Ursula von der Leyen proponuje stowarzyszenie Kanady z UE oraz zakaz korzystania z mediów społecznościowych dla dzieci

Więzi transatlantyckie i partnerstwo z Kanadą

Przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen wygłosiła w środę w Strasburgu doroczne orędzie o stanie Unii Europejskiej, przedstawiając strategię geopolityczną wspólnoty. Premier Kanady Mark Carney wziął udział w sesji w Parlamencie Europejskim, stając się pierwszym zagranicznym szefem rządu obecnym podczas tego wystąpienia. Von der Leyen zaprosiła Kanadę do zostania pierwszym członkiem stowarzyszonym Unii Europejskiej, aby pogłębić współpracę w zakresie technologii, surowców krytycznych, polityki arktycznej oraz sztucznej inteligencji. Choć pełne członkostwo nie wchodzi w grę, partnerstwo ma podnieść relacje na najwyższy możliwy poziom w obliczu międzynarodowych sporów handlowych. Carney ma wystąpić przed Parlamentem Europejskim w czwartek, aby omówić współpracę dwustronną.

Chciałabym pracować z Państwem nad otwarciem drzwi dla Kanady, aby stała się pierwszym członkiem stowarzyszonym UE.

Rady bezpieczeństwa i zarządzanie granicami

Aby przeciwdziałać zewnętrznym naciskom na bezpieczeństwo, von der Leyen zaproponowała utworzenie Europejskiej Rady Bezpieczeństwa z udziałem Ukrainy, Wielkiej Brytanii, Norwegii i Kanady. Organ ten pozwoliłby państwom uczestniczącym na zwoływanie nadzwyczajnych konsultacji w sprawie zagrożeń bezpieczeństwa w formacie porównywalnym do procedur NATO. Propozycja obejmuje dedykowany protokół nadzwyczajny, mający na celu koordynację wspólnych europejskich reakcji na zagrożenia hybrydowe, szpiegostwo i próby sabotażu. Odnosząc się do zarządzania granicami południowymi, von der Leyen mówiła bezpośrednio o kryzysie w Ceucie z końca lipca, gdzie w ciągu dwóch dni odnotowano blisko 80 000 nielegalnych przekroczeń granicy. Ogłosiła nowy Europejski Mechanizm Reagowania Kryzysowego, przyznający tymczasową elastyczność proceduralną w sytuacjach instrumentalizacji migracji, podczas gdy komisarz europejski ds. wewnętrznych i migracji Magnus Brunner przygotowuje się do podróży do Madrytu, aby nadać priorytet powrotom migrantów.

Granica w Ceucie jest granicą europejską. Ponieważ Ceuta to Hiszpania. Ceuta to Europa. A Europa będzie przy Was.

Regulacje cyfrowe i ustawa EU Kids Act

Przewodnicząca Komisji przedstawiła nowe przepisy dotyczące bezpieczeństwa cyfrowego pod nazwą EU Kids Act, których formalna prezentacja zaplanowana jest na czwartek. Projekt ustawy całkowicie zakazuje dostępu do mediów społecznościowych dzieciom poniżej 13. roku życia oraz zabrania posiadania samodzielnych kont osobistych przed ukończeniem 15 lat. Nastolatki w wieku od 13 do 15 lat będą ograniczone do monitorowanych przez rodziców mini-kont z rygorystycznie ograniczonym dziennym czasem korzystania z ekranu. W przypadku młodzieży w wieku od 15 do 18 lat platformy internetowe zostaną zobowiązane prawnie do usunięcia mechanizmów uzależniających i przyjęcia standardów bezpieczeństwa na etapie projektowania. Pakiet legislacyjny będzie wymagał formalnej zgody Parlamentu Europejskiego oraz wszystkich 27 państw członkowskich Unii Europejskiej, zanim wejdzie w życie w całej wspólnocie.

W ten sposób dzieci w wieku od 13 do 15 lat będą miały tylko mini-konta, instalowane i nadzorowane przez rodziców, z ograniczonymi funkcjami i czasem użytkowania. A w przypadku młodych ludzi w wieku od 15 do 18 lat, platformy zostaną zmuszone do przyjęcia bezpiecznego projektu.

Szkody klimatyczne i odporność demokratyczna

Podsumowując wyzwania środowiskowe, von der Leyen przywołała poważne skutki klimatyczne na całym kontynencie, w tym zniszczenie 660 000 hektarów ziemi przez pożary oraz utratę 12 mln ton plonów. Powiązała odporność gospodarczą z rozszerzeniem globalnych paktów handlowych, wskazując na trwające prace z Australią, Indiami, Meksykiem i Indonezją. Odnosząc się do klimatu politycznego w bloku 450 mln obywateli, ostrzegła przed rosyjską dezinformacją i krajowymi ruchami ultranacjonalistycznymi, które dążą do osłabienia instytucji demokratycznych. Wezwała europejskich ustawodawców do skoncentrowania polityki na obawach wyborców dotyczących mieszkalnictwa i rosnących kosztów życia przy jednoczesnym przeciwstawianiu się ingerencjom autorytarnym.