Turcja ogłasza utworzenie parków morskich w pobliżu greckich wysp; Ateny uznają je za nielegalne w świetle prawa międzynarodowego

Turcja ogłasza utworzenie dwóch parków morskich

Turcja opublikowała 16 sierpnia w swoim Dzienniku Urzędowym dwa dekrety prezydenckie z 15 sierpnia, podpisane przez prezydenta Recepa Tayyipa Erdoğana. Pierwszy park rozciąga się między Fethiye w prowincji Muğla a Kaş w prowincji Antalya, co w praktyce otacza i wyklucza cały obszar morski wokół greckiej wyspy Kastellorizo. Drugi park obejmuje wody w pobliżu tureckiego wybrzeża Raidestos i Çanakkale, rozciągając się geograficznie między greckimi wyspami Samotraka i Lemnos. Według greckiej interpretacji tureckich map, park we wschodniej części Morza Śródziemnego został wyznaczony poza 6-milowym pasem wód terytorialnych i izoluje Kastellorizo w obrębie jej istniejącej 6-milowej strefy. Park w północno-wschodniej części Morza Egejskiego wpisuje się w długoletnie stanowisko Turcji dotyczące wyznaczania linii środkowej między wybrzeżami kontynentalnymi Grecji i Turcji.

Ostra reakcja Aten

Greckie Ministerstwo Spraw Zagranicznych wydało natychmiastowe, szczegółowe oświadczenie, w którym uznało oba parki za nielegalne. Ateny argumentują, że parki rozciągają się zarówno na wody międzynarodowe, jak i na grecki szelf kontynentalny, a żadne państwo nie ma prawa w świetle prawa morza do jednostronnego ustanawiania morskich obszarów chronionych poza swoją jurysdykcją krajową. Ministerstwo podkreśliło, że jednostronne wyznaczenie „krajowych” parków morskich na obszarach poza jurysdykcją Turcji nie może tworzyć faktów dokonanych ani wpływać na prawa wynikające z prawa międzynarodowego. Grecja ostrzegła, że takie działania naruszają prawo międzynarodowe, nie sprzyjają klimatowi dobrosąsiedztwa i poważnie podważają wysiłki na rzecz utrzymania relacji wzajemnego zrozumienia między oboma krajami.

Greckie parki jako punkt odniesienia

Ministerstwo Spraw Zagranicznych zestawiło ruch Turcji z własną inicjatywą Grecji dotyczącą ustanowienia krajowych parków morskich na Morzu Jońskim i Egejskim z 21 lipca 2025 r. Ateny zauważyły, że Grecja utworzyła swoje parki w pełnej zgodności z prawem morza i wyłącznie w obrębie greckich wód terytorialnych. Tureckie dekrety są powszechnie postrzegane w greckich mediach jako odpowiedź na to działanie. Plan sformalizowany dekretami został pierwotnie zaproponowany przez Narodowe Centrum Badań Prawa Morskiego na Uniwersytecie w Ankarze, jak podaje Kathimerini.

Doktryna Błękitnej Ojczyzny

Dekrety wzmacniają turecką doktrynę „Błękitnej Ojczyzny” (Mavi Vatan), która rości sobie prawo do jurysdykcji morskiej na obszarach Morza Czarnego, Egejskiego, Śródziemnego i Marmara. Turecki dziennik Daily Sabah, cytowany przez Naftemporiki, przedstawił parki jako ochronę praw Turcji w Błękitnej Ojczyźnie, zwłaszcza w czasie rosnącej współpracy międzynarodowej z udziałem Izraela, Grecji i administracji greckich Cypryjczyków, których roszczenia morskie są sprzeczne z tureckimi. W maju Turcja przedstawiła plany „ustawy o Błękitnej Ojczyźnie”, która ma zostać omówiona w parlamencie na początku kolejnej sesji legislacyjnej w październiku. Dekrety pojawiają się również w kontekście ukierunkowanych publikacji w tureckiej prasie, koncentrujących się na „greckiej aktywności wojskowej” na Morzu Egejskim, ze szczególnym uwzględnieniem wyspy Ro.

Stawka prawna i geopolityczna

Pierwszy park, między Fethiye a Kaş, obejmuje obszar, który Grecja uważa za część swojego niewydzielonego szelfu kontynentalnego. Drugi, między Samotraką a Lemnos, znajduje się na wodach międzynarodowych, które według Grecji należą do jej niewydzielonego szelfu kontynentalnego i wkracza w potencjalne 12-milowe wody terytorialne greckich wysp. Lokalizacja ta wiąże się z długoletnim stanowiskiem Turcji w sprawie greckiego szelfu kontynentalnego, wyrażanym od lat 70. XX wieku, m.in. poprzez licencje przyznane tureckiej państwowej spółce naftowej TPAO na badania na tym obszarze. Ateny zakończyły swoje oświadczenie stwierdzeniem, że będą nadal chronić swoje prawa suwerenne, wolność otwartego morza i środowisko morskie, kierując się zasadami prawa międzynarodowego.