Badania sugerują, że Verica, władczyni z epoki żelaza kluczowa dla rzymskiej inwazji na Brytanię, była kobietą

Władczyni długo uważana za mężczyznę

Archeolodzy z Bournemouth University pod kierownictwem Milesa Russella argumentują, że Verica, władczyni Atrebates z epoki żelaza, była kobietą. Verica sprawowała władzę nad terytorium obejmującym znaczną część dzisiejszego Hampshire i West Sussex i odegrała kluczową rolę w rzymskiej inwazji na Brytanię w 43 r. n.e. Argumenty te przedstawiono w książce „Caratacus: Great King of Britain”, wydanej przez Bloomsbury, oraz w najnowszym wydaniu „Current Archaeology”. Około 40 r. n.e. Verica została obalona i uciekła do Rzymu, gdzie cesarz Klaudiusz udzielił jej schronienia. Według Russella przekonanie, że Verica był mężczyzną, opiera się na patriarchalnym podejściu dziewiętnastowiecznych historyków klasycznych.

„Verica była nie tylko kluczowa dla szczególnych relacji między Brytanią a Rzymem na początku I wieku n.e., ale była bezsprzecznie kobietą.”

Trzy wskazówki w imieniu i na monetach

Pierwszą wskazówką jest imię, które kończy się na „a”. Russell twierdzi, że był to wzorzec powszechny wśród imion kobiecych w tamtym okresie. Wskazuje na Cartimandua z plemienia Brytów w Yorkshire oraz Boudikę z Icenów w Norfolk, które żyły w tej samej epoce. Boudika jest znacznie bardziej znana z poprowadzenia powstania przeciwko Rzymianom w 60 r. n.e., jednak Russell argumentuje, że to Verica była w rzeczywistości potężniejszą i bardziej wpływową władczynią.

Druga wskazówka kryje się w łacińskim słowie „rex” na monetach, terminie zazwyczaj odczytywanym jako oznaczający króla-mężczyznę. Russell twierdzi, że „rex” to tytuł neutralny płciowo i zauważa, że Rzym uznawał zarówno męskich, jak i żeńskich władców, czego najlepszym przykładem jest Kleopatra z Egiptu.

„Użycie łacińskiego tytułu rex na monetach pokazuje, że Verica rządziła za pełnym przyzwoleniem cesarza.”

Trzecią wskazówką jest wizerunek na monetach. Zespół Russella twierdzi, że inni brytyjscy przywódcy z epoki żelaza, którzy bili monety, są przedstawiani jako wyraźnie męscy wojownicy, podczas gdy Verica pojawia się jako smukła, kobieca postać z obnażoną piersią, jadąca konno. Naukowcy traktują to przedstawienie jako wzmocnienie tezy, że władczyni była kobietą.

Nowe spojrzenie na rzymską inwazję

Badanie zmienia również opis cesarza Klaudiusza. Rzymscy pisarze przedstawiali go jako słabego i nieefektywnego, a jego decyzje miały być rzekomo dyktowane przez kobiety i wyzwoleńców. Kasjusz Dion, rzymski historyk, przypisał inwazję na Brytanię namowom Veriki, która miała przekonać Klaudiusza do przeprawy przez kanał La Manche. Russell argumentuje, że historia cesarza działającego tylko dlatego, że kobieta go do tego nakłoniła, pasuje do portretu Klaudiusza jako uległego i pantoflarza. Twierdzi również, że rola Veriki w brytyjskiej ekspedycji była znacznie bardziej centralna, niż dopuszczają to klasyczne przekazy.

Kluczowe daty w historii

Poniższa oś czasu zawiera daty, które badania wiążą z władczynią: obalenie, inwazję oraz powstanie Boudiki. Obalenie nastąpiło około 40 r. n.e., kiedy Verica została usunięta z tronu i uciekła do Klaudiusza w Rzymie. Rzymska inwazja na Brytanię nastąpiła w 43 r. n.e., co Kasjusz Dion powiązał z namowami Veriki. Powstanie pod wodzą Boudiki z Icenów wybuchło w 60 r. n.e., co stanowi punkt odniesienia dla pozycji Veriki.