Odkrycia · Sydney, Moreton Bay i Cape York
Wrak pierwszego australijskiego okrętu wojennego HMCS Spitfire odnaleziony u wybrzeży Queensland
Wspólny zespół poszukiwawczy odsłonił 52 stopy (ok. 16 metrów) 19-metrowej kanonierki zbudowanej w Sydney w 1855 roku, która zatonęła u wybrzeży północnego Queensland w 1898 roku po rozszczelnieniu kadłuba.
Tekst AI na podstawie relacji Rzeczpospolita, Irish Examiner i The Guardian. Opublikowany . Jak powstaje
Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).
W skrócie
Wrak odnaleziono 21 sierpnia, dokładnie 128 lat po tym, jak HMCS Spitfire zatonął w 1898 roku. Odkrycie ogłoszono po kilku miesiącach ze względu na przepisy dotyczące zgłaszania znalezisk.
John Cuthbert zbudował 19-metrową drewnianą kanonierkę w Sydney w 1855 roku podczas wojny krymskiej, gdy władze kolonialne obawiały się rosyjskich okrętów z Władywostoku. Projekt pozwalał na montaż 32-funtowej armaty, która mogła nigdy nie zostać zainstalowana.
Spitfire, będący wówczas łodzią rybacką, rozszczelnił się i zatonął 21 sierpnia 1898 roku. Załogę uratował japoński parowiec Omi Maru.
- 1885Rząd Queensland sprzedaje jednostkę w prywatne ręce jako łódź rybacką
- 21.08Rozszczelnia się i tonie, załoga zostaje uratowana przez japoński parowiec Omi Maru
- 21.08Wrak zostaje zlokalizowany, dokładnie 128 lat po zatonięciu
Wrak odnaleziony w rocznicę zatonięcia
Wrak HMCS Spitfire, pierwszego australijskiego okrętu wojennego zbudowanego w kraju, został zlokalizowany u wybrzeży północnego Queensland 21 sierpnia, w 128. rocznicę jego zatonięcia w 1898 roku. Odkrycie ogłoszono dopiero po kilku miesiącach, ponieważ należało najpierw dopełnić procedur sprawozdawczych między agencjami rządowymi, wymaganych przez przepisy chroniące wraki. Departament obrony wyjaśnił to opóźnienie. Wspólne oświadczenie kilku agencji upubliczniło znalezisko. Dokładne współrzędne nie zostały ujawnione, ponieważ wrak znajduje się na głębokości dostępnej dla płetwonurków.
Zbudowany w obliczu zagrożeń ze strony Rosji i Francji
Drewniana kanonierka miała 19 metrów długości i została zaprojektowana oraz zbudowana w Sydney w 1855 roku. Władze kolonialne Nowej Południowej Walii zamówiły ją podczas wojny krymskiej, obawiając się inwazji rosyjskiej Floty Pacyfiku stacjonującej we Władywostoku. Niepokój budziła również obecność wojsk francuskich w Nowej Kaledonii. Projekt zakładał montaż 32-funtowej armaty, jednak zachowane dokumenty sugerują, że uzbrojenie to mogło nigdy nie zostać zamontowane. Wojna krymska zakończyła się w 1856 roku, a okręt nigdy nie wziął udziału w walce.
Szkutnik John Cuthbert dostarczył łódź dwa miesiące po wygraniu kontraktu. Według archeologa z Australijskiego Narodowego Muzeum Morskiego Jamesa Huntera, tak szybkie tempo prac sugeruje, że budowa jednostki rozpoczęła się już wcześniej w innym celu. Kadłub wykonano z drewna drzew ironbark i blackwood, a następnie pokryto miedzią. Wodowanie odbyło się w Darling Harbour, a ceremonię przeprowadziła Susan Cuthbert, żona budowniczego.
Służba pilotowa, sprzedaż i zatonięcie
Spitfire stał się jednostką pilotową w 1857 roku w Moreton Bay, które wówczas wciąż było częścią Nowej Południowej Walii. Rząd Queensland sprzedał go w 1885 roku prywatnemu właścicielowi, który wykorzystywał go jako łódź rybacką. Później jednostka została sprzedana za 300 funtów i służyła do połowu strzykw. Dokumenty wskazują, że do zatonięcia doszło w pobliżu wyspy Piper, podczas gdy Australijskie Narodowe Muzeum Morskie lokalizuje to wydarzenie podczas rejsu u wybrzeży półwyspu Cape York. Łódź rozszczelniła się i zatonęła 21 sierpnia 1898 roku, a załogę podjął japoński parowiec Omi Maru.
Jak odnaleziono wrak
Załoga z Australijskiego Narodowego Muzeum Morskiego, rządu Queensland oraz Królewskiej Australijskiej Marynarki Wojennej zlokalizowała wrak z pokładu niszczyciela min HMAS Diamantina. Zespół prowadził poszukiwania przez miesiąc, wykorzystując dane archiwalne do wyznaczenia obszaru, a sonar wykrył jednostkę jako anomalię akustyczną. Zespół nurków oraz zdalnie sterowane pojazdy podwodne pracowały na miejscu, odsłaniając 52 stopy wraku. Urzędniczka ds. dziedzictwa kulturowego Queensland Celeste Jordan z zadowoleniem przyjęła czas odnalezienia jednostki.
„To niezwykły zbieg okoliczności, że Spitfire został odkryty w 128. rocznicę swojego zatonięcia.”
Ochrona i dalsze kroki
Nie ma planów wydobycia wraku, który jest w dużej mierze pogrzebany w dnie morskim. Miejsce to jest chronione na mocy prawa federalnego i stanowego, w tym ustawy o podwodnym dziedzictwie kulturowym z 2018 roku (Underwater Cultural Heritage Act 2018). Na australijskich wodach znajduje się ponad 8000 podobnych stanowisk dziedzictwa. Szef marynarki wojennej wiceadmirał Matthew Buckley powiedział, że jednostka wyznacza początek historii, którą marynarka wciąż opowiada.
„Dla współczesnych marynarzy ten okręt reprezentuje początek historii, która trwa w Królewskiej Australijskiej Marynarce Wojennej.”
Zapytaj o ten tekst
Źródła i kontekst
- RzeczpospolitaNiezwykły zbieg okoliczności zaskoczył badaczy. Odnaleźli go dokładnie 128 lat po zatonięciu
- Irish ExaminerWrak pierwszego australijskiego okrętu wojennego zbudowanego w kraju odnaleziony 128 lat po zatonięciuWreck of Australia's first warship built at home found 128 years after sinking · oryginał: angielski
- The Guardian„Niezwykłe szczęście”: wrak pierwszego australijskiego okrętu wojennego odkryty dokładnie 128 lat po zatonięciu'Remarkable luck': wreck of first Australian-built warship discovered exactly 128 years after sinking · oryginał: angielski
- Matthew Buckley
- Szef Królewskiej Australijskiej Marynarki Wojennej, który skomentował znaczenie jednostki
- John Cuthbert
- Szkutnik z Sydney, który zaprojektował i zbudował kanonierkę w 1855 roku
- James Hunter
- Archeolog z Australijskiego Narodowego Muzeum Morskiego, który skomentował konstrukcję jednostki
- Miejsca
- Sydney, Australia, Wielka Brytania, Rosja, Ukraina, Władywostok
- Organizacje
Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.
Wesprzyj Pollar