Turcja, Katar, Pakistan i Indonezja podpisały memorandum w środę, 21 października 2026 r. Wśród sygnatariuszy znaleźli się Yaşar Güler, Saud bin Abdulrahman bin Hasan Al Sani, Khawaja Muhammed Asif oraz Yusuf Jauhari.
Według tureckiego sekretariatu przemysłu obronnego, celem jest wyjście poza dostawy systemów w stronę wspólnej produkcji, transferu technologii, interoperacyjności i zintegrowanych łańcuchów dostaw między czterema krajami.
Turecki eksport uzbrojenia wzrósł o 122% w ciągu ostatnich pięciu lat, co czyni Turcję jedenastym największym sprzedawcą broni na świecie, głównie do partnerów z NATO.
Wobec braku konkretnego porozumienia pokojowego między Stanami Zjednoczonymi a Iranem, państwa regionalne dywersyfikują partnerów obronnych, choć analityk Arda Mevlutoglu zaznacza, że nie oznacza to porzucenia dotychczasowych sojuszy.
Turcja, Katar, Pakistan i Indonezja podpisały w środę, 21 października 2026 r., w Dosze memorandum o współpracy w przemyśle obronnym. Ceremonia odbyła się podczas wizyty przedstawicieli resortów obrony tych państw w stolicy Kataru. Pakt opiera się na istniejących już projektach obronnych łączących te kraje i ma na celu wyniesienie wielostronnej współpracy na nowy poziom. W uroczystości wziął udział minister obrony narodowej Turcji Yaşar Güler oraz prezes agencji przemysłu obronnego Haluk Görgün. Tureckie Ministerstwo Obrony Narodowej poinformowało o zawarciu porozumienia w serwisie X tego samego dnia. W imieniu Kataru dokument podpisał wicepremier i minister stanu ds. obrony Saud bin Abdulrahman bin Hasan Al Sani, a listę sygnatariuszy uzupełnili minister obrony Pakistanu Khawaja Muhammed Asif oraz wiceminister obrony Indonezji Yusuf Jauhari.
Według tureckiego sekretariatu przemysłu obronnego, celem porozumienia jest nie tylko dostarczanie systemów wojskowych między krajami, ale przede wszystkim wspólna produkcja, transfer technologii, interoperacyjność oraz integracja łańcuchów dostaw. Pakt ma również zwiększyć eksport wojskowy między sygnatariuszami. Katarskie Ministerstwo Obrony określiło memorandum Badr jako ramy dla współpracy w produkcji obronnej, zwiększania zdolności operacyjnych, technicznego szkolenia wojskowego oraz badań i rozwoju. Komunikat tureckiego resortu dodaje, że porozumienie będzie wspierać także ćwiczenia wojskowe i programy szkoleniowe. Analityk Arda Mevlutoglu z Mergen Analytical Strategies wskazał, że każdy z krajów wniesie własne atuty: Turcja wiedzę technologiczną i integrację systemów, Pakistan i Indonezja moce produkcyjne, wykwalifikowaną siłę roboczą i duże rynki wewnętrzne, a Katar potencjał inwestycyjny i popyt.
Al Jazeera wiąże to porozumienie z szerszymi zmianami w regionie. Brak konkretnego porozumienia pokojowego między Stanami Zjednoczonymi a Iranem skłania państwa regionu do dywersyfikacji partnerstw obronnych i mniejszego polegania na Waszyngtonie w kwestiach bezpieczeństwa. Analitycy podkreślają, że bliższa współpraca nie oznacza porzucenia dotychczasowych sojuszy. Celem jest większa kontrola nad własnym bezpieczeństwem przy jednoczesnym wzmacnianiu istniejących partnerstw. Mevlutoglu ocenił, że skutki tego porozumienia mogą wykraczać daleko poza cztery uczestniczące w nim kraje.
„Możemy być świadkami powstawania wzajemnie powiązanej sieci porozumień obronnych i bezpieczeństwa, rozciągającej się od Zatoki Perskiej po Azję Południową i Południowo-Wschodnią, a nie pojedynczego formalnego sojuszu”
BBC Türkçe donosi, że Turcja pomaga krajom Zatoki Perskiej, w tym Katarowi, wzmacniać zdolności obronne po wojnie z Iranem, a Turcja utrzymuje już bazę wojskową w Katarze.
Turecki eksport uzbrojenia wzrósł o 122% w ciągu ostatnich pięciu lat, co czyni Turcję jedenastym największym sprzedawcą broni na świecie. Większość tej sprzedaży trafia do partnerów z NATO. Turcja jest największą potęgą przemysłową wśród czterech sygnatariuszy, co nadaje Ankarze centralną rolę w pakcie. Turcja utrzymuje również bliskie więzi w przemyśle obronnym z Indonezją, która w 2025 r. podpisała kontrakt na zakup 48 myśliwców KAAN, narodowego samolotu bojowego Turcji. Memorandum z Dohy opiera się na tych istniejących relacjach, zamiast tworzyć nowe zobowiązania od podstaw.
Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.
Wesprzyj PollarDyplomacja · Doha
Memorandum obejmuje wspólną produkcję, transfer technologii oraz zintegrowane łańcuchy dostaw w sektorze obronnym. Dokument podpisano w środę, 21 października 2026 r., w Dosze podczas wizyty przedstawicieli resortów obrony czterech krajów.
Tekst AI na podstawie relacji Al Jazeera Online, La Razón, europa press i innych wydawców. Opublikowany .