Trzech mężczyzn uniewinnionych od zabójstwa dziennikarki Lyry McKee po dwuletnim procesie w Belfaście

Wyrok w Belfaście

3 lipca 2026 roku sędzia Patricia Smyth z Belfast Crown Court wydała wyroki uniewinniające w procesie bez ławy przysięgłych dotyczącym Paula McIntyre'a (58), Petera Cavanagha (38) i Jordana Devine'a (25). Trzej mężczyźni zostali oskarżeni o zabójstwo jako współsprawcy, oskarżeni o zachęcanie lub pomoc zamaskowanemu strzelcowi, który oddał cztery strzały podczas zamieszek w Londonderry 18 kwietnia 2019 roku. Po trwającym prawie dwa lata procesie sędzia uznała, że poszlaki przedstawione przez oskarżenie są niewystarczające, i mężczyźni zostali uniewinnieni.

Oburzenie rodziny

Przed sądem siostra Lyry McKee, Nichola Corner, nazwała wyrok „całkowitym i absolutnym szokiem”.

System całkowicie zawiódł Lyrę, zawiódł naszą rodzinę i zawiódł Irlandię Północną, mówiąc szczerze.

Wskazała na wszechobecną „kulturę milczenia” w Irlandii Północnej, która powstrzymuje świadków przed zgłaszaniem się. Ponad 150 osób widziało przebieg wydarzeń, jak powiedziała, ale nikt nie przedstawił dowodów. Partnerka Lyry, Sara Canning, powiedziała wcześniej mediom, że bezsensowne zabójstwo pozostawiło „tak wielu przyjaciół bez ich powierniczki”.

Strzelanina i Nowa IRA

McKee, lat 29, stała w pobliżu pojazdów policyjnych, obserwując antypolicyjne zamieszki w dzielnicy Creggan w Derry, kiedy trafiła ją kula. Nowa IRA, dysydencka grupa republikańska sprzeciwiająca się procesowi pokojowemu, później wzięła odpowiedzialność za atak i stwierdziła, że dziennikarka została trafiona przypadkowo, gdy celowali w policjantów. Podczas zamieszek tej nocy używano butelek z benzyną i płonął samochód, a ekipa dokumentalna MTV filmowała wówczas zamieszki.

Głos pokolenia zawieszenia broni

McKee należała do pokolenia „dzieci zawieszenia broni” wychowanych po porozumieniu wielkopiątkowym z 1998 roku, które zakończyło trzy dekady sekciarskiej przemocy znanej jako Konflikt w Irlandii Północnej, w którym zginęło ponad 3500 osób. Pisała o trwałych bliznach tego konfliktu i o dorastaniu jako osoba homoseksualna w Irlandii Północnej. Jej list z 2014 roku „List do mojej 14-letniej siebie” stał się drogowskazem dla społeczności LGBTQ+, z wersami takimi jak „Słuchaj, będzie dobrze” i „nie zawsze tak będzie”.

Dziedzictwo poza salą sądową

Jej śmierć wywołała międzyspołecznościową żałobę. Jej pogrzeb w katedrze św. Anny w Belfaście, wybranej, ponieważ jest postrzegana jako „wspólna przestrzeń”, zgromadził premier Wielkiej Brytanii Theresę May, prezydenta Irlandii Michaela D. Higginsa oraz polityków z tradycji unionistycznej i nacjonalistycznej. Ksiądz Martin Magill otrzymał owację na stojąco, gdy zapytał:

Dlaczego, na Boga, musi dojść do śmierci 29-letniej kobiety z całym życiem przed sobą, abyśmy doszli do tego punktu?

W kolejnych latach Nagroda za Odwagę im. Lyry McKee oraz program stypendialny wspierają początkujących dziennikarzy relacjonujących w warunkach zagrożenia. Laureatka nagrody z 2025 roku, afgańska dziennikarka Salma Niazi, powiedziała:

Lyra McKee opowiadała się za prawdą i odwagą, a otrzymanie nagrody jej imienia przypomina mi, że dziennikarstwo może dawać nadzieję nawet w najciemniejszych chwilach.