Dyplomacja · Nowy Jork, Mosul i Sindżar

Turcja przekaże Irakowi bazę wojskową Baszika w pobliżu Mosulu

Prezydent Recep Tayyip Erdogan i premier Ali al-Zaidi uzgodnili w Nowym Jorku etapowe przekazanie bazy Baszika-Zilkan, w czasie gdy Irak przywraca władzę federalną w Sindżarze.

Tekst AI na podstawie relacji wnp.pl, RFI, newsORF.at i innych wydawców. Opublikowany . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

W skrócie

Nowy Jork, Mosul, Sindżar, Bagdad · Stany Zjednoczone, Irak, Turcja
Jak do tego doszło
  1. lipiec 2026Al-Zaidi udaje się do Ankary na rozmowy o bezpieczeństwie i gospodarce z Erdoganem
  2. wrzesień 2026Irak osiąga porozumienie z jazydzkimi grupami zbrojnymi w Sindżarze w sprawie złożenia broni
  3. 23.09Erdogan i al-Zaidi uzgadniają w Nowym Jorku etapowe przekazanie bazy Baszika

Porozumienie w Nowym Jorku

Prezydent Turcji Recep Tayyip Erdogan i premier Iraku Ali al-Zaidi osiągnęli 23 września 2026 r. porozumienie w sprawie przekazania kontroli nad bazą wojskową Baszika-Zilkan w północnym Iraku rządowi federalnemu w Bagdadzie. Decyzję sfinalizowano podczas spotkania dwustronnego na marginesie Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku. Zgodnie ze wspólnym oświadczeniem wydanym po sesji, tureckie siły zbrojne będą stopniowo przekazywać kompleks wojskowy według uzgodnionego harmonogramu i mechanizmu. Przekazanie zależy od środków bezpieczeństwa wdrożonych przez irackie władze w północnych obszarach przygranicznych.

Ambasador Stanów Zjednoczonych w Turcji oraz specjalny wysłannik ds. Syrii i Iraku Tom Barrack skomentował porozumienie w mediach społecznościowych:

„Historia rzadko ogłasza swoje punkty zwrotne, tka je w ciszy. Powrót Zilkan do Bagdadu dzięki uzgodnionemu mechanizmowi i harmonogramowi jest jedną z takich nici.”

Tom Barrack

Warunki bezpieczeństwa w Sindżarze

Na mocy porozumienia rząd Iraku zobowiązał się do ustanowienia pełnej władzy państwowej nad regionem Sindżar w pobliżu granicy z Syrią oraz zakończenia obecności zakazanych zagranicznych grup zbrojnych. Ankara od dawna wywierała nacisk na Bagdad, aby ograniczył działalność frakcji zbrojnych operujących w Sindżarze, które władze tureckie uznają za zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego. Na początku września 2026 r. iracki rząd federalny ogłosił, że Sindżar zostanie objęty pełną federalną jurysdykcją administracyjną i bezpieczeństwa po porozumieniu o rozbrojeniu z lokalnymi jazydzkimi grupami zbrojnymi. Władze tureckie monitorowały korytarz tranzytowy łączący Sindżar, Mahmur i góry Kandil, aby zapobiegać operacjom transgranicznym. Turcja prowadzi proces pokojowy z Partią Pracujących Kurdystanu (PKK), która w ubiegłym roku ogłosiła rozwiązanie i rozbrojenie w północnym Iraku.

Historia bazy Baszika

Kompleks Baszika, położony w pobliżu Mosulu, pozostawał punktem napięć dyplomatycznych między Ankarą a Bagdadem od momentu powstania w grudniu 2015 r. Tureckie siły początkowo rozmieściły w tym miejscu do 600 żołnierzy za zgodą Regionalnego Rządu Kurdystanu, aby prowadzić operacje przeciwko bojownikom Państwa Islamskiego. Bagdad konsekwentnie protestował przeciwko obecności obcych wojsk jako naruszeniu irackiej suwerenności, domagając się wycofania zagranicznych sił zbrojnych z terytorium Iraku. Choć Turcja utrzymuje wiele placówek wojskowych w północnym Iraku do operacji celowych, obiekt Baszika-Zilkan jest instalacją położoną najgłębiej wewnątrz terytorium Iraku i najdalej od granicy tureckiej.

Projekty gospodarcze i współpraca dwustronna

Porozumienie jest efektem miesięcy spotkań dyplomatycznych po objęciu urzędu premiera Iraku przez Alego al-Zaidiego w maju 2026 r. Al-Zaidi podróżował do Ankary pod koniec lipca 2026 r. na formalne rozmowy z Erdoganem dotyczące bezpieczeństwa granic i współpracy regionalnej. W Nowym Jorku obaj przywódcy zgodzili się również przyspieszyć realizację projektu Drogi Rozwoju (Development Road Project), inicjatywy infrastrukturalnej mającej połączyć Zatokę Perską z rynkami europejskimi poprzez irackie sieci kolejowe, drogowe i portowe. Dyskusje dwustronne między rządami obejmują także wspólną politykę zarządzania wodami rzek Tygrys i Eufrat oraz wspólny transport energii przez transgraniczne rurociągi naftowe.

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar