Bezpieczeństwo · Londyn, Bruksela i Edynburg

Andy Burnham podpisze w piątek w Brukseli porozumienie z UE dotyczące żywności i mobilności młodzieży

Premier Andy Burnham ma podpisać w piątek, 20 listopada, w Brukseli porozumienie z liderami UE dotyczące żywności, rolnictwa, emisji oraz mobilności młodzieży. Umowa zobowiązuje Wielką Brytanię do przestrzegania unijnych przepisów rolno-spożywczych i rezygnacji z obietnicy zakazu importu foie gras.

Tekst AI na podstawie relacji The Irish Times, The Scotsman, Financial Times News i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Londyn, Bruksela, Edynburg · Wielka Brytania, Belgia
Jak do tego doszło
  1. październik 2026Szkocki parlament popiera ponowne przystąpienie do UE stosunkiem głosów trzy do jednego
  2. 16.11Burnham mówi przedstawicielom City, że brexit nie przyniósł korzyści
  3. 20.11Szczyt w Brukseli, podczas którego ma zostać podpisana umowa dotycząca żywności i młodzieży

Zakres porozumienia

Premier Andy Burnham ma podpisać w piątek, 20 listopada, podczas szczytu w Brukseli porozumienie z liderami UE, obejmujące żywność, rolnictwo, handel emisjami oraz mobilność młodzieży. Przewiduje się, że umowa zwiększy PKB Wielkiej Brytanii o 0,4 proc.

Podczas bankietu lorda mera w poniedziałek, 16 listopada, Burnham powiedział przedstawicielom City, że brexit nie przyniósł oczekiwanych korzyści:

„w ciągu ostatnich 10 lat straciliśmy więcej, niż zyskaliśmy”

Andy Burnham, premier Wielkiej Brytanii

Pakiet jest węższy, niż sugerowali krytycy. Obejmuje ograniczony program pracy i mobilności młodzieży, transgraniczne ustalanie cen emisji dwutlenku węgla oraz umowę ułatwiającą handel żywnością. Rozmowy dotyczą również obniżenia czesnego dla studentów z UE na brytyjskich uczelniach w zamian za przystąpienie Wielkiej Brytanii do unijnego programu produkcyjnego, przy czym niektóre szczegóły nie zostaną ustalone przed czwartkowym spotkaniem.

Foie gras i przepisy rolnicze

Porozumienie kończy obietnicę brytyjskiego zakazu importu foie gras, złożoną przez Steve'a Reeda podczas kampanii wyborczej w 2024 roku. Zakaz ten nie znalazł się w manifeście Partii Pracy ani w strategii dobrostanu zwierząt dla Anglii na 2025 rok.

Wielka Brytania już teraz zakazuje produkcji (przepis obowiązuje od 2007 roku) i według osób zaznajomionych z rozmowami utrzyma tę zasadę, podobnie jak po-brexitowy zakaz transportu żywych zwierząt. W ramach dynamicznego dostosowania Wielka Brytania musi utrzymywać swoje prawo krajowe w zgodzie ze zmieniającymi się przepisami UE. Hamish Falconer, brytyjski minister ds. europejskich, powiedział, że umowa prawdopodobnie będzie zawierać klauzulę wyjścia, nazwaną klauzulą Farage'a, zobowiązującą Wielką Brytanię do sfinansowania odbudowy kontroli granicznych UE, jeśli przyszły rząd by ją zerwał.

National Farmers Union twierdzi, że poparcie zależy od precyzyjnych warunków, a jej przewodniczący, Tom Bradshaw, widzi szansę dla rolników na odzyskanie utraconego handlu. Abigail Penny, dyrektor wykonawcza Animal Equality UK, zareagowała na tę zmianę:

„Karmienie przymusowe jest przestępstwem w Wielkiej Brytanii, a mimo to nadal pozwalamy, by foie gras docierało do naszych brzegów.”

Abigail Penny

Podróże służbowe i argumenty ekonomiczne

Confederation of British Industry domaga się pilnego złagodzenia ograniczeń brexitowych dotyczących podróży służbowych i nadania tej kwestii priorytetu w 2027 roku. Obywatele brytyjscy mogą przebywać w UE tylko 90 dni w jednym okresie, maksymalnie 180 dni w roku, a do każdego odwiedzanego kraju wymagane są pozwolenia na pracę. Sean McGuire, dyrektor CBI ds. Europy i spraw międzynarodowych, powiedział, że rozmowy powinny nadać temu priorytet:

„Osiągnięto bardzo niewiele. Właściwie nie osiągnięto prawie nic.”

Sean McGuire, dyrektor CBI ds. Europy i spraw międzynarodowych

McGuire dodał, że firmy z sektora energetycznego, obronnego i motoryzacyjnego napotykają przeszkody, gdy pracownicy nie mogą swobodnie podróżować w celu prowadzenia międzynarodowych operacji. W Irlandii najbardziej ucierpiało rolnictwo i przetwórcy żywności zaopatrujący Wielką Brytanię, choć wiele firm się przystosowało. Szacunki kosztów brexitu dla brytyjskiej gospodarki wahają się od 4 do 8 proc., w zależności od źródła. Konserwatywny poseł i były kanclerz argumentuje, że wzrost gospodarczy Wielkiej Brytanii od czasu opuszczenia UE w 2020 roku był niemal identyczny jak we Francji i trzykrotnie wyższy niż w Niemczech, a debata konstytucyjna spycha na dalszy plan kwestie obronności i opieki społecznej.

Reakcje polityczne i kampanie

Boris Johnson grozi powrotem, a Nigel Farage twierdzi, że reset przyniósł mu duży wzrost poparcia. Oliver Lewis, były negocjator brexitowy, uruchomił kampanię Stay Out przy wsparciu Michaela Gove'a, powołując się na 750 mln funtów tygodniowo składek brutto do UE w kontrze do rocznej kwoty 350 mln funtów z czerwonego autobusu z 2016 roku.

Enough Official, reaktywowana kampania Leave.EU współzałożona przez Arrona Banksa, rozpoczyna działalność od filmu o twardej polityce imigracyjnej. Reform UK ostrzega, że reset otwiera drzwi do niekontrolowanej imigracji, podczas gdy konserwatyści twierdzą, że wprowadza on Wielką Brytanię z powrotem tylnymi drzwiami.

W Szkocji minister SNP Stephen Gethins argumentuje, że kraj powinien mieć swoje miejsce przy stole, zauważając, że szkocki parlament poparł ponowne przystąpienie do UE stosunkiem głosów trzy do jednego w październiku 2026 roku, przy wstrzymaniu się Partii Pracy. Własne modele Gethinsa szacują, że dochody publiczne Szkocji w 2025 roku były o około 3,3 mld funtów niższe, niż byłyby, gdyby Wielka Brytania pozostała w UE.

Co dalej

Większe pytania pojawią się po piątkowym szczycie. BBC donosi, że Burnham może zaproponować ponowne przystąpienie do unii celnej UE i/lub jednolitego rynku, sugerowano również nowe referendum, choć nie oczekuje się tego przed następnymi wyborami powszechnymi.

Szefowa unijnej dyplomacji Kaja Kallas nazywa ten proces małymi krokami i ostrzega, że blok wciąż nosi blizny po wyjściu Wielkiej Brytanii.

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Organizacje
Unia Europejska

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar