającym do głosowania wynoszącej 26–28 mln. Wśród młodych ludzi w wieku 18–34 lata, którzy stanowią około 35% uprawnionych, zarejestrowało się zaledwie 19%, a w grupie 18–24 lata odsetek ten spadł do 4%. Francuski historyk Pierre Vermeren ocenił instytucjonalną rzeczywistość, z którą mierzą się młodzi obywatele:
Wybory nie mają wpływu na sytuację gospodarczą i społeczną w kraju; stery trzyma pałac. Wszyscy o tym wiedzą.
- Wiek 18 do 24
- 4 %
- Wiek 18 do 34
- 19 %
Programy gospodarcze i rywalizacja koalicyjna
Manifesty partyjne koncentrują się na kosztach utrzymania, ubóstwie i nierównomiernym rozwoju gospodarczym królestwa. Około 12,7% Marokańczyków żyje w relatywnym ubóstwie, a ponad 3000 rodzin dotkniętych trzęsieniem ziemi we wrześniu 2023 r. w Al-Haouz pozostaje bez pomocy państwa. Premier Aziz Akhannouch ogłosił na początku 2026 r., że nie będzie otwierał list liberalnego Narodowego Zgromadzenia Niezależnych (RNI). W swoim programie RNI obiecuje gwarantowaną miesięczną płacę minimalną w wysokości 5000 dirhamów (525 USD) oraz 1 mln nowych miejsc pracy. Koalicjant, partia PAM, obiecuje zwolnienia podatkowe dla pensji poniżej 15 000 dirhamów (1575 USD) oraz 100 000 mieszkań dla młodych dorosłych. Partia Istiqlal kładzie nacisk na szybsze leczenie w szpitalach publicznych, opozycyjna Partia Postępu i Socjalizmu (PPS) proponuje zmniejszenie o połowę wskaźnika porzucania nauki w szkołach, a umiarkowana islamistyczna PJD dąży do zmniejszenia dysproporcji między Casablanką a prowincjami wiejskimi. Socjolog Mehdi Alioua z Międzynarodowego Uniwersytetu w Rabacie opisał zmęczenie polityką w kampanii:
Partiom politycznym zabrakło pomysłów.
Równowaga instytucjonalna i wyzwania w zarządzaniu
Nowy gabinet stanie przed zadaniem zarządzania inwestycjami publicznymi przed współorganizacją Mistrzostw Świata FIFA 2030 wraz z Hiszpanią i Portugalią. Obliczanie mandatów na podstawie liczby zarejestrowanych wyborców, a nie oddanych głosów, sprzyja rozdrobnieniu izby niższej, co wymusza tworzenie koalicji wielopartyjnych. Frekwencja wyborcza w poprzednich wyborach w 2021 r. wyniosła 50,35%, a urzędnicy starają się zapobiec spadkowi frekwencji poniżej 50% zarejestrowanych wyborców. Nowa władza wykonawcza będzie musiała pogodzić oddolne żądania dotyczące miejsc pracy i opieki zdrowotnej ze strukturalnymi ramami monarchii wykonawczej, w której pałac zachowuje najwyższą władzę nad strategicznymi priorytetami narodowymi.


